Vanaf vorige week vrijdag werd met name onder de rivieren uitbundig carnaval gevierd. Tussen de kleurrijk uitgedoste menigten liep een aantal opvallende figuren rond: evangelisten met flyers en een goede boodschap. “We merkten echt een openheid bij velen…”
Cornelis van Breugel reed zaterdag naar Breda om Moses Muwanguzi en Benson Kirabo Benjamin Katende uit Oeganda op te halen voor een samenkomst bij hem thuis. Laatsgenoemde heeft een weeshuis met 50 kinderen in dat land. “Toen ik Breda binnenreed ontmoette ik Juan de Ruiter,” vertelt Cornelis. “Juan vertelde me dat hij had gebeden over het evangeliseren onder carnavalsvierders. ‘Als ik nog een evangelist tegenkom, dan ga ik’, had hij tegen God gezegd.” De ontmoeting bleek allerminst toevallig. “Soms heb je het gewoon even nodig om elkaar te versterken,” merkt Cornelis op. En lachend voegt hij eraan toe: “Ik had zelf weinig zin om te gaan evangeliseren en zaterdag is ook meestal mijn vrije dag…”
“We zijn heerlijk gaan prediken en veel mensen namen een flyer mee.”
Maar nadat de mannen uit Oeganda waren opgehaald, werd besloten om toch de straat op te gaan. “We zijn heerlijk gaan prediken en veel mensen namen een flyer mee. Sommigen vroegen gebed, en we merkten echt een openheid bij velen. We hebben voor mensen gebeden en over mensen geprofeteerd, waarna verschillende mensen serieuze vragen begonnen te stellen. We ervoeren sterk dat we in alles duidelijk door God werden geleid. En in de avond is er nog een andere groep evangelisten de stad in gegaan om het goede nieuws van Jezus te delen.”
Op zaterdag was er ook een groep evangelisten actief in het centrum van Eindhoven. Frank Teerlinck maakte hier deel van uit. “Er waren duizenden mensen in de stad om naar de optocht te kijken, maar wij waren gefocust op de mensen in nood, om ze aan te spreken en voor ze te bidden.” Frank vertelt dat hij al 27 jaar christen is en de laatste 8 jaar daarvan wekelijk de straat op gaat om voor zieken te bidden. Dit keer ging hij met een groep van 4 ervaren christenen en 4 tieners die voor het eerst wilden gaan evangeliseren en bidden voor zieken.
“Natuurlijk vonden ze het beetje eng, maar ze waren toch ook enthousiast genoeg om in geloof uit te stappen. Ik sprak de mensen aan en vroeg of ik een gekke vraag mocht stellen. De meeste mensen antwoordden natuurlijk ‘ja’. Hier hier komt het, zei ik dan, wij zijn op zoek naar mensen die pijn hebben in hun lichaam…” Als er mensen met pijn waren, vroeg Frank of ze die pijn een cijfer wilden geven tussen de 1 en 10. “8”, zei een jonge vrouw die Frank samen met een tiener had aangesproken. “Dus zei ik tegen de tiener: ‘Bid maar voor haar knie en leg je hand erop.’ Ze deed dat ongeveer 10 seconden. De knie van de dame werd ineens warm en de pijn verdween.”
“De jongen ging weer staan, boog zijn rug, en alle pijn was weg.”
Met grote verbazing keken de tieners toe hoe Jezus mensen onder hun handen genas. En ze werden steeds vrijmoediger in het afstappen op mensen en het aanbieden van gebed. “We gingen zo een paar uur door en wonderen en tekenen volgden de gelovigen”, aldus Frank. “Zelf heb ik nog een groep Teletubbies aangesproken, en een van de jongens had pijn in zijn onderrug die hij een 10 gaf. Ik liet de jongen plaatsnemen op een stoel en legde uit dat deze pijn vaak wordt veroorzaakt door beenlengteverschil.” De jongen op de stoel bleek inderdaad een beenlengteverschil te hebben. “Been groei uit in Jezus’ naam”, bad ik. Ik blies erop en het been groeide aan. De jongen ging weer staan, boog zijn rug, en alle pijn was weg.
Natuurlijk stonden al zijn vrienden aandachtig te kijken, en verschillende jongens uit de groep werden aangeraakt. Dit gaf ons de gelegenheid om het evangelie aan hen uit te leggen.”
Vorig jaar vonden er ook mooie evangelisatieacties tijdens carnaval plaats, waarbij Gods Geest krachtig werkte. Je leest er hier alles over: https://revive.nl/tijdens-carnavalsweekend-gingen-veel-evangelisatieteams-op-pad-en-god-deed-wonderen/
