Roken, drinken, drugs. Na de scheiding van zijn ouders verliest Bram van Eck (26) zich in de dingen waar hij vrijheid in denkt te vinden. Hij hangt de stoere jongen uit, maar ’s nachts is hij doodsbang. Hij gaat op zoek naar de waarheid bij de islam, maar komt weer terug bij het geloof waarmee hij opgroeide. “Ik dacht dat ik in vrijheid leefde, maar het bleek gebondenheid te zijn.”
Bram groeit op in Veenendaal, als oudste van drie broers in een liefdevol gezin. Het gezin gaat wekelijks naar de hervormde kerk en bidt voor het eten. “Als kleine jongen was ik wel bezig met God. Als het onweerde, was ik bang dat de bomen bij ons huis zouden omwaaien en dan bad ik dat het onweer overging. Als ik met mijn moeder door de winkel liep te banjeren, zong ik ‘Jezus is de goede herder’.”
Op de christelijke basisschool waar Bram naartoe gaat, leest de leerkracht niet dagelijks uit de Bijbel, maar er worden wel christelijke liedjes gezongen. “Ik zong uit volle borst mee, boven de rest uit.” Op zowel de basisschool als de middelbare school wordt Bram gepest. “Ik werd er onzeker door en draaide het om door zelf te gaan pesten. Ik ontweek jongens die ik aardig vond, omdat ze niet bij de populaire jongens hoorden.”
Stiekem biertje
Als Bram een jaar of twaalf is, gaat hij aan het werk in het familiebedrijf van zijn vader en oom, Van Eck Transport. “Ik veegde de loods en kwam in aan de praat met het loodspersoneel en de vrachtwagenchauffeurs en ontdekte dat er meer was in de wereld. Op mijn dertiende of veertiende nam ik stiekem mijn eerste biertje op het werk. Vrienden om mij heen begonnen te roken. Zelf wilde ik er niet aan beginnen, maar ik ging toch meedoen. Ik begon mij los te wringen van thuis.”
De ouders van Bram voeden hem liefdevol op. “Met alle liefde probeerden ze voor ons te zorgen, ze hebben het beste met ons voor. Alleen was er onderling wel gezeur en geruzie. Mijn vader was veel weg, ieder deed zijn eigen ding.” Vanaf zijn vijftiende gaat Bram niet meer mee naar de kerk. “Mijn vader moest mij letterlijk uit bed trekken en het werd een steeds grotere strijd. Daarom liet hij me maar liggen.”
Coffeeshopbaantje
School boeit Bram weinig. “Ik deed de mavo met twee vingers in mijn neus. Voor examens heb ik nooit geleerd. Ik moest van mijn moeder altijd twee uur boven zitten om te leren. Ik kwam op verkeerde websites terecht en zag dingen die niet goed zijn.” Ook ontdekt Bram feestjes. “Daar kwam ik voor het eerst in aanraking met jointjes en ik vond het geweldig.” Na het afronden van de mavo probeert Bram allerlei opleidingen: accountmanager, sportcollege, de hotelmanagersschool. “Intussen ging ik door met jointjes roken en drinken. Ik zat vaak stoned in de klas of ik skipte lessen om te chillen en te blowen.”
Wanneer hij achttien is, stopt Bram helemaal met school. Zijn levensstijl kost veel geld en hij wil gaan werken. In die periode gaan zijn ouders scheiden. Ook gaat de relatie met zijn vriendin uit. Na verschillende baantjes te hebben gehad, krijgt hij via een vriend in het voetbalteam een baantje in een coffeeshop. “Dat vond ik prima. Daar kon ik stoned achter de balie staan en ik ging de stoere-jongenskant op, tenminste dat idee had ik.”.
Eigenwijs
In die periode staat Bram vooral boos in het leven, vanwege de scheiding en het feit dat zijn vader uit huis vertrekt. “Ik had veel ruzie thuis, trapte overal tegenaan. Ik sprak mijn vader maanden niet omdat ik vond dat hij mijn moeder pijn had gedaan. Verder was ik heel eigenwijs en ik zocht het zelf wel uit. Als ik maar niet liet zien dat ik van binnen best onzeker ben, dan komt het wel goed, dacht ik. Het ging zelfs zover dat ik mensen een klap op hun kanis gaf, voor de lol en om te laten zien: Ik ben het mannetje.”
Bram ontdekt ook harddrugs. “Ik kreeg verkeerde vrienden en deed mee, het ging steeds verder.” Bram gelooft nog wel. “Op angstige momenten bad ik nog steeds, net zoals ik als kleine jongen had gedaan. Ik wist alleen niet tot wie ik bad.” In de coffeeshop komen ook moslims. Ze vertelden dat Jezus niet de verlosser is en ik heb een paar keer de islamitische geloofsbelijdenis uitgesproken. Ik kreeg een Nederlandse koran, maar die heb ik nooit opengeslagen. Ik heb veel van hen geleerd. Zij zijn ook op zoek naar de waarheid en ze hebben me heel diep meegenomen en opgevangen, zelfs meegenomen naar Marokko. Ze hebben het beste met mij voorgehad, maar alleen in het verkeerde geloof geleid.”
Familiebedrijf
Het leven van Bram bestaat vooral uit drinken, roken en blowen. Hij gaat op zichzelf wonen en stopt bij de coffeeshop. Zijn vader neemt hem in dienst in het familiebedrijf. “Ik begon om vier uur ’s ochtends. Dat gaf een bepaald ritme en verantwoordelijkheidsgevoel. Ik werkte de hele dag en ging daarna jointjes roken, het liefst tot ’s avonds laat. Mijn vader zag niet wat ik allemaal uitspookte.”
