Ze hebben al vijfentwintig jaar een relatie en wonen ongehuwd samen. Beiden hebben ze een kerkelijke achtergrond, maar ze hadden geen levend geloof. Toen ze God ontmoetten en Bijbels onderwijs kregen over het huwelijk, ontstond het verlangen om te trouwen. Afgelopen zondag gaven Marcel (46) en Margit (43) elkaar in de kerk het ja-woord.
Margit was achttien, Marcel eenentwintig toen ze elkaar zagen tijdens een stapavond in discotheek Takens in Balkbrug. “Het was wel grappig, want een vriendin van mij vond zijn vriend leuk en ik zou wel even bemiddelen. Het duurde niet lang of we hadden verkering.” Negen maanden later gebeurt er iets heftigs. “Mijn vader overleed plotseling. Toen zag ik Marcels liefde en trouw. Hij zei: ‘Ik zeg alles af; werk, voetbal, vrienden en ik blijf bij jou, net zolang jij wil.’ Die trouw is de basis van onze vijfentwintigjarige relatie.”
Zes keer krijgt Margit te maken met ernstige depressies en angstklachten, die steeds rond negen maanden aanhouden. “Ik sliep bij fases niet, middenin de nacht moest Marcel mij geruststellen. Ik kon niet alleen thuis zijn door de angst. Ook moest hij de bijwerkingen van de medicatie in de gaten houden en het huishouden draaiende houden. We konden niet op vakantie en geen familie en vrienden ontvangen. Marcel kon nog wel werken en af en toe sporten, maar hij werd ook beperkt in zijn sociale leven. Als ik weer herstellende was, pakte ik alles wel weer op, maar in mijn diepste dalen kwam er niet veel uit mij.”
Marcel en Margit hebben een dochter, Flore. “Vanwege mijn depressie moest ik worden opgenomen, waardoor Marcel er alleen voorstond. Toch bleef hij aan mijn zijde staan.” Flore is dan zes jaar. Margit ondergaat onderzoeken en krijgt uiteindelijk de uitslag: chronische depressiviteit en een levenslange angststoornis. Met deze diagnose kan ze worden afgekeurd, want ze zal nooit meer kunnen werken. “Toen zakte ik in het diepste van het diepste.”
Wanhopig gaat Margit op zoek naar oplossingen. “In zelfhulp, spiritualiteit, de occulte hoek. Ik heb werkelijk alles gedaan op het gebied van de reguliere en alternatieve hulpverlening, misschien wel vijftig dingen. We hebben er duizenden euro’s aan besteed. Ik probeerde heel veel soorten medicatie, homeopathie, reiki, ging naar een magnetiseur, keerde terug naar vorige levens; zo wanhopig ben je op een gegeven moment.”
Ze verliest alle hoop. Dan neemt een tante contact op met Margit. “Zij kende een aantal vrouwen die dit ook hebben meegemaakt en die door God waren genezen. Ik dacht nog steeds: daar heb ik niks mee, dat vrome gedoe. Maar mijn moeder zag mij afglijden en zei: ‘Probeer het toch.’ Omdat Margit ziet dat haar moeder zich zorgen maakt, zegt ze toe. In de geloofsgroep ontmoet ze vrouwen die haar verhaal herkennen. Twee van hen getuigen dat ze zijn genezen van depressies en een van psychische klachten. Ik was heel cynisch en dacht: leuk dat jullie een lot uit de loterij hebben getrokken, maar voor mij werkt het niet, want ik heb alles al geprobeerd. Zo hoogmoedig was ik op dat moment.”
Vreugde en veiligheid
Toch is er iets wat Margit raakt. Ze vindt de vrouwen heel vriendelijk en besluit een aantal maanden met hen op te trekken in hun geloofsgroep. Als ze hen weer ontmoet, vragen ze of ze voor Margit mogen bidden. “Binnen een paar seconden voelde ik vreugde, veiligheid en liefde, iets wat ik altijd heb gezocht. Het was een aanraking van Jezus, denk ik.” Margit weet meteen: hier ga ik voor. Ze bekeert zich van new age en geeft haar hart aan Jezus. “Natuurlijk ging het niet zonder slag of stoot. Ik kreeg pastoraat en moest de leugens in mijn leven weerleggen. Tegen de verwachting van de wereld in, herstelt Margit helemaal. “Sinds ik tot geloof gekomen ben, ben ik helemaal vrij van depressies en angsten. Dat is echt een getuigenis. Waar het qua menselijke mogelijkheden stopt, gaat God verder.”
