Damian van der Linde (24) is fulltime zendeling bij Jeugd met een Opdracht in Herrnhut, Duitsland. Hij maakte al verschillende zendingsreizen naar landen als Brazilië, Thailand, Polen, Albanië, Zuid-Korea en Ethiopië. Een van zijn passies is om op elke plek waar hij komt, aanbidding te leiden en jongeren terug te brengen bij het vaderhart van God. Tegelijkertijd is hij praktisch ingesteld en is hij bij JmeO Herrhnut verantwoordelijk voor de onderhoudsafdeling. Doordat hij als kind met zijn ouders naar het buitenland ging voor zending, werd het zaadje om later zelf zendeling te worden, al vroeg geplant bij Damian. De weg daar naartoe was echter niet altijd makkelijk en Damian ervoer aan den lijve hoe de vijand zijn bestemming probeerde te blokkeren. Toch kan hij nu getuigen van Gods trouw en van hoe, zelfs als de vijand probeert dingen kapot te maken, God alles ten goede keert en onze wegen recht maakt.
“Rond 2008, toen ik 9 jaar was, riep God mijn ouders de zending in”, vertelt Damian. “Iemand in onze gemeente werkte in die tijd aan het oprichten van een stichting in Namibië. Mijn ouders maakten daar een korte zendingsreis heen. Toen ze daar waren, sprak God tot hen om voor langere tijd als zendelingen naar Namibië te gaan. In 2010 emigreerden we als gezin daarheen. Mijn ouders zeiden hun baan op, mijn broer, zus en ik gingen van school af in Nederland en onze spullen verscheepten we in zeecontainers naar Namibië. Het was een hele onderneming die indruk op mij maakte en waardoor het eerste zaadje voor de roeping voor zending in mij geplant werd.
Het ging echter niet zonder slag of stoot. Mijn ouders hadden zich erop ingesteld dat we als gezin voor onbepaalde tijd in Namibië zouden blijven, maar na 3,5 maand werden we vanwege verschillende factoren teruggestuurd naar Nederland. Het was een nare ervaring die veel teleurstelling met zich meebracht. Vooral de eerste tijd was zwaar.
Mijn vader moest opnieuw werk zien te vinden en deed van alles om geld voor zijn gezin te kunnen verdienen. Mijn moeder raakte in een burn-out. Mijn broer en zus hadden ook een moeilijke tijd en werden op school gepest. Zelf leek ik het vrij makkelijk van me af te schudden, waardoor iedereen dacht dat het met mij wel goed ging. Pas veel later ontdekte ik dat ik nog veel teleurstelling te verwerken had.”
Middelbare school
“Toen ik op de middelbare school kwam, waren er verschillende scholieren die drugs gebruikten en ook ik begon daarmee te experimenteren. In 2016 deed ik op aandringen van mijn moeder, de Youth Alpha. Daar deed ik de belofte aan God dat ik voor Hem wilde leven, ook al wist ik niet precies hoe dat eruit zou zien.
Ik ben heel praktisch ingesteld, dus in die tijd dacht ik dat een relatie met God alleen inhield dat ik dingen voor God zou doen. Ik begon te helpen jeugdevenementen en gebedsweken te organiseren. Ook zat ik in verschillende christelijke comités. Het was bijna een tweede baan naast mijn gewone werk. Tegelijkertijd bleef onder de oppervlakte dat ik nog niet verwerkt had wat er in Namibië was gebeurd. Ook worstelde ik ermee wat een relatie met God nu precies inhield.”
Opwekking
“In 2018 was ik betrokken bij het organiseren van een gebedsweek in Elburg. Tijdens die week merkten we dat de Heilige Geest sterk werkte. Op een nacht doopten we zelfs een jongen in de gracht. Er ontstond zo´n sterk verlangen naar God, dat we vanaf toen elke avond een gebedsavond hielden en simpelweg vroegen: ‘Heer, wat wilt U?’ We begonnen met vier vrienden, maar in drie weken tijd doopten we wel 30 jongeren in het Veluwemeer. Het was echt een soort kleine opwekking.
Een van de mensen die bij de organisatie van die gebedsweek betrokken was, kwam op een gegeven moment in contact met de Firestarters. Dat is een initiatief van Jeugd met een Opdracht Herrnhut waarbij christenen in een busje naar verschillende plekken in Europa reizen om met mensen in gesprek te gaan en het evangelie op een laagdrempelige manier brengen. Ik vond het zo mooi dat ze dat fulltime deden, dat ik contact zocht met een aantal van hen. Ik dacht bij mezelf: als ik dit fulltime zou kunnen doen, zou ik dat machtig mooi vinden.
Een tijd later besloten een vriend en ik om vijf dagen naar JmeO Herrnhut te gaan. Ik was toen ongeveer 19. We hadden geen idee wat we moesten verwachten, maar ik zag ernaar uit om de mensen te ontmoeten.”
