Wonen op Ibiza, werken als personal trainer, een leuke vriend en een lief dochtertje. Van de buitenkant zag het leven van Yoni van Dam (33) er prima uit. Maar als je een kijkje in haar hart kon nemen, zou je schrikken van het leed dat je daar aantrof. Hechtingsproblemenatiek, uit huis gezet, met de politie in aanraking gekomen, drank, drugs, slechte relaties. Het leven is voor haar een grote struggle. Totdat ze juist vanwege de duisternis op zoek gaat naar het Licht.
Yoni werd door haar moeder christelijk opgevoed, maar het was meer uit gewoonte dan uit overtuiging. Ze had ook geen goede thuisbasis. “Als kind ben ik van me af gaan schreeuwen, omdat ik eigenlijk heel bang en verdrietig was.” Als tiener ging het verder bergafwaarts. Ze werd van school gestuurd en zat regelmatig in crisisopvangcentra. “Ik was onhandelbaar, mijn moeder kon het niet meer aan. Ik dronk en vocht en deed alles wat niet mocht. Op een gegeven moment ben ik opgepakt en voor de keuze gesteld: me vrijwillig laten opnemen of naar de jeugdgevangenis.”
Op haar zestiende belandt ze daarom voor negen maanden in de Viersprong in Halsteren, een GGz-instelling voor jongeren met persoonlijkheidsstoornissen en gedragsproblemen. “Het was heel zwaar. Ik heb heel veel gehuild en ben heel verdrietig geweest vanwege het gevoel dat ik alleen was, dat er niemand voor me was. Mijn moeder had echt haar handen van mij afgetrokken.”
Struggle
Na de periode in de Viersprong gaat ze begeleid op kamers wonen. “Ik had wel de intentie om m’n leven op een normale manier op te pakken, maar het bleef een struggle. Ik kreeg op mijn zeventiende een relatie met een man die me alles wat je je kan bedenken, heeft aangedaan. Hij sloeg me, stal geld van me en ging vreemd, zelfs met prostituees. Ik dronk nog steeds heel veel en begon ook drugs te gebruiken waardoor er nog meer chaos ontstond. Ik was labiel, depressief en verslaafd. De relatie duurde twee jaar, daarna heeft hij me nog twee jaar lang gestalkt.”
Rond haar eenentwintigste ontmoet Yoni de man die de vader van haar dochter zal worden. “Ik ben er met de verkeerde intenties ingestapt. Ik miste een gezinsleven en die leegte wilde ik opvullen. Maar ik was zelf helemaal niet stabiel genoeg. Vanaf het moment dat mijn dochter geboren werd, heb ik altijd mijn best voor haar gedaan, maar als ik terugkijk op die eerste jaren, heb ik echt wel steken laten vallen. Ik vond drank en drugs heel belangrijk, ondanks het moederschap. En het gebeurt achter gesloten deuren, ik heb het heel lang verborgen gehouden.”
Duisternis
Yoni vraagt uiteindelijk hulp als ze het gevoel heeft dat ze haar verslaving niet meer in de hand houdt. “Ik heb aan deuren geklopt bij de GGZ, maar die wilde mij meteen naar de verslavingszorg sturen. Ik was als de dood dat Jeugdzorg erbij kwam kijken, daarom heb ik het geprobeerd alleen op te lossen. Je probeert het keer op keer, maar het heeft macht over jou. Ik heb toen nooit aan God gedacht, totaal niet. Ik heb de hel op aarde ervaren, ik zat echt in duisternis. Elke keer als ik wakker werd, voelde het alsof er een zware deken over me heel lag. Elke keer was ik teleurgesteld: waarom ben ik er nog? Maar steeds realiseerde ik me: Ik heb een kind, ik moet door. Ik kan er geen einde aan maken.”
Emigreren was eigenlijk een vlucht, niet in de gaten hebbende dat je jezelf overal mee naar toeneemt”
Haar vriend gebruikt af en toe drugs, maar kan ermee stoppen. “Hij stond langs de zijlijn toe te kijken wat voor een zooitje ik ervan maakte. We zijn ook met tussenposen uit elkaar geweest, maar we kwamen altijd weer bij elkaar terecht. We hadden meer een traumabond. Deze ontstaat vanuit bepaalde dynamieken in de jeugd en heeft vaak ook met hechtingsproblematiek te maken”, legt Yoni uit. “Als je onveilig gehecht bent, zie je in een relatie vaak een persoon met een vermijdende hechtingsstijl een een met een angstige hechtingsstijl. Dat creëert een soort duivelsdans van aantrekken en afstoten; een heel ongezonde dynamiek.”