Toen je naar voren mocht voor gebed om meer verdieping en herstel van relaties, keek ik Marcel aan. We stonden gelijk op.”
Toch is niet alles in Margits leven meteen hersteld. De relatie met Marcel hangt aan een zijden draadje. “Vlak voor mijn laatste depressie in 2020 heb ik tegen mijn omgeving gezegd: we gaan denk ik uit elkaar. We waren elkaar een beetje kwijtgeraakt, ook doordat we onze toevlucht hadden gezocht in de spirituele wereld. Je denkt dat je je eigen weg moet gaan. Achteraf zijn dat grote leugens. De duisternis wil niet dat mensen bij elkaar blijven.”
Een briefje
Marcel ziet de verandering die Margit doormaakt. “Hij kon het niet ontkennen wat hij zag. Na een jaartje ging hij mee naar de geloofsgroep. Hij kreeg toen een woord van iemand, op een briefje en dat raakte zijn hart. Er stond in dat Jezus een heel goede vriend voor hem wil zijn, dat Hij hem altijd op het oog had. Dat was voor hem een bevestiging.”
Het duurt niet lang voordat Marcel ook tot geloof komt. “We zijn op hetzelfde moment gedoopt, heel bijzonder. Je ziet dat de Heilige Geest overtuigt. Ook Marcel vond het een grote zegen, het had ook heel anders kunnen gaan. Als je ziet wat Gods plan is voor je leven, dan zie je in welke leugens je vast hebt gezeten. We gingen allebei naar reiki, volgden er een opleiding in en gaven reiki aan anderen. We hebben meegemaakt dat Marcel boven de bank zweefde. De vruchten van de spirituele wereld in ons leven waren, vooral achteraf gezien, niet goed. We zagen dat ons huwelijk eraan ging. Als we terugkijken, dan is het zo duister. We hebben in onze onwetendheid zelf de poorten opengezet.”
Kwartjes vallen
De twee groeien samen verder in geloof en volgen de Lifeschool, die is gericht op het zichtbaar worden van Gods Koninkrijk in je leven. Een van de avonden gaat over het huwelijk. Ondanks dat zowel Marcel als Margit een kerkelijke achtergrond heeft, zijn ze niet getrouwd. “We hadden daar niet zoveel mee, maar tijdens die avond voelde ik me heel erg aangesproken, op een positieve manier. Het ging over hoe God het huwelijk ziet, de diepere betekenis ervan en Zijn bedoeling ermee. Ik wist dat niet. De Heilige Geest overtuigde me meteen, er vielen allemaal kwartjes. We hoorden ook het getuigenis van de docenten en daarin herkende ik veel. Toen je naar voren mocht voor gebed om meer verdieping en herstel van relaties, keek ik Marcel aan. We stonden gelijk op en gingen naar voren, dat was heel bijzonder. We deelden heel bijzondere, diepe dingen van ons hart.”
Op de terugweg in de auto spreken de twee er verder over. “We zeiden dat er geen reden is het om het niet te doen als je hoort wat Gods belofte voor het huwelijk is. Je wilt alle onderdelen van je leven aan Hem geven. Dat hadden we al gedaan met onze financiën, met onze worstelingen met angsten en depressies; God had al heel veel hersteld. We verlangden ook naar herstel in onze relatie, want we waren elkaar toch een beetje kwijtgeraakt. We dachten dat we uit elkaar zouden gaan, maar we zagen ineens dat God heel andere dingen voor ons heeft. We hebben niet lang gewacht en maakten een afspraak in het gemeentehuis. En afgelopen zondag zijn we in de kerk getrouwd. Daar mochten we ook ons getuigenis delen. Zo wonderbaarlijk kan het gaan. Ik word er heel enthousiast van om te kunnen vertellen dat bij God alles mogelijk is en er bij Hem altijd hoop is.”
Psalm 23 is Margit tot grote steun geweest. “Ik voelde me echt een verloren schaapje, dat helemaal verstrikt was geraakt in het onkruid. Jezus liet de negenennegentig achter om mij te redden. Ik was echt dat schaapje op Zijn nek, vermoeid en verwond. Jezus heeft me opgelapt en nu volg ik Hem. Hij weet de weg en ik hoef alleen maar het tikken van de herderststaf te volgen en dichtbij Hem te blijven.”
