Jock Troup (1896 – 1954) stapte het marktplein op in Yarmouth, Oost Engeland. Het was op een zaterdagavond in oktober 1921, bijna een eeuw geleden. Het marktplein was gevuld met duizenden vissersjongens en meiden, vissersvrouwen en mannen en anderen. Na een week hard werken op de vissersboten en op de wal om de vis te verwerken, deden zij op zaterdagmiddag boodschappen. Om daarna ‘s avond naar het centrale marktplein te gaan om daar elkaar te ontmoeten. Zo ook deze derde zaterdagavond in oktober.
Jock en zijn vrienden hadden de laatste paar weken al gebruikt om het evangelie te verkondigen. Ook al op dit marktplein (‘at the Plain Stone on the Marketplace’). Jock was haringtonnenmaker (‘cooper’) van beroep. Hij trok met de vissers mee die de trek van de haring op de Noordzee volgden naar het zuiden. Hij kwam in 1918 tijdens zijn dienstplicht bij de Marine tot geloof in Jezus. Hij besteedde al zijn tijd, naast zijn 12-urige werkdagen, om de blijde boodschap van genade en eeuwig leven van Jezus te verkondigen. Zo ook nu!
Die avond begon Jock om negen uur met zijn krachtige stem te spreken over Jesaja 63 vers 1: “Wie is Deze Die uit Edom komt, in helrode kleding uit Bozra, Die luisterrijk is in Zijn gewaad, Die voorttrekt in Zijn grote kracht? Ik ben het, Die spreek in gerechtigheid, Die machtig ben om te verlossen.” Plotseling daalde Gods Geest met grote kracht neer op de luisterende menigte. De sluizen van de hemel hadden zich geopend. Honderden jongeren en ouderen werden tegen de vlakte gesmeten, in diepe overtuiging van zonden.
“Het markplein lag bedekt met lichamen van degenen die door de kracht van Gods Geest waren geveld.”
Het marktplein leek wel op een oorlogsslagveld… Het markplein lag bedekt met lichamen van degenen die door de kracht van Gods Geest waren geveld. Zij waren in hun ziel in grote geestelijke moeilijkheden en smeekten God om genade. Overal lagen (jonge) mannen en (jonge) vrouwen, gegrepen door vrees voor God, krachteloos, geveld, neergeslagen door Zijn heiligheid, smekend, huilend en kreunend, zoekend naar genade die hen alleen redden kon van het oordeel.
Eigen gerechtigheid
Een jongeman die erbij aanwezig was, vertelt er het volgende van toen men hem vroeg of hij daadwerkelijk was gevallen onder de machtige kracht van God. “Ik stond op het marktplein, aangetrokken door de menigte van duizenden mensen die stonden te luisteren naar Jock Troup. Ik had geen verlangen om behouden te worden want ik was een godsdienstig mens. Ik leefde niet in openbare zichtbare zonden.
Ik was rechtzinnig in eigen ogen vanwege mijn kerkgang. Tot het moment dat ik in de rand van de menigte stond… Toen begon God mij “te strippen” van al de vodden van mijn eigen gerechtigheid. Ineens zag ik mijzelf als een schuldige zondaar, naakt voor een heilig God. Dat gezicht van mijzelf in die heilige Aanwezigheid was zo verschrikkelijk dat ik letterlijk als dood neergeslagen werd (‘slain of the Lord’). Ik kwam op de grond terecht onder diepe zondeovertuiging. En vele anderen overkwam hetzelfde… Het leek wel een slagveld, neergeslagen door de Geest!”
“Die gered werden, begonnen meteen daar ter plaatse al te bidden naar God voor hun geliefden die nog niet gered waren.”
Die avond en nacht was Jock Troup, als een geestelijke Florence Nightingale, met zijn maten tot diep in de nacht bezig om de-door-de-Geest neergeslagen jongeren en ouderen te helpen vrede met God te vinden. Om hen, met hun diep verwonde zielen naar Jezus te leiden. Honderden werden die avond en nacht gered. Die gered werden, begonnen meteen daar ter plaatse al te bidden naar God voor hun geliefden die nog niet gered waren.
Dit was het begin van een grote geestelijke opwekking in Oost Engeland en Schotland. Duizenden en nog eens duizenden “spoelden” Gods Koninkrijk binnen. Eén preek, van iemand die een paar weken ervoor bekleed was met Goddelijke kracht uit de hoogte, door de doop in de Geest, gaf het startsein in een voorbereide aarde van gebed en verwachting!
