De Awake Revival-campagnes en -conferenties komen voort uit een beweging die zich inzet voor het inluiden van een opwekking, het versterken van het lichaam van Christus en het voorbereiden de bruid op de grote wederkomst van Christus. Geworteld in de tijdloze woorden van Jesaja 60:1-2, worden we geroepen: “Sta op, schijn, want uw licht is gekomen, en de heerlijkheid van de HEER rijst op over u.”

De Awake Revival-beweging is een wereldwijde beweging die ernaar streeft het zuivere, pure en levende water van de opwekking te laten stromen in de kerk, die het lichaam van Christus is. De kerk van vandaag is als een stroom vuil water die haar oorspronkelijke identiteit heeft vernietigd door de ogen te sluiten voor de waarheid en te spreken wat de jeukende oren van mensen willen horen. De kerk probeert te zijn wat ze niet is, en conformeert zich aan wereldse/overheidsstructuren van eigendom, erfopvolging en leiderschap binnen de kerk zelf, waardoor het gezag van Christus als hoofd van de kerk vervaagt. Afwijken van wat God oorspronkelijk voor ogen had met het lichaam van Christus. De kerk is een organisatie in plaats van een organisme (levend lichaam). De kerk moet beseffen dat ze één is, ongeacht klasse, stam, staat, natie, ras, enzovoort. We zijn verschillende delen, maar één lichaam, zelfs als we op verschillende locaties gestationeerd zijn.

In deze beweging richten we ons eerst op het ontwaken van de kerk. Want wanneer de kerk ontwaakt is, zullen de zielen geoogst worden. Degenen die als kerkleiders zijn aangesteld: apostelen, evangelisten, profeten, pastors en leraren van het Woord, moeten eerst ontwaken en zich in waarheid tot God wenden, want wanneer de kerk zich tot God wendt, zal de wereld zich tot Hem wenden. De kerk hoeft niet tegen elkaar te strijden, maar moet beseffen dat ze één lichaam is in Christus Jezus en vervolgens de opdracht aangaan die Christus heeft achtergelaten. Het is duidelijk dat alle tekenen voor Jezus’ wederkomst zich manifesteren, dus Jezus staat op het punt terug te keren voor de kerk. Maar wat zal de slapende kerk dan doen in de tijd van zijn komst? Het zal niet ver verwijderd zijn van de gelijkenis van de dwaze en wijze maagden.

Als je geroepen bent om pastor te zijn, hoeven we de gelovigen niet te bezitten, maar moeten we accepteren dat we slechts dienaren zijn, geroepen om ons deel te doen, maar God de ruimte te geven om te werken te midden van zijn volk. We moeten ontwaken als een organisme in een beweging, het lichaam van Christus, in eenheid en verbondenheid in de Geest. Dan zal er een machtige beweging van de Heilige Geest plaatsvinden, die de wereld ertoe zal brengen om uit zichzelf tot Christus te komen en zich aan Hem over te geven, omdat de wereld gelooft door wat ze ziet.

Veel golven zijn gekomen in de vorm van evangelisatiecampagnes, die met andere woorden gepersonaliseerd zijn. Organisatoren komen voor zichzelf en achteraf lijkt er niets veranderd te zijn voor het hele lichaam van Christus in dat specifieke gebied. Integendeel, de gebruikelijke levensstijl van verdeeldheid en strijd blijft voortduren, waardoor de gemeenschap zich afvraagt ​​of de kerk wel ergens naartoe gaat. Veel christenen raken gewond in de strijd tussen leiders binnen het lichaam van Christus, waardoor ze spijt krijgen en besluiten geen bediening meer aan te gaan. En de herders zijn te groot en te verheven om op zoek te gaan naar het ene verloren schaap tussen de honderd. De meerderheid van de gelovigen die niet samenkomen met de broeders en zusters is dus veel groter dan degenen die wel naar de kerk gaan. En degenen die niet naar de kerk gaan, zitten comfortabel thuis zonder zich schuldig te voelen over het bijwonen van bijeenkomsten van gelovigen om te groeien in de kennis van onze Heer Jezus Christus. Dit zijn voorbeelden van ongelovigen. De vijand heeft het evangelie voortdurend uit hun gedachten gewist en hun gedachten gevuld met goddeloosheid. Onze evangelisatiecampagnes zouden daarom vrucht moeten dragen en een centrum van eenheid moeten worden onder leiders en gelovigen, en een voorbeeld moeten zijn voor de wereld, in plaats van elkaar te bestrijden zoals velen doen.

Laat me een voorbeeld geven van een willekeurige plaats in de wereld, waar predikanten in dezelfde buurt werken, maar druk bezig zijn elkaar te bestrijden. De val van de één is een feest voor de ander, en de opkomst van de één is een treurige gebeurtenis voor de ander. Wat laat dit zien? Het is de toestand van de kerk, zoals eerder vermeld. Een vuile waterstroom die verdeeldheid en verwarring zaait binnen het lichaam van Christus, de kerk. Nogmaals, ik zeg dat we ons moeten realiseren dat we één zijn. Niemand bezit Jezus Christus meer dan een ander; Hij is Christus voor allen. Een broeder kan zwak en onwetend zijn, maar dezelfde Christus in jou moet zijn hand uitsteken om een ​​ander op te bouwen, elkaar te ondersteunen en met elkaar samen te werken, in onderwerping aan elkaar in Christus Jezus, wetende dat ieder van ons een rol te spelen heeft in het presenteren van complete en volwassen christenen aan Jezus. Dus, als je een leraar van het Woord bent in een andere bediening “A”, kun je naar bediening “B” gaan en nog steeds het Woord van God onderwijzen en samenwerken tot opbouw van het lichaam van Christus. Een profeet kan door een leraar worden opgebouwd, en zo ook een leraar door een profeet. Dit maakt de kerk compleet. Vandaar dat samenwerken, je aan elkaar onderwerpen en elkaar opbouwen,