“Waar ik vanavond over mag spreken, is de omarming”, zei David de Vos zaterdagavond bij het evenement ‘Simply Jesus Come Together‘ in de IJsselhallen in Zwolle. Hij liet daarbij een afbeelding van een schilderij van Henri Nouwen zien over de verloren zoon die omarmd wordt door de Vader. “Die omarming is goud – en het is de jongste zoon die hem krijgt, de prutser! Die krijgt hem en de rest staat eromheen te kijken met een gevoel van: wat moet ik nou doen om diezelfde omarming te krijgen?
Als je al wat langer rondloopt in het Koninkrijk van God, grote kans dat je ergens het oudste-zoon-virus hebt opgelopen. Wat ik daarmee zeggen wil, is dat je daarbij neer kan kijken op mensen die net komen kijken in het Koninkrijk, dat je het idee hebt dat je net iets meer hebt verdiend, omdat je toch al zo ontzettend goed je best hebt gedaan. Je hebt al die tijd heilig hebt geleefd, bent nooit wezen stappen, nooit helemaal losgegaan.
‘Dan heb ik toch wel wat verdiend, Heer? Ik heb toch wel op zijn minst een schouderklopje verdiend? Want ja, als U er niet zou zijn, dan had ik de bloemetjes buiten gezet! Dus ik heb dit toch allemaal niet voor niets gedaan?’ Dat zijn de gedachtes van de oudste zoon.
‘Ik heb zo mijn best gedaan; ik heb altijd alles gegeven. Ik heb altijd de stoelen klaargezet in de kerk en altijd koffie ingeschonken in de kerk. Altijd heb ik geprobeerd me in te houden als mijn vrienden naar verkeerde plaatjes keken. Ik heb al die dingen gedaan.
En die zoon van u – die andere, waar we zoveel moeite mee hebben, want hij lijkt zoveel plezier te hebben gehad – die komt nu binnen en hij krijgt de hug waar ik mijn hele leven naar verlang – papa! Moet ik dan aan de drugs voor dezelfde knuffel?!’ “
Verloren in andere thema’s
“Wat is er voor nodig om diezelfde knuffel te krijgen? Als we goed kijken naar wat de Bijbel zegt, zien we dat de vader ook hem uitnodigt. Als ik naar de afbeelding kijk van het schilderij waar die jongen onverdiend die knuffel omarmt en me verplaats in de rol van die oudste zoon, denk ik dat hij diep in zijn hart zo verlangt naar diezelfde omarming als die de jongste zoon kreeg.
Om die omarming te kunnen ontvangen, zal de oudste zoon eerst iets moeten leren van de jongste. Dat is dat hij niets meer achterhield en met al zijn rommel bij zijn vader kwam. ‘Papa, je weet van de hoeren, je weet van het geld, je weet dat ik je verwenst heb – je weet het allemaal. Maar hier ben ik en ik kniel voor u’ – en zijn vader omarmde hem.
Hier is echter de oudste: ‘Ik ga niet toegeven dat ik weleens jaloers ben, ik ga niet toegeven dat ik ook weleens uit mijn bol had willen gaan. Ik ga niet toegeven dat ik soms fantasieën heb dat ik dat doe. Ik ga niet toegeven dat ik net zo ben als hij – alleen ik ben verloren in andere thema’s’.
Wat dacht je van de dienstknechten en de dienstmaagden die staan te kijken naar diezelfde omarming, die zo graag hun hoofd op de borst van de Vader willen plaatsen om te voelen en te weten dat het gezien wordt wat ze doen?”
Kwetsbaarheid
“De genezing van de verloren zoon lag in het aanraken van de kwetsbaarheid. Om te komen op het punt van herstel zul je allereerst met je rommel en je tekortkomingen bij God moeten komen. Zolang ik volhoud dat ik echt die oudste niet ben en zolang ik volhoud dat ik de verloren zoon niet ben, ben ik niet klaar voor de omarming, ben ik niet klaar om door de Vader aangeraakt te worden.”
‘Simply Jesus Come Together’ is een evenement van stichting Go and Tell dat afgelopen weekend plaatsvond i.s.m. Vrij Zijn, EO BEAM en Opwekking. Bekijk hier alle diensten terug:
