Tijdens het christelijke jeugdkamp Square deelde YouTuber Harm de Vries zijn persoonlijke getuigenis. Waar hij op jonge leeftijd doorbrak op YouTube en al snel succes, bekendheid en financiële vrijheid bereikte, ontdekte hij dat deze dingen hem uiteindelijk niet de vervulling gaven waar hij naar verlangde.
“Toen ik ongeveer vijftien of zestien jaar oud was, brak ik door op YouTube. Binnen korte tijd kreeg ik een paar duizend abonnees en voor mijn gevoel ging alles de goede kant op. Ik begon geld te verdienen, werd steeds bekender en gaf eigenlijk alles voor YouTube. Dat was mijn doel geworden.
Afhankelijk van kijkcijfers
De jonge Youtuber leek erg snel succesvol te worden, maar besefte zich ook de hij hiervoor een prijs moest betalen. “Er zit een nadeel aan als geld en roem het belangrijkste in je leven worden. Het brengt veel angst met zich mee. Als ik een video uploadde die niet goed bekeken werd, werd ik onzeker en bang. Mijn geluk hing af van cijfers, views en succes.”
Harm begon een steeds grotere leegte te ervaren. Het succes op Youtube was niet meer genoeg. “Ik bleef zoeken naar vervulling. Ik zocht het in sporten, in nog meer geld verdienen, in presteren en steeds beter worden. Maar uiteindelijk kwam ik erachter dat ook dat het niet was. Het gaf misschien even een goed gevoel, maar nooit echte rust.”
Verdoving
De onrust en gevoelens van angst maakten Harm ongelukkig en hij besloot zichzelf steeds te gaan verdoven van deze gevoelens met zijn telefoon. “Ik denk dat veel mensen dat wel een herkennen. Je gaat eindeloos scrollen op je telefoon. Misschien ga je meer drinken dan goed voor je is en zuipen met vrienden. Alles om maar niet stil te hoeven staan bij wat er vanbinnen speelt.”
“Ik merkte dat mijn leven steeds kouder en killer werd. Ik voelde minder liefde voor de mensen om mij heen. Toch dacht ik dat ik de oplossing had gevonden: mezelf nóg meer op de eerste plek zetten. Dus ik ging nog harder sporten, nog meer werken en nog meer geld verdienen, in de hoop dat ik daar mijn verlossing zou vinden.”
God grijpt in
Maar het tegengestelde leek te gebeuren. De zeven-jarige relatie van Harm ging uit en hij besefte dat hij echt de grip op zijn leven was verloren. En toen greep God in. “Ik kreeg ineens een sterk gevoel dat ik een Bijbel moest kopen. Mijn eerste gedachte was: waarom zou ik dat doen? Ik heb toch YouTube? Ik heb toch alles wat ik nodig heb? Toch besloot ik het te doen.”
“Toen ik begon met lezen dacht ik: Dit is net een sprookje. Maar toen begon ik in het Nieuwe Testament te lezen. En eerlijk gezegd dacht ik al vrij snel: Jezus spreekt eigenlijk gewoon de waarheid. ‘Jesus is spitting facts!’. Ik merkte dat er iets in zat. Dus ik bleef lezen.
Op een gegeven moment merkte Harm dat God Hem echt te pakken had. “Ik kon er niet meer aan ontsnappen. Zijn Woord was zo krachtig. Langzaam begon ik weer tot leven te komen. Ik ervaarde weer vreugde. Er kwam weer hoop.”
Bekering
Harm kon er niet meer omheendraaien. Hij wist dat het tijd was om Jezus te gaan volgen. “Toen kwam het moment waarop ik dacht: ik moet me gewoon bekeren. Dit is het. Dit is de waarheid.”
En zo besloot Harm zijn leven aan Jezus te geven. Hij vertelt dat dit niet een makkelijk proces is, maar dat het wel een proces is dat het waard is.
“De waarheid van God is iets dat diep in mijn ziel schijnt. Maar waarheid klinkt mooi, en tegelijkertijd doet waarheid ook pijn. De afgelopen jaren heb ik veel pijn en verdriet ervaren. Je beseft ineens dat bepaalde gedachten, overtuigingen en patronen waar je jarenlang mee hebt geleefd, niet kunnen blijven bestaan. En het doet pijn om die los te laten.De oude versie van jezelf is eigenlijk aan het sterven.”
Een doorwerkend proces
Sinds zijn bekering zit Harm nog steeds in een proces van dingen loslaten en aan God geven, maar zijn leven ziet er al veel beter uit. “Ik zit nog steeds midden in dat proces. Maar ik merk dat het licht in mij steeds sterker wordt. God begint steeds meer zin te geven aan alles. Ik ervaar meer vreugde, meer rust en vooral meer liefde voor de mensen om mij heen. Juist dat was iets wat de jaren daarvoor steeds minder was geworden.
Zijn getuigenis sluit hij af met een bemoediging en aansporing naar de jongeren in het publiek:
“Ik kan vandaag tegen jullie zeggen: God is echt. Dat geloof ik met heel mijn hart. Ik geloof ook dat iedereen hier vandaag met een reden is. Vroeger zat ik ook weleens op zo’n plek als deze. En eerlijk? Ik was vaak een van die gasten die achterin zat, niet echt luisterde en een beetje aan het rotzooien was. Achteraf heb ik daar spijt van. Soms denk ik: had ik maar beter opgelet. Ik heb veel dingen op de harde manier moeten leren. Daarom wil ik jullie iets meegeven: sta ervoor open. Geef God een kans. Bid veel. Zoek Hem oprecht. En vertrouw erop dat Hij Zich laat vinden. Ik weet zeker dat jullie een fantastisch weekend gaan hebben!”
