Op 17 december vindt op de Dam in Amsterdam opnieuw een manifestatie plaats van de beweging Op de Bres voor Israël. Spreker Jacques Brunt benadrukt dat de druk op straat inmiddels lager ligt dan tijdens de manifestatie op 7 oktober 2024, toen De Dam vol stond. “Daarmee is het makkelijker om naar de Dam te gaan. En het belang ervan is zeker even groot als toen.” Er rijden al minimaal 20 tot 22 bussen uit het hele land naar De Dam – meer dan bij de vorige bijeenkomst.
‘De grote hoos lijkt voorbij’
Volgens Brunt zijn de landelijke pro-Israël-bijeenkomsten de laatste maanden rustiger geworden. “Christenen Voor Israël meldt ook dat ze sinds september geen problemen meer gehad hebben met hun samenkomsten. Wij krijgen ook geen meldingen van ongeregeldheden meer. Ik heb het idee dat de grote hoos een beetje voorbij is.” Tegelijkertijd waarschuwt hij dat dit geen reden tot verslapping mag zijn.
Israël zelf verkeert niet in rust
Hoewel het in de berichtgeving lijkt alsof de druk op Israël afneemt, is er volgens Brunt van échte rust geen sprake.“Hamas en Hezbollah zijn zich aan het hergroeperen. In Libanon, Syrië en Iran wordt opnieuw gepland. Israël is niet in een ruststand gekomen. Het land verkeert in trauma, en bovendien is er nog altijd een gijzelaar niet thuis.”
Tegelijk ziet hij dat buiten Israël de aandacht verslapt. “Je leest hier en daar dat 7 oktober alweer naar de achtergrond verdwijnt. Maar de verhalen van de vrijgekomen gijzelaars laten nu pas zien wat er werkelijk is gebeurd. De echte getuigenissen komen nu naar buiten.”
Waarom juist nu een nieuwe manifestatie?
Volgens Brunt is de aanleiding drieledig.
Ten eerste: het naar buiten komen van de trauma-getuigenissen. “Israël verkeert in diepe rouw en verwerking. Nu we weten wat de gevolgen van die ellende zijn geweest, willen we opnieuw laten zien: we staan naast jullie. We zijn jullie niet vergeten.”
Ten tweede: Chanoeka. “Het feest van het licht. Het gaat over opstaan in het donker en weer verdergaan. Wij koppelen dat aan Jesaja 60: Sta op, wordt verlicht. Dat is de boodschap van hoop. De Messias is het licht.”
Ten derde: het einde van het jaar. “Dit is het moment van terugblikken. Als beweging willen we laten zien: wij zijn Israël niet vergeten. Dit is onze steunbetuiging.”
‘Wie Israël zegent, zal gezegend worden’
Voor Brunt is de inzet niet in eerste instantie gevoelsmatig, maar vooral Bijbels gefundeerd. “Het gaat er niet om wat ik voel. De Schrift geeft een opdracht: wie mijn volk zegent, zal gezegend worden. Het is onze taak als christenen om de band met Israël te voeden en te bouwen.”
Daarnaast ziet hij de manifestaties als een geestelijke tegenbeweging. Ook al communiceert hij dat niet altijd en kunnen sceptici denken dat Israël-nostalgie vooral een grote rol speelt, zit er een flinke laag onder. “Antisemitisme is niet alleen sociaal-maatschappelijk. Het is een geestelijke strijd. Het is niet alleen wat je met je oog ziet, maar hier zitten geestelijke machten achter die zich tegen diepste samenspannen tegen de Heere Jezus, de Gezalfde, zélf. Je ziet de haat vanuit woke en islam zich vermengen. Dat richt zich eerst tegen de Joden, daarna tegen de christenen. Als wij niet opstaan tegen Jodenhaat, heeft dat grote geestelijke gevolgen. Daarom moeten christenen wakker worden: sta op tegen jodenhaat en tegen anti-bijbelse machten.”
Brunt gelooft dat gebed daadwerkelijk invloed heeft. “Wij zien verhoringen. Denk aan het openbaar worden van de tunnels, aan vrijgekomen gijzelaars. En we zien een jonge generatie in Israël die opnieuw de Tenach leest. Dat zie ik als geestelijke overwinning; de oorlog heeft mensen opnieuw aan het denken gezet.”
Programma 17 december
De manifestatie op de Dam kent een vergelijkbare opzet als de eerdere editie. Sprekers zijn onder anderen Jacques Brunt zelf, rabbijn Jacobs, Chris Stoffer en Roger van Oordt van het CVI. Wim Hoddenbagh sluit het geheel af. Er worden liederen gezongen en de chanoekia, de negenarmige kandelaar, wordt aangestoken als teken van verbondenheid met de Joodse gemeenschap. De Israëlische vlag wordt uitgerold als uiting van onze verbondenheid met het land en het volk van Israël.
“Van Friesland tot Limburg zijn mensen bereid om te komen,” zegt Brunt. “Je moet er iets voor overhebben, maar sinds de vorige samenkomst is het netwerk enorm gegroeid. Mensen hebben de beelden gezien en voelen hun persoonlijke verantwoordelijkheid.”
“Wij willen laten zien: Israël staat er niet alleen voor. We blijven op de bres staan.”
Klik hier voor meer informatie.
