In 2016 gaf Nancy Philips haar leven aan Jezus Christus. Ze begon vurig en toegewijd, maar het veranderde volgens haar in jaren van angst, verwarring en ervaringen die zij omschrijft als demonische aanvallen. “Ik leek machteloos.” In deze getuigenis vertelt Nancy openhartig hoe Jezus haar volledig vrijmaakte van heftige occulte gebondenheid.
Een vurige start in het geloof
In 2016 gaf Nancy Philips haar leven aan de Heere Jezus. Na haar bekering was zij naar eigen zeggen heel vurig. Ze vertelde overal mensen over de Heer, las urenlang de Bijbel en hield van gebed en God prijzen. “Er kwam niets tussen mij en God. Ik leefde voor Hem en deed eigenlijk niets zonder de Heer.”
Enkele dagen voor haar doop begonnen nare dromen. Ze droomde van een indiaanse man, maar ook van haar overleden moeder, die in die droom extreem boos op haar werd. “Ik begreep later dat de dromen te maken zouden kunnen hebben met mijn voorouders en het occulte. Ik wilde daar geen aandacht aan besteden omdat God zeggenschap had in mijn leven en niet een demoon.”
Wanneer de strijd begint
Na haar doop begon Nancy nare dingen te ervaren. Verlies van focus, waardoor zij niet meer goed kon analyseren tijdens vergaderingen op haar werk, en leidinggeven werd steeds moeilijker. De symptomen zorgden ervoor dat zij destijds overbelast raakte.
De bedrijfsarts sprak over een burn-out. Maar Nancy voelde dat er volgens haar iets anders aan de hand was. “Ik wist dat als kind van God ik geen burn-out hoorde te krijgen.”
Ze beschrijft hoe zij allerlei dingen in haar hoofd en lichaam voelde bewegen. “Ik verzon de klachten niet. Omdat ik pas christen was, wist ik niet zo goed wat er aan de hand was, dus begon ik mijn zoektocht naar antwoorden.”
Nancy ging van plek naar plek op zoek naar hulp en bevrijding omdat de duistere aanvallen volgens haar steeds groter werden. Vooral in het begin bezocht zij verschillende kerken en diensten in het land.
“Soms werd ik zelfs niet geloofd. Ik was wanhopig, maar nergens vond ik de hulp die leidde tot complete bevrijding.”
Een deel had volgens haar ook te maken met vertrouwen in God en een manier van denken die nog niet volledig in lijn was met Zijn Woord. Ondanks haar toewijding aan God leken de aanvallen alleen maar heviger te worden.
‘Het was alsof er iemand in mij boos werd’
Vooral tijdens gebed, worship of het lezen van de Bijbel werden de ervaringen heftiger. “Als ik bijvoorbeeld thuis was en ik God ging prijzen, of wanneer ik de bijbel las of wilde gaan bidden, was het alsof er iemand in mij was, die enorm boos werd.”
Volgens Nancy was dit geen gewone boosheid. “Soms schreeuwde ik als een beest, soms klonk het ook als gebrul van een beer en soms als een hond of een kat. Soms siste ik als een slang.”
Vaak sprak er volgens haar een stem boos door haar heen. “Heel boos werd gevraagd: ‘Hoezo’, maar ook de naam ‘Allah’ werd genoemd. Het was niet in mijn hoofd, het geluid kwam echt uit mijn mond, maar ik was het niet die sprak.”
Tijdens deze momenten verloor zij volgens eigen zeggen de controle over haar lichaam. “Mijn hoofd ging dan heftig heen en weer, mijn hele lichaam raakte verstijfd en mijn borst stak helemaal naar voren als een hele trotse vrouw.” Een aanval kon een kwartier duren en meerdere keren per dag terugkomen.
Voordat een aanval hevig werd, voelde Nancy naar eigen zeggen een druk in haar hoofd. “Het was alsof er een ballon in mijn hoofd werd opgeblazen en alsof de lucht in die ballon gelijk weer moest vrijkomen.” Wat volgde waren kreten, luid gebrul en andere manifestaties. “Ik leek dan machteloos.”
Ze vertelt dat ze zich geregeld afvroeg of zij misschien ergens tekort schoot tegenover God. “Soms moest ik huilen omdat ik mij niet met rare praktijken bezighield en dus heel vaak dacht dat ik schuldig was of ergens in mijn leven God niet genoeg eerde.”
Toch bleef zij vasthouden aan geloof. “Ik wist ook dat ik moest doorzetten want Jezus zou mij vrijzetten.” Tijdens de manifestaties kon zij volgens eigen zeggen het Woord van God niet uitspreken. “Ik leek geen controle te hebben op dat moment. Ik was wel bij mijn volle verstand en bewust van alles wat er gebeurde.”
Wanneer de manifestatie stopte, kon zij weer gewoon praten.
Angst, schaamte en isolatie
De impact op haar dagelijks leven werd steeds groter. Nancy vertelt dat zij soms bloed leek te ruiken, terwijl haar kinderen niets opmerkten. “Ik wist dat het geestelijk was.” Op straat werd zij naar eigen zeggen sterk geïntimideerd door angst, vooral wanneer zij wilde evangeliseren. “Het idee dat ik tijdens evangelisatie zou manifesteren werd door de tijd heen zo heftig dat ik niet meer de straat op ging.”
Zelfs in de trein ervoer zij momenten van lichte manifestatie. “Dan maakte ik allerlei geluiden, meestal was het boos gebrom. Maar door het geluid van de trein had ik het idee dat omstanders mij niet konden horen.” Toch kon zij tegelijkertijd gewoon functioneren in gezelschap. “Het was alsof het schuilging in mij.”
Maar op momenten van intense worship of op plekken waar God werd verhoogd, begonnen de geluiden opnieuw.
Andere aanvallen
Nancy beschrijft daarnaast meerdere ervaringen die zich volgens haar in de loop der jaren opbouwden:
- In haar slaap kon zij soms niet goed ademen door een duistere macht. Andere keren leek het alsof iemand op het bed kwam zitten en zij volledig verstijfde.
- Eén keer voelde zij dat er aan haar been werd getrokken terwijl niemand anders in de kamer was. Een andere keer werd zij naar eigen zeggen in de geest opgetild uit haar bed en tegen het plafond gehangen.
- Haar gezicht verkrampte en in haar rug leek “wel een dier te zitten”.
- Zij rook vieze geuren vanuit haar huid die anderen niet waarnamen.
- Verwarring en vergeetachtigheid namen toe.
- Soms voelde zij tijdens het lopen op straat alsof iemand hard tegen haar hoofd trapte, waardoor zij duizelig werd.
- Thuis hoorde zij geregeld haar naam roepen terwijl zij alleen was.
- Promotie of nieuwe stappen zetten in werk bracht enorme angst en gedachten van falen, minderwaardigheid en verwarring met zich mee.
- Langzaam ontwikkelde zij een laag zelfbeeld.
Van krachtige professional naar angst
In 2022 kwam Nancy terecht in een gemeente waar zij de liefde van God zichtbaar zag. Daar volgde zij Bijbelschool, leerde vanuit het Woord en ontdekte hoe zij zielen kon winnen.
Maar de problemen bleven nog. “Hier en daar had ik een doorbraak, maar niet de doorbraak waar ik zo naar hunkerde.” Voorzichtig bleef zij met wie zij haar verhaal deelde. “De voorgaande jaren geloofde niet iedereen mij.”
De impact op haar identiteit werd groter. “Ik ging van krachtige doorzetter en doener in het bedrijfsleven naar een bange schoonmaakster die niets meer durfde te ondernemen.” Aan de buitenkant leek er weinig aan de hand. “Maar van binnen was ik er ellendig aan toe. Ik schaamde me enorm.”
De omslag
Vorig jaar hoorde Nancy via een vriendin over Winners Harvest Worship Center in Amsterdam-Zuid, waar van maandag tot en met vrijdag vroeg in de ochtend gebed plaatsvindt in combinatie met onderwijs uit het Woord.
Aanvankelijk ging zij zonder grote verwachtingen. “Wij wilden alleen de tijd van bidden en vasten meemaken, om vervolgens terug te keren naar onze eigen gemeente.” Tijdens de teachings in de ochtend ontving Nancy volgens eigen zeggen voor het eerst onderwijs waardoor zij openbaring kreeg over de dingen die zij meemaakte.
Tijdens een periode van veertig dagen bidden en vasten kregen zij en een vriendin steeds sterker op hun hart om over te stappen naar de gemeente. Hoewel zij daar niet naar op zoek waren, besloten zij die stap uiteindelijk toch te zetten. Nancy kreeg een coach — tevens assistent-pastor — aan wie zij een deel van haar verhaal vertelde. “Zij vertelde mij dat er meer mensen in de gemeente waren die zo heftig te kampen hadden met occulte zaken en toch bevrijding kregen.”
Volgens Nancy kreeg zij te horen dat haar situatie binnen drie maanden opgelost zou zijn.
‘Weer zo’n training’
Nancy begon aan een training van Apostel Jean-Pierre: The Invisible War in the Mind, bestaande uit twintig lessen van 45 tot 75 minuten.
Aanvankelijk reageerde zij sceptisch. “Ik dacht stilletjes: ‘Weer zo’n training’.” Na jaren van verschillende trajecten had zij weinig verwachting meer. “Maar ik was wanhopig en had het er wel voor over.”
Toch begon zij in gehoorzaamheid aan de training.
Per les maakte zij aantekeningen, handelde naar schriftgedeelten en paste het onderwijs toe in haar dagelijks leven. “Ik hield geen rekening hoe snel ik ging. Ik deed dan een paar dagen over één les en ging dan door naar de volgende.”
Dagelijks overpeinsde zij wat zij had geleerd. “Ik begon een correctie van de Heilige Geest te ervaren in mijn denken.” In combinatie met de woensdag- en zondagdiensten bracht dit volgens haar de doorbraak.
‘Bij de tiende les werd ik waarlijk vrijgezet’
Nancy vertelt dat zij uiteindelijk geen intensieve begeleiding van haar coach nodig had. “De trainingen op zich gaven al zoveel meer inzicht en openbaring.” Bij de tiende les kwam volgens haar het beslissende moment. “Bij de 10de les werd ik waarlijk vrijgezet door de Heere Jezus.”
De ervaring voelde onwerkelijk. “Vrij na zeven jaar!!”
Na afronding van de training merkte zij dat meer in haar leven veranderde. “Ik had mijn concentratie volledig terug, ik had kennis en openbaring ontvangen van de situatie waar ik in zat, ik durfde weer te werken en uit te stappen.”
Langzaam kwamen verlangens terug die zij jarenlang had laten liggen. “Ik wilde weer uitdaging en pakte verlangens op die ik jaren had laten liggen. Ik strekte me uit naar meer van God. Ik ben niet meer te stoppen.”
Ook haar relatie met God veranderde. “Ik lees de bijbel op een andere manier, heb mooie en gezonde gedachten over mezelf en mijn relatie met de Heer is nog mooier dan voorheen.”
Vandaag zegt Nancy zonder twijfel opnieuw de straat op te gaan om anderen over Jezus te vertellen. “Ik begrijp nu echt dat God altijd van ons houdt zonder twijfel en dat wij volledige autoriteit hebben over de vijand.”
