Ze werd geboren in gebrokenheid, bij een autistische en verstandelijk beperkte moeder en een Turkse vader die imam was en nog voor de geboorte van Mona uit beeld was. Ze noemde hem altijd “mijn vader zonder gezicht.” De fundering was gelegd: niet goed genoeg voor papa en thuis was het chaos en wanorde. Op zoek naar liefde en rust belandt Mona in een wereld van drugs en prostitutie. Maar haar leven verandert drastisch als haar zoon het contact met zijn moeder verbreekt omdat hij het niet kan aanzien hoe slecht het met zijn moeder gaat. Dit is het getuigenis van Mona Liza Biek-Verseijden. Te zien in De Verandering op zaterdag 4 april om 17.35u op NPO2
Een jeugd zonder veiligheid
Mona groeit op zonder haar vader, die haar moeder al tijdens de zwangerschap verlaat. Haar moeder, die licht verstandelijk beperkt is, houdt veel van haar dochter, maar is niet in staat om haar de veiligheid en structuur te bieden die een kind nodig heeft. Al op jonge leeftijd neemt Mona de rol van volwassene op zich: ze runt het huishouden, regelt financiën en probeert overeind te blijven in een wereld die haar weinig houvast geeft.
Alsof dat nog niet genoeg is, wordt Mona geconfronteerd met geweld en misbruik door haar stiefvader. Wat een veilige haven had moeten zijn, verandert in een plek van angst. Ook op school vindt ze geen rust: ze wordt gepest en vernederd. En het doet haar heel veel pijn als ze vanwege het pesten van school wisselt dat zelfs een leraar zegt: “Mona gaat naar een mongolenschool.” Langzaam groeit in haar hart een diepe overtuiging: ik ben niet goed genoeg.
Op zoek naar liefde op de verkeerde plekken
De pijn uit haar jeugd laat diepe sporen na. Als tiener gaat Mona op zoek naar liefde en erkenning, maar vindt die bij de verkeerde mensen. Ze raakt betrokken bij drugs en belandt uiteindelijk in de prostitutie. Wat begint als een manier om te overleven, verandert in een leven vol schaamte, verslaving en innerlijke leegte.
“Ik zag een verslaafde hoer in de spiegel,” vertelt ze later. “Iemand die het niet waard was om van te houden.”
Toch is er één lichtpunt: de geboorte van haar zoon. Voor het eerst ervaart Mona echte, pure liefde. Maar haar verslaving en levensstijl maken het haar onmogelijk om de moeder te zijn die ze zo graag wil zijn. Haar zoon groeit op in een instabiele omgeving en raakt zelf beschadigd.
Het dieptepunt en het keerpunt
Het moment waarop haar zoon het contact met haar verbreekt, raakt Mona diep. Zijn woorden snijden door haar ziel: hij wil pas weer contact als zij haar leven op orde heeft. Voor Mona voelt dit als het verlies van alles wat nog betekenis had.
Maar juist daar, op dat dieptepunt, gebeurt iets beslissends. Ze neemt een radicale beslissing: ze stopt met drugs en verbreekt haar oude levensstijl. Het is geen makkelijke weg, maar stap voor stap begint er iets te veranderen.
Een ontmoeting die alles verandert
De echte ommekeer komt wanneer Mona, via haar zoon, in aanraking komt met het christelijk geloof. Haar zoon heeft zelf een krachtige geloofservaring gehad en vertelt haar daarover. Nieuwsgierig en zoekend besluit Mona om zelf een dienst te bezoeken.
Wat ze daar ervaart, raakt haar diep. Voor het eerst voelt ze zich niet veroordeeld, maar geliefd. Niet gezien als haar verleden, maar als wie ze is.
“Ik vond daar liefde,” zegt ze. “En een Vader die er altijd al was. Voor het eerst voelde ik: ik ben goed genoeg.”
Het besef dat God haar onvoorwaardelijk liefheeft, brengt genezing in haar gebroken hart. Waar jarenlang schaamte en afwijzing heersten, groeit nu een nieuw fundament van identiteit en hoop.
Herstel en nieuw leven
Langzaam maar zeker wordt de relatie met haar zoon hersteld. Hij ziet de verandering in zijn moeder: ze is zachter, liefdevoller en aanwezig. Waar eerst pijn en verwijdering waren, ontstaat ruimte voor vergeving en verbinding.
Vandaag de dag leeft Mona met een diep besef van dankbaarheid. Haar verleden is niet verdwenen, maar het definieert haar niet langer. Ze heeft geleerd dat er altijd hoop is – zelfs voor wie denkt te ver te zijn afgedwaald.
Een boodschap van hoop
Het verhaal van Mona laat zien dat geen mens buiten het bereik van Gods liefde valt. Hoe diep de duisternis ook is, Zijn licht kan erdoorheen breken.
Voor iedereen die zich herkent in haar verhaal – in pijn, afwijzing of schuld – is er hoop. Er is een weg naar herstel. Er is een Vader die wacht, met open armen.
Zoals Mona het zelf zegt:
“Je bent nooit te ver gegaan. Zijn liefde vindt je altijd.”
Aan het eind van de aflevering heeft Mona’s zoon nog een lieve verrassing voor zijn moeder. Wat dat is, is te zien komende zaterdag om 17.35u op NPO2 in De Verandering.