‘Welkom thuis’
“Toen we Herrnhut binnenreden en ik het bordje ‘Wilkommen in Herrnhut’ zag, hoorde ik de stem van God glashelder. Hij zei: ‘Welkom thuis’. Ik was overdonderd, want ik had God nog nooit zo duidelijk gehoord. De dagen erna kreeg ik rust en vrede in mijn hart over dat dit echt de plek was die God voor mij had als thuis. Toen ik terug in Nederland was, wist ik dat ik een DTS bij JmeO Herrnhut wilde gaan doen om daarna daar fulltime aan de slag te kunnen.
Zodra ik mijn opleiding af zou hebben, zou ik in september 2020 de DTS doen. Maar toen brak Corona uit en werd ik van mijn werk (dat ik combineerde met mijn opleiding) naar huis gestuurd, omdat ik nogal hoestte. Uiteindelijk kwam ik vier maanden thuis te zitten. In die tijd kwam ineens in alle heftigheid naar boven dat ik de ervaring van Namibië nog niet verwerkt had.
Ik begon veel te twijfelen aan dingen, kreeg alcoholproblemen en werd depressief. Ik begon mezelf pijn te doen en had geen zin meer in het leven. Het was een nare tijd. Op een avond zat ik weer helemaal niet lekker in mijn vel en was ik weer naar de slijterij geweest. Toen kwam een vriendin en zei: ‘Je gaat nu naar je ouders en met hen praten, anders bel ik je moeder’. Ik heb mijn ouders toen alles verteld.”
Obstakels
“In diezelfde tijd hoorde ik van mijn leraar dat de achterstand die ik met school had opgelopen zo groot was, dat ik nog een schooljaar extra zou moeten doen. ‘Of er moet een wonder gebeuren’, zei hij letterlijk. Ook hoorde ik dat de grenzen naar België en Duitsland dichtgingen door de pandemie, waardoor het volgen van de DTS in Herrnhut nog verder weg leek.
Maar ik zag hoe God alle obstakels een voor een de weg ruimde. De grenzen naar Duitsland gingen eerder open dan verwacht. Ook kon ik eerder professionele hulp krijgen bij het verwerken van de ervaring in Namibië dan verwacht. Een vriend van mij die in een soortgelijke situatie als ik had gezeten, was destijds op een wachtlijst van acht maanden terechtgekomen. Toen ik om hulp vroeg, kon ik meteen een traject in.
De duivel wil alles kapot maken, maar God keert alles ten goede. “
De huisarts vond mijn situatie zo heftig, dat ze mij meteen doorverwees naar de crisisdienst. Dat was een wonder van God, want achteraf bleek dat mijn situatie helemaal niet zo vanzelfsprekend was om door de crisisdienst behandeld te worden. Na een traject van 11 weken ging ik naar Eleos (christelijke ggz). Daar vertelde ik dat ik me had aangemeld voor een DTS en dat die bijna zou beginnen. Zij zeiden dat ze dachten dat het heel goed voor me zou zijn die DTS te doen.
Toen was er nog één obstakel: mijn achterstand op school. Ik deed een bbl-opleiding waarbij ik vier dagen per week werkte en één avond les had. Het praktijkgedeelte was het deel waarbij ik zo’n grote achterstand had. De theoretische lessen volgden we online tijdens de pandemie. Tijdens zo’n les kregen we toen van school te horen: ‘Het maakt niet uit hoeveel je met het praktijkgedeelte achterloopt, als je je theorie kent, mag je examen doen’. Voor mij betekende dat dat ik dat jaar dus toch examen mocht doen en ik haalde mijn diploma!
Precies op het moment dat ik de laatste online toets van het examen af had en op ‘verzenden’ klikte, kreeg ik een mailtje van JmeO Herrnhut over mijn DTS waarin stond: ‘Welkom bij Herrnhut’. Wat een timing, hier zag ik echt Gods hand in. Na mijn DTS ben ik als staf bij JmeO Herrnhut gaan werken en ik weet dat ik nu in mijn bestemming leef.
Ik heb geleerd dat alles niet altijd van een leien dakje gaat, maar dat God erbij is. Als Hij zegt dat je iets moet doen, zorgt Hij dat je het kunt doen. De duivel wil alles kapot maken, maar God keert alles ten goede. Hij zorgt ervoor dat je wegen weer recht worden. Dat heb ik vanaf de eerste rij mogen meemaken.”
Benieuwd naar Damians werk bij Herrnhut? Klik hier om een kijkje te nemen op zijn website.
Wil je Damian op een creatieve manier sponsoren? De opa van Damian is een worstenactie begonnen voor mensen in de omgeving van Oldebroek (Gelderland). Vanaf eind september tot en met februari kunnen mensen in de omgeving van Oldebroek per maand 3 rookworsten/verse worsten bestellen van slagerskwaliteit voor 10 euro. Deze worden de laatste vrijdag of zaterdag van de maand bij je thuisbezorgd. De opbrengst hiervan gaat naar het zendingswerk van Damian. Stuur voor meer info over deze actie een mailtje naar [email protected] .
