De Amerikaanse Kay Wooten, werd recentelijk opgeschrikt door een dubbele longontsteking en hevige koorts, wat veroorzaakt zou zijn door COVID-19. Haar leven hing aan een zijden draadje, vertelt ze in de onderstaande video. Ze vertelt hoe hier op wonderbaarlijke wijze verandering in komt.
Kay Wooten vertelt: “Ik was behoorlijk geschokt, ik was op dat moment zo zwak. Het heeft me zo hard geraakt, denk ik.” Kay kreeg zuurstof en kreeg behandelingen voorgeschreven om het vocht in haar longen te verminderen. Terwijl het nieuws zich verspreidde, verzamelden haar familie en vrienden zich in gebed.
“Ik zag op mijn telefoon dat mensen meteen begonnen te reageren: ‘We bidden nu voor je moeder.'”
Haar dochter Jessica vervolgt: “Ik zag op mijn telefoon dat mensen meteen begonnen te reageren: ‘We bidden nu voor je moeder.’ En dat was erg geruststellend voor mij in een tijd waarin je gewoon niet eens weet wat je moet doen.”
Bang
Een van Kay’s verpleegsters was Karen Njafuh. ‘Ik herinner me dat ze binnenkwam en gewoon bang was. Dus vanaf haar bekentenis heb ik haar alleen maar aangemoedigd: ‘Het komt wel goed’, zei Karen. Vanaf de eerste dag hielden Karen en de andere verpleegsters Kay’s familie op de hoogte van haar toestand. Ze regelden zelfs telefoontjes.
Jessica: “Mijn gesprek met haar zou drie of vier minuten duren, en dan moesten we ophangen omdat ze het echt moeilijk had. Op dag drie werd Kay’s toestand kritiek en de dokters besloten haar aan een beademingsapparaat te leggen. Om half vier ‘s ochtends stuurde Kay haar familie een sms.”
“En ik denk dat het hoorbaar was, dat God zei: ‘Ik ben hier bij jou.'”
Kay vertelt wat ze stuurde: “‘Ik hou van je, vertel mijn kleinkinderen dat ik van ze hou, vertel mijn vader dat ik van hem hou.’ Omdat ik het niet wist, was mijn eerste reactie: ik weet niet of ik ooit nog met ze zou kunnen praten.”
“Dat zou het laatste teken van communicatie geweest kunnen zijn die ik nog met haar heb gehad. Ik huilde en bad”, zei Jessica.
Beademing
Na een aantal dagen probeerden artsen haar van de beademing te halen, maar onmiddellijk zakte ze in. Toen ze een paar dagen later besloten het opnieuw te proberen, voelde Kay zich alleen en bang, maar verpleegster Karen was er en bood aan te bidden. ‘We hebben erover gebeden. Ik herinner me dat haar man me vertelde dat ze van muziek hield ‘, zei Karen. “En dus vroeg ik haar: ‘Zou je willen dat ik voor je zing?’ En ze knikte ja.” Kay: “Toen ze ‘Amazing Grace’ voor me zong, bracht dat me zoveel rust.”
“Ik was gewoon gehoorzaam, eerlijk gezegd,” zei Karen. “Ik voelde het in mijn hart om haar aan te moedigen. Ze had het nodig. ” Kay zei: “Ik kan nog steeds mijn ogen sluiten en haar dat lied horen zingen.” Deze keer lag Kay 17 uur lang niet aan de beademing, wat hen een teken van hoop gaf.
Aanraking
Hoewel haar dagen gevuld waren met onzekerheid, was Kay van één ding zeker. “Er waren verschillende keren dat ik hier een aanraking op mijn arm voelde, en ik keek om en er was niemand. En ik denk dat het hoorbaar was, dat God zei: ‘Ik ben hier bij jou.’ En ik zou Hem gewoon willen bedanken voor zijn aanwezigheid bij mij. ”
“Je kent dat lied: ‘Hij heeft de hele wereld in Zijn handen.’ Echt waar. En Hij blijft dat gewoon laten zien. Ik vertrouw Hem.”
Terugkijkend gelooft Jessica dat God niet alleen hun strijd tegen COVID-19 heeft gestreden, maar ook hun strijd tegen angst. “Ook al was het eng, ook al worstelden we er door, we ervoeren echt Gods vrede.”
Wat verpleegster Karen betreft, die aan de frontlinie staat van de COVID-19-pandemie, zegt ze dat het haar geloof in God is dat haar moed en doorzettingsvermogen geeft. “Ze is een engel. Een van Gods uitverkoren mensen voor dat vakgebied”, zegt Kay. Karen: “Je kent dat lied: ‘Hij heeft de hele wereld in Zijn handen.’ Echt waar. En Hij blijft dat gewoon laten zien. Ik vertrouw Hem.”