Achtergronden
Deze opwekking vond plaats nadat de opwekkingen van Wales (1905) en Azuza Street (1906) de wereld sterk hadden beïnvloed rond en na de eeuwwisseling van toen. Wereldwijd waren daar weer tientallen andere opwekkingen uit ontstaan. In de slipstream van deze opwekkingen groeide ook de heiligingsbeweging, met de jaarlijkse Keswick Conferenties. In deze beweging ging het over het diepere leven met Jezus, meer toewijding, meer heiliging en de doop in de Heilige Geest voor getuigenis en dienst. Deze beweging startte rond 1860 na de tournees van Moody en Sankey, twee Amerikaanse evangelisten. De beweging had wortels in het Leger des Heils en de Methodistenkerken. Hieruit was de ‘Faith Mission’ ontstaan die met name in de Schotse Hooglanden haar ‘pelgrims’ erop uit stuurde voor evangelisatie campagnes in dorpen in zéér afgelegen gebieden.
In 1920 waren er bijeenkomsten over deze thema’s van de ‘Pilgrim Preachers’ die vanuit Wales opereerde in Wick. In de herfst van 1921 werd Jock Troup diep aangeraakt door deze beweging. Hij ontving in ‘the Fishersman Mission in Aberdeen’ de doop in de Geest terwijl hij zocht naar een puur hart en een vervuld leven. Terwijl hij het uitschreeuwde naar God ontving hij de doop in de Geest. Die ervaring was zo intens dat hij aan God vroeg om Zijn hand in te houden want anders zou zijn hart barsten, zo vreesde hij. Het was in deze beweging van Gods Geest dat Jack en zijn maten in Yarmouth arriveerden. Zij gingen gezalfd door de Geest, bedauwd met kracht uit de hoge, het marktplein op. God gebruikte hem zéér krachtdadig op die avond als een kanaal van genade en kracht van de Geest van overtuiging van zonde, gerechtigheid en oordeel. Deze uitstorting van de Heilige Geest op mensen was de klaroenstoot tot ‘The Fishersman Revival’ aan de Oostkant van Engeland en Schotland.
En voor ons?!
Wat kunnen wij hiervan leren voor onszelf in onze tijd? In een wereld die radeloos aan het worden is, in een godloos land waar grote bloedschulden liggen? Waar seksuele onreinheid openlijk is gelegaliseerd in de wetten? Willen wij ‘überhaupt’ wel opwekking òf zijn wij bang van Gods Geest als Hij neerdaalt op Zijn manier? Dat mensen niet in rijtjes netjes voorover vallen op hun knieën, zoals sommigen beweren dat het zou moeten…
Hebben wij wel behoefte aan opwekking, aan het massaal opstaan van geestelijke doden zondaars uit hun graf zoals Lazarus het graf uitkwam? Hebben wij wel behoefte aan meer van Degene Die gezegd heeft: “Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven, en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid. Gelooft u dat?”
“Hebben wij wel behoefte aan opwekking, aan het massaal opstaan van geestelijke doden zondaars uit hun graf zoals Lazarus het graf uitkwam?”
Is de belangrijkste vraag niet of wij ook dorstig willen worden naar meer van Jezus? Of zijn wij nog dorstig naar de wereld? Zijn wij meer verlangend naar meer van de Heilige Geest of hongeren wij naar meer eigen eer, roem, aanzien in dit aardse bestaan? Leiden wij nog een werelds leven dat de Geest in ons bedroefd? Zitten wij vast aan onze schermen, aan onze aanbiddingsmuziek zonder elk uur te leven in de directe aanwezigheid van de Heilige Geest?
Of zijn wij net als Jock Troup en zijn maten brandend van verlangen om verloren jongeren en ouderen tot Jezus te zien komen? Verlangend om de Kerk van Christus te laten stralen van heiligheid, zonder vlek of rimpel? Heiligheid is een sieraad van Zijn tempel, en zijn wij onze lichamen dan geen tempels van de Heilige Geest? “O God maak ons dorstig als droog land en stort Uw late regen op ons uit!” Een indrukwekkend lied zingt ‘Let it rain Lord, open the floodgates of heaven’.
Daar zie ik met mijn maten naar uit dat dat binnenkort in grote overvloed gebeurt, hier in Genemuiden, Staphorst en Kampen en in heel Nederland! Gebed, een Geestvervuld leven in kruisdragen en zelfverloochening achter Jezus aan in diepe toewijding, zijn de sleutels. Bid mee dat het zo snel mogelijk komt want de tijd is erg, erg kort!
Deze serie is geschreven door evangelist Cees van Beek!
