CAPELLE AAN DEN IJSSEL – Twintig jaar geleden kwam pastor Alexander Emoghene naar Nederland, gehoorzaam aan de stem van God. Hij liet alles achter in het Verenigd Koninkrijk omdat hij wist: “De Heer roept me om iets nieuws te beginnen in een droog land.’ De eerste jaren waren taai. Er was weinig vrucht, veel weerstand, en evangelisatie op straat leidde zelfs tot problemen met de politie. Maar hij hield vol. “Nederland was geen bekende grond voor pinksterbewegingen. Het voelde als ploegen op beton. Maar God had gesproken – dus we gingen niet weg.”
Vandaag is alles anders. Zijn gemeente in Capelle aan den IJssel groeit, vooral onder jongeren. Wat begon met samenkomsten in een woonkamer, is uitgegroeid tot een plek waar God krachtig beweegt, keuzes voor Jezus en een aanhoudende stroom van dopen. De sleutel van die ‘doopopwekking’? “God zei: schaf de doopcursus af.”
”Doe het nu”
“We waren gewend aan een proces,” zegt Alexander. “Je komt tot geloof, dan volg je lessen, dan kijk je of je er klaar voor bent, en dan dopen we je. Maar ik zag in Handelingen iets anders. De doop was meteen. Direct verbonden aan redding.”
Die overtuiging werd getest toen hij iemand tot Jezus leidde die meteen wilde dopen. “Ik voelde dat oude denken: ‘Nee, eerst training.’ Maar ik hoorde de Heer zeggen: ‘Doe het nu.’ Toen ik gehoorzaamde, brak er iets. De blokkade in mijn denken verdween. Sindsdien dopen we zodra daar behoefte aan is. Het zijn er inmiddels zo veel.”
In de afgelopen drie maanden werden er in twee van de locaties opnieuw meer dan 50 mensen gedoopt. “Mensen komen, ze horen het evangelie, en ze willen Jezus volgen. We maken ruimte, bidden met ze, en dopen ze. Soms direct, zoals in de Bijbel. En de vrucht is blijvend.”
Een generatie die Jezus zoekt
Wat Alexander het meeste raakt, is dat het vooral jongeren zijn. “Ik ben nu 53, en ik zie een generatie opstaan die hongerig is. Veel van hen zijn nooit in een kerk geweest. Ze kennen de traditie niet, maar ze kennen de gebrokenheid van de wereld. En als je hen de echte Jezus laat zien – niet religieus, maar levend en krachtig – dan is hun respons radicaal.”
Jongeren worden deel van worshipteams, gebedsteams en kleine leiderschapstrajecten. “Sommigen kwamen binnen met verslavingen, nog middenin de wereld, maar toch schroomde ik niet om hen al taken of verantwoordelijkheden te geven. Soms zeiden mensen dan tegen mij: ‘Pastor, wat doe je nu?’ Maar het hielp veel van hen uiteindelijk om snel te groeien.
Eenheid onder leiders
Wat er nu gebeurt, noemt Alexander ‘een grote shift’. “Niet alleen onder jongeren, ook onder leiders. Vroeger was het lastig om met andere voorgangers samen te werken. Nu zie ik vijftien pastors in één ruimte, samen bidden, samen vasten, samen zoeken naar de wil van God. Dat is ongekend. En dat is waar revival begint.”
Hij noemt het ‘de liefde van God die wordt uitgestort’. “Je hoort het overal. Mensen willen Jezus echt ontmoeten. Niet alleen horen over Hem, maar Hem ervaren.”
“Bid meer. Roep God aan. En doop mensen direct.”
Pastor Alexander houdt van onderwijs. Structuur, leiderschap, discipelschap – daar ligt zijn hart. Maar als het gaat om de groei van de kerk, wijst hij naar iets anders: gebed en gehoorzaamheid. “Ik bid meer dan ooit. Ik roep God aan. Elke preek wordt voorbereid in gebed. En ik leer mensen hetzelfde.”
Zijn boodschap aan de kerk is simpel: “Wacht niet. Als iemand tot Jezus komt, doop hem. Bid meer. Verwacht meer. De opwekking is begonnen – maar ze komt niet zoals wij denken. Ze komt in gebrokenheid, in eenvoud, en in vuur.”