Ibiza
Toen de coronamaatregelen werden genomen, wilde Yoni weg. Haar vriend zit in de cryptohandel en samen besluiten ze naar Ibiza te vertrekken. “Het was eigenlijk een vlucht voor alles, niet in de gaten hebbende dat je jezelf overal mee naar toeneemt. Ik dacht dat emigreren een oplossing zou zijn voor al mijn problemen. Ik heb alles opgegeven en ben mijn partner gevolgd. Ik had zelf geen geld en geen werk en was totaal van hem afhankelijk.”
Daar is het misgegaan, analyseert Yoni achteraf. “Hij vond een ander en mijn hele wereld stortte in. Ik zat daar met mijn kind en kon niet terug naar Nederland. Een kamer huren was onbetaalbaar. Ik was helemaal in paniek.” Yoni neemt al het werk aan dat ze kan vinden. “Ik heb mezelf drie slagen in de rondte gewerkt om een dak boven mijn hoofd te kunnen betalen. Ik stond compleet in de overlevingsstand. Voor een kind proberen te zorgen, werk vinden, het hoofd boven water houden, intussen het verdriet verwerken van wat er was gebeurd. Ik leefde op pillen en ik bleef heel veel drinken, om maar te kunnen overleven eigenlijk. Het was gewoon gekkenwerk.”
Zonnebril
Yoni’s ex-partner verlaat het eiland na enige tijd. “De volledige zorg voor haar kwam toen alleen op mijn schouders terecht. Ik dacht echt dat ik knettergek werd.” Achteraf kan Yoni er wel om lachen: “Ik maakte schoon maar werkte ook als personal trainer. Onder invloed gaf ik training; zonnebril op en maar gaan, terwijl ik soms dagenlang niet had gegeten of geslapen. Soms vraag ik me af hoe ik het heb overleefd. Ik denk dat ik af en toe echt een engel op mijn schouder heb gehad.”
De situatie heeft grote gevolgen voor haar dochter, die dan een kleuter is. “Ik sleurde haar overal mee naar toe. Ik had op dat moment bijna geen aandacht voor haar en was emotioneel afwezig. Als zij verdriet had, zei ik dat ze moest kappen met janken omdat ik er geen tijd voor had. Zij kreeg hierdoor gedragsproblemen. Het was een heel heftige tijd.”
Tegenslag
Ondanks haar harde werken, wordt de situatie er niet beter op. “Ik had tegenslag op tegenslag op tegenslag. Ik kon niet anders dan de beslissing maken om terug te gaan. Dit was geen leven zo.” Met pijn in het hart stuurt ze haar dochter vast terug naar Nederland, zodat Yoni haar zaken af kan ronden. Het meisje is dan zes en verblijft drie- en een halve maand bij haar vader.
Terwijl ze alleen achterblijft, raakt ze verwikkeld in een donkere strijd. “Ik ervoer dat de duisternis tegen mij begon te spreken. Ik had contact met iemand die ook heel erg verslaafd was. Vaak zat ik ’s avonds met hem aan de telefoon, want hij werd ook altijd uit zijn slaap gehouden. Met mij aan de lijn viel hij in slaap, zo had hij het gevoel dat hij niet alleen was. Achteraf gezien was hij echt bezeten. Eens hoorde ik door de telefoon een rare stem giechelen. Het was een stem die ik niet herkende. Die begon tegen mij te praten en mij te waarschuwen. Hij zei in het Engels: I am his brain and he is no longer in control of himself. I want you to stop causing him behaving like a good boy. I want him to be bad.’ Op dat moment ging het licht van mijn slaapkamer uit. Ik was in shock. Met die ervaring kon ik niet ontkennen dat het duister bestaat. En ik dacht: dan moet het het tegengestelde ook waar zijn.”
Bidden
Yoni zoekt contact met de plaatselijke kerk op Ibiza. Via hen komt ze terecht bij AA (Anonieme Alcholisten). “Daar werd ook over God gesproken. Mijn ogen gingen steeds verder open. Misschien bestaat God toch echt. Ik begon te bidden: ‘Als U er bent, help mij dan’. In eerste instantie hoorde ik niks. Ik zei: ‘Waar bent U dan? Kan ik ook gewoon een reactie krijgen? Ik trek het niet meer, ik wil dit leven niet meer, ik ben het zat. Deze strijd kan ik niet meer aan.’
In de tijd die volgt, komt Yoni overal de naam van God tegen. “Op zondagen ging ik naar de plaatselijke kerk. Bij de AA kwam ik erachter dat je je over moet geven, dat je moet erkennen dat er een macht is die hoger is dan jijzelf. Langzaam ging ik mij steeds verder openstellen voor feit dat er een Schepper zou kunnen zijn. Uiteindelijk heb ik op 24 juli 2024 de keuze gemaakt om me te laten dopen.”
