Inmiddels zijn door het hele land de scholen alweer een aantal weken begonnen. Doorgaans vinden er op iedere school de week voorafgaand aan de start van het schooljaar al allerlei voorbereidingen plaats, maar wat PCBS De Parel op ‘t Harde vrij uniek maakt is de groep moeders (én een oma) die biddend door het schoolgebouw liep om een zegen uit te spreken in ieder lokaal. Directeur van de school, Wouter Gaillard, noemt het gebed van de vrouwen kostbaar: ‘’Het voelt niet zomaar als het beginnen met een schone lei, maar het wordt ervaren als beginnen in een geestelijk vrije en schone school. Het is toch de plek waar wij dagelijks 14 groepen lesgeven en een veilige plek mogen zijn.’’ Het is niet het enige initiatief van de actieve en groeiende gebedsgroep, die al bijna 11 jaar twee keer per maand trouw samenkomt.
Een gebedsgroep bestaande uit moeders op een basisschool. Het is niet heel gebruikelijk, maar in de ogen van Wouter Gaillard, sinds 2.5 jaar directeur op PCBS De Parel, is het nodig: ‘’We leven in een wereld waarin we worden gedwongen in de versnelling te leven en zijn overgeleverd aan de waan van de dag. Er gebeurt zoveel om ons heen, waardoor het essentieel is om in relatie te blijven met Hem. Gebed is daarin onmisbaar. Ik vind het belangrijk dat ik en wij op school het belang van gebed voorleven naar de kinderen (en ouders) toe. Dat er ouders zijn die tijd vrijmaken om voor óns te bidden is bemoedigend.’’
Kleine groep moeders
Annejet, een van de moeders uit de groep, vindt het op haar beurt waardevol dat het kan en dat het gestimuleerd wordt door hen een ruimte te bieden om samen te komen voor gebed. Ze maakt al 5 jaar deel uit van de groep, die in 2014 startte met een kleine groep moeders. De samenstelling wisselde in de loop der jaren nogal eens doordat kinderen naar het voortgezet onderwijs gingen en ouders daarmee ook afscheid namen van de groep. Uiteindelijk bleef Annejet een aantal jaar geleden met nog maar één andere moeder over. Voor langere tijd spraken ze andere ouders tevergeefs aan om zich aan te sluiten. Ondertussen bleven zij voor aanvulling bidden en doorgaan.
Ontwikkeling
Twee jaar geleden begon het balletje ineens te rollen en dat is uitgegroeid tot een groep van inmiddels 10 moeders en een oma. Die ontwikkeling is de leerkrachten ook niet ontgaan. De directeur vertelt hierover: ‘’Ik ervaar dat het meer ‘leeft’ en dat de leerkrachten zich er bewust van zijn dat er in het gebed ‘om ons heen’ wordt gestaan. Dit benoem ik ook regelmatig naar het team. Sinds vorig jaar is er vanuit de gebedsgroep veel geïnvesteerd in de relatie met hen en de kinderen. Toen zij biddend door de school gingen, hebben zij ook in iedere ruimte een kaartje achtergelaten voor de leerkrachten, waarop ik van velen van hen de reactie kreeg dat zij dit erg bijzonder en waardevol vonden. Door zo’n kaartje wordt het tastbaarder dat er gebeden wordt.’’
Ik ervaar dat het meer ‘leeft’ en dat de leerkrachten zich er bewust van zijn dat er in het gebed ‘om ons heen’ wordt gestaan.
Bemoedigend voor leerkrachten
Dit geven leerkrachten ook aan in het contact met Annejet. ‘’We krijgen reacties terug met: ‘We vinden het zo fijn dat er voor ons gebeden wordt, want we hebben het als team echt nodig’ of ‘het geeft me kracht, omdat ik weet dat jullie ervoor bidden’. Het bemoedigt echt. Het gebeurt regelmatig dat we op de hoogte worden gesteld over een dankpunt met ‘we zien verandering’ of ‘er is herstel gekomen bij die persoon’. Het is heel mooi dat je als gebedsgroep dan kunt danken voor verhoring van gebed. Maar ook al zien we het resultaat niet of horen we niets terug van leerkrachten, dan nog weten we dat het goed is en dat we gewoon trouw moeten blijven in gebed. De leerkrachten hebben dat nodig, en de kinderen natuurlijk ook.’’
Het gebeurt regelmatig dat we op de hoogte worden gesteld over een dankpunt met ‘we zien verandering’ of ‘er is herstel gekomen bij die persoon’.
Ieder kind bij naam
De gebedsgroep wordt wat dat betreft in vertrouwen genomen. ‘’We horen veel, ook van leerkrachten die ons in vertrouwen mailen over situaties van kinderen en gezinnen. Er is dan bijvoorbeeld sprake van ziekte binnen het gezin, overlijden in de familie of het gaat om kinderen met een rugzakje. We merken dat het waardevol is om ook hen niet te vergeten. We bidden dat school een veilige plek voor hen mag zijn, waarin ze mogen groeien en ontwikkelen. Daarnaast bidden we voor uiteenlopende dingen: Dat ze een goede tijd hebben in kennismaking met hun nieuwe klas, dat ze zich prettig voelen tijdens het schoolreisje en eigenlijk van alles wat die periode op het programma staat.’’
Sinds vorig jaar is de gebedsgroep ook begonnen met een andere bijzondere manier van bidden: ‘’We noemen de namen van alle kinderen, de leerkrachten per groep en zelfs het ondersteunend personeel. In verband met de AVG en in overleg met de directeur gebruiken we alleen de voornamen, maar op deze manier dragen we verspreid over het jaar iedereen persoonlijk op in gebed. Natuurlijk weten we dat God hen allemaal kent, maar we zijn een school die staat voor ‘elk kind is geliefd en willen we gezien laten worden, elk kind is een parel in Gods Hand’. En zo willen we hen ook in gebed ‘zien’ en bij God brengen. We ervaren het zelf als heel bijzonder.’’
Meer initiatieven
Met het groeien van de groep komt er steeds meer input vanuit andere ouders die meedenken in hoe de gebedsgroep meer onder de aandacht gebracht kan worden. Er ontstaan initiatieven zoals eerdergenoemd; het biddend door de school lopen de avond voor de start van het schooljaar. ‘’We hebben elke ruimte gehad; elk lokaal, maar ook de directeurskamer, de lerarenkamer, de gymzaal en zelfs de toiletten. We hebben specifiek gebeden voor wat er in die ruimte plaats zal vinden het komende jaar. We hebben een zegen uitgesproken in elk lokaal over iedere leerkracht en de kinderen die daar plaats zouden nemen. We vonden het zelf heel bijzonder om te mogen doen en dat we die vrijheid ook kregen van school.’’
Overvolle gebedsbox
Maar er is ook nagedacht over hoe gebed op zich meer onder de aandacht gebracht kon worden. ‘’In overleg met de directeur kregen twee moeders verspreid over meerdere keren in alle klassen een moment om de kinderen te vertellen over gebed, over dat we ook voor hen bidden en dat ze zelf ook gebedspunten mogen indienen. We hopen dat daarmee wat zaadjes zijn geplant en dat kinderen wat gemakkelijker naar gebed kunnen kijken, als iets wat ook beschikbaar is voor hen. Er is specifieker over gebed verteld, waar de leerkracht er misschien niet altijd tijd voor heeft in de klas om daar specifiek over na te denken. Het was heel mooi dat er opening voor gebed was bij de kinderen. Dit bleek uit de gebedsbox in de hal waar kinderen hun gebedsverzoekjes in kunnen leveren. Die zat de eerstvolgende keer overvol, ook met briefjes van kleine kinderen die een gebed getekend hadden. Het openen van de box was een ontroerend moment.’’
Wat zich rond gebed afspeelt op PCBS De Parel hoor je niet vaak. ‘’Als ik er mensen over spreek, dan geven zij aan hoe bijzonder zij het vinden en het brengt hen op het idee om er ook op hun school mee te starten’’, geeft Annejet aan. Hoe mooi zou het zijn als andere (groot)ouders, directeuren van scholen en hun leerkrachten door het lezen hiervan geïnspireerd zouden worden om ook te starten met een gebedsgroep?