Hij denkt de tijd van zijn leven te hebben, maar ’s nachts is dat anders. “Ik was heel angstig voor de dood. Ik bad: ‘Heer, zorg dat ik morgen weer wakker mag worden’. Ik was bezig met vragen over waar ik terechtkwam als ik overleed. Hoe dieper ik nadacht, hoe angstiger ik werd. De islam bracht me geen antwoorden. Je moet goede werken doen, maar ik dacht: je kunt toch niet wachten op iets en dat er later maar beslist wordt of je gered bent of niet. Het bracht me heel veel angst.”
Tweemaandenchallenge
Een goede vriend van hem, Matthieu, met wie Bram heeft geblowd, komt tot geloof. “Hij nodigde me uit voor de kerk, Best Life Church in Utrecht. Ik reageerde: ‘Ben je gek, ga zelf maar naar de kerk’. Maar hij bleef aandringen en uiteindelijk beloofde ik dat ik een keer meeging.” Voorganger Paul van der Boom nodigt Bram uit voor de tweemaandenchallenge. Je gaat twee maanden naar de samenkomsten en als je niets van God merkt, bakt de voorganger een appeltaart voor je, iets wat hij overigens nog nooit heeft hoeven doen. Bram vertelt: “Ik was nog steeds angstig en zat aan van alles en nog wat vast, maar dit voelde goed. Dit is iets wat ik niet begrijp, ik kan er de vinger niet op leggen. Ik was nog steeds verslaafd maar bleef gaan.”
Tijdens een van de diensten krijgt Bram een visioen. “Mijn neef Mathijs overleed aan kanker toen hij tien en ik acht jaar was. Mijn opa was in 2022 overleden. In het visioen zag ik dat ze zeiden: ‘Je zit op de goede plek’. Dat raakte me heel erg en ik heb toen de keuze gemaakt me te laten dopen Dat was op 12 maart 2023. Later realiseerde ik me dat dat ook de geboortedag van Mathijs was, die heel veel voor me heeft betekend. Zo werd het cirkeltje rond.”
Diepe laag
Bram is niet ineens van zijn verslavingen af. “Ik struggelde nog met heel veel, maar de liefde zonder veroordeling van de mensen in de kerk, hielp mij enorm. Met roken kon ik vrij snel stoppen, maar met blowen lukt dat niet. Ik heb toen tegen God gezegd: ‘Met mijn vlees kan ik het niet, maar met U kan ik het wel. Op het moment dat ik dat uitsprak en er geloof voor had, landde het. Ik heb toen de verslaving losgelaten. Ik leerde God op een nieuwe manier vertrouwen en er kwam op en heel diepe laag met de Heer.”
Als jeugdleider van de tienergroep All Stars gaat Bram mee op Summercamp. Daar ontmoet hij zijn huidige vrouw. “God liet me in een visioen zien dat wij de All Stars zouden gaan leiden, maar hoe en wat en hoe snel, daar had ik geen idee van.” Drie jaar na zijn bekering ziet het leven van Bram er heel anders uit. Hij is bijna een jaar getrouwd en er is een kindje op komst. Samen met zijn vrouw leidt hij de tieners. Hij deed een jaar Best Life College, de Bijbelschool van Best Life Church en werkt sinds kort bij een christelijk bedrijf waar God centraal staat. “Ik kan me gewoon niet meer voorstellen hoe mijn leven eruitzag voordat ik Jezus volgde. Ik was zo gebroken, zo op zoek naar waarheid die ik niet kon grijpen. Ik dacht dat ik nooit van mijn verslavingen af zou komen, dat die hoorden bij wie ik ben.”
More like Jesus
De wonderen van God in zijn leven maken Bram dankbaar. “Ik zie vol verwondering uit naar de toekomst. Ik wil God dienen. God heeft al heel veel laten zien over onze toekomst en ik kijk er met plezier naar uit. Hij wil grote dingen door de All Stars heen doen, we hebben een grote visie.
Het mooie aan het leiden van de tieners in de gemeente vindt Bram dat hij de lessen die hij leerde met hen kan delen. “Ik kan hen behoeden voor de dingen waar ik vrijheid in dacht te vinden. Ik kan zeggen dat de weg die ik bewandelde, een pad is waar je het niet moet zoeken. Je moet het zoeken bij Jezus. Het is geweldig om een relatie op te bouwen met de tieners, dat je hen mag zien uitgroeien tot mannen en vrouwen van God. Het is heel mooi om te zien dat ze dienstbaar zijn, trouw komen en steeds meer kennis over de Bijbel krijgen. Het doet me heel goed dat ze niet dezelfde pijn en onzekerheid hoeven mee te dragen die ik had en dat ze leren dat ze goed genoeg zijn in Jezus Christus.”
Het lievelingslied van Bram is ‘More like Jesus’. “Dat is echt mijn song to go. Ik heb hem echt al honderden keren gedraaid maar raak het niet zat. Het lied zegt heel duidelijk dat ik in mijn eigen waarheid wilde leven, dat ik dacht dat die vrijheid zou geven, maar dat blijkt dat het geen vrijheid maar gebondenheid was.” Micha 7:19 is een Bijbeltekst die Bram erg aanspreekt. Hij zal Zich weer over ons ontfermen, Hij zal onze ongerechtigheden vertrappen, ja, U zult al hun zonden werpen in de diepten van de zee. “Dat is wat God voor ons wil doen.