Stroomversnelling
Op dat moment is Yoni al een maand nuchter en afgekickt en haar leven komt in een stroomversnelling. Nadat het seizoen is afgerond, reist ze terug naar Nederland. Haar ex vliegt over om haar te helpen haar Seat en haar hond en kat terug te krijgen naar Nederland. “Het was nog maar de vraag of de auto het ging redden, maar de reis is heel soepel verlopen. Daar heb ik ook echt voor gebeden.”
In Nederland heeft ze nog geen huis. “Ook daarvoor ben ik dagelijks gaan bidden. Een urgentieverklaring werd afgewezen, gek genoeg. Dan sta je daar met je kind. Binnen drie maanden had ik een woning, precies op het moment dat mijn moeder een inboedel erfde. Niet lang daarna bad ik of we alstublieft een andere auto mogen, want ik vertrouwde de oude Seat niet. Toen kreeg ik van mijn moeder te horen dat ik geld kreeg om een andere auto uit te kiezen. Het was een beperkt budget natuurlijk, maar ik had voor de grap toch wat dingetjes opgezocht die mij wel heel leuk leken, zoals lederen bekleding, stoelverarming en bluetooth. Ik verwachte niet dat ik het zou krijgen voor het budget. Met mijn ouders gingen we naar garages. Ineens werd mijn blik naar een auto getrokken en die werd het: een Volkswagen Up. Terwijl ik in de auto zat, viel ineens het kwartje: alles wat ik wilde, zit in die auto. Alles!”
Baan
Omdat Yoni nog geen werk heeft, gaat ze veel sporten. Niet veel later wordt ze aangesproken door de hoofdtrainer: ‘Ik zie je hier vaak, vertel eens waar je vandaan komt’. Als hij hoort dat ze personal trainer is geweest, zegt hij dat hij toevallig op zoek is naar iemand die hem komt versterken. “Zonder te solliciteren, heb ik een baan gekregen!”
De relatie met haar ouders is gaandeweg beter geworden. “We hebben altijd wel contact gehad, maar het verliep altijd heel stroef. Eigenlijk is het pas echt beter geworden in het afgelopen jaar, er is veel hersteld.” Inmiddels is Yoni’s dochter van acht. “Ze heeft aan de jarenlange chaos wel een knauw overgehouden, maar hoe meer de tijd verstrijkt, hoe meer rust er is. Onze band is heel sterk, we zijn nu onafscheidelijk. Ik ben dankbaar dat ze nog vrij jong is en dat ik nog de kans heb om de schade die ik heb veroorzaakt, te herstellen. Daar zet ik me ook voor de volle honderd procent voor in. Ik merk dat mijn dochter ook bidt voor de dingen die haar bezighouden.”
Het hechtingsprobleem van Yoni is eveneens hersteld. “Ik ben nu al een tijd single. Waar ik eerst op zoek ging naar vervulling buiten mij om, wordt die leegte nu opgevuld door de liefde van God.”
Overwinnen
Van chaos naar rust. Zo is het leven zonder God overgegaan in een leven met God. “Vanaf het moment dat ik Hem vond, heb ik het gevoel dat ik thuis ben gekomen. Ik heb me nooit zo stabiel gevoeld als nu en ik ben vastberaden om wat aan mij is gegeven, door te geven. Ik deel veel op social media, maar ook op mijn werk met mensen die het allemaal niet meer weten. Ik bid ook op dagelijkse basis of God mij wil sturen en gebruiken als instrument om meer licht te verspreiden in de wereld, juist met de ervaringen die ik zelf heb opgedaan. Want die heb ik op alle vlakken die je maar kan bedenken: verslaving, geweld, hechtingsproblematiek, slechte relaties, noem het maar op en ik kan erover meepraten. Daardoor kan ik allerlei verschillende soorten mensen met verschillende problemen helpen. Ik weet waar ze doorheen gaan en heb er geen oordeel over. Ik bemoedig ze: Je kan het overwinnen, je hoeft het niet alleen te dragen.”
Haar favoriete bijbelvers is de geestelijke wapenrusting uit Efeze 6. “Zodra ik voel dat ik geestelijk word aangevallen, gebruik ik deze tekst.” Hoe duister je leven soms ook lijkt, er kan echt heel veel veranderen in een simpel jaartje, is Yoni’s bijzondere ervaring. Waarmee wil ze mensen bemoedigen? “Jouw leven kan zo’n drastische wending nemen, dat je altijd hoop en vertrouwen moet houden.”
Bekijk Yoni’s getuigenis:
