Een 13-jarige jongen uit Australië heeft zijn moeder en twee jongere broertjes en zusjes gered door urenlang te zwemmen in ruwe zee om hulp te halen. Tijdens de zware tocht hield hij zich vast aan zijn geloof in God. Reddingsdiensten spreken van een bovenmenselijke prestatie, maar Austin Appelbee blijft bescheiden. Volgens hem deed hij alleen wat nodig was om zijn familie te redden.
Wat begon als een ontspannen ochtend op zee bij Quindalup Beach in West-Australië, veranderde snel in een noodsituatie. “We waren gewoon plezier aan het maken,” vertelt zijn moeder Joanne (47). “Maar de wind trok ineens aan en alles ging heel snel mis.” Door de stroming werden ze steeds verder de zee op getrokken en raakten ze peddels kwijt.
Joanne nam een moeilijke beslissing toen duidelijk werd hoe ernstig de situatie was. “Een van de zwaarste keuzes die ik ooit heb moeten maken, was om tegen Austin te zeggen: probeer de kust te halen en hulp te zoeken,” zegt ze. “Ik kon mijn jongste kinderen niet alleen achterlaten.”
Kajak lek
Austin vertrok in een opblaasbare kajak met een reddingsvest, maar al snel bleek dat de kajak water maakte. “Hij bleef maar omslaan,” vertelt Austin. “Op een gegeven moment wist ik: dit gaat niet meer.” Uiteindelijk moest hij de kajak loslaten en later ook zijn reddingsvest, omdat het zijn zwemmen belemmerde.
Daarna begon een zware zwemtocht van ongeveer vier kilometer door koud en onrustig water. “De golven waren enorm en ik was echt bang,” zegt Austin. “Ik bleef maar tegen mezelf zeggen: blijf zwemmen, blijf zwemmen.” Hij wist niet of zijn familie nog leefde. Tijdens de tocht vond hij kracht in zijn geloof. “Ik bad de hele tijd,” vertelt hij. “Ik zong christelijke liedjes en dacht aan God.” Ook zijn moeder en broer en zus gaven hem kracht. “Ik dacht aan mama, Beau en Grace. Dat hield me gaande.”
Uitgeput
Rond 18.00 uur bereikte Austin volledig uitgeput de kust. “Toen ik de bodem voelde, dacht ik: hoe ben ik hier gekomen?” zegt hij. Op het strand stortte hij bijna in, maar hij wist nog net de hulpdiensten te bellen. Kort daarna viel hij flauw. Intussen dreef zijn moeder met Beau en Grace al bijna tien uur op zee. “We werden steeds kouder en het werd donker,” vertelt Joanne. “Ik begon te twijfelen of Austin het had gehaald.” Toch probeerden ze hoop te houden. “We zongen, we baden en deden alsof het een spelletje was.”
Toen de zon onderging, werd de angst groter. “De golven werden hoger en het was doodeng,” zegt Joanne. “We konden niets zien aankomen om ons te redden.” Beau verloor door de kou het gevoel in zijn benen, terwijl Joanne probeerde haar kinderen boven water te houden. Rond 20.30 uur werd het gezin door een reddingshelikopter gevonden. “Het moment dat we werden gezien, zal ik nooit vergeten,” zegt Joanne. “Ik wist: we leven nog.” De drie waren onderkoeld en uitgeput, maar veilig.
Politie lovend
De politie spreekt vol lof over Austin. “Zijn daden kunnen niet genoeg worden geprezen,” zei inspecteur James Bradley. “Zijn vastberadenheid en moed hebben het leven van zijn moeder en broer en zus gered.” Reddingswerkers noemden zijn prestatie uitzonderlijk voor iemand van zijn leeftijd.
Austin zelf blijft nuchter. “Ik ben gewoon blij dat iedereen het heeft overleefd,” zegt hij. “God was bij ons.” Inmiddels is hij met spierpijn en op krukken weer terug op school. “Het was een zware strijd,” zegt hij, “maar ik weet dat ik het niet alleen heb gedaan.”
Bron: CBN News, BBC
