Even los gezien van persoonlijke ervaring, zijn er voor mij drie, nee vier dingen die maken dat ik geloof: de natuur, de bijbel, Jezus en Israël. Jezus mag voor zich spreken, dus ik zal me nader verklaren aangaande de andere drie.
De natuur
Om een lang verhaal kort te houden, gaat het erbij mij gewoon niet in dat het universum, het leven en de mens begonnen is uit N i E T s… dat vervolgens ontplofte en alles tot stand bracht wat we nu zien. Heb je wel eens nagedacht over de complexiteit van een boomblad? Het is de grootst mogelijke geleerde onzin dat dat allemaal vanzelf en uit zichzelf ontstaan is. Als je een machine ziet, dan weet je dat iemand die gemaakt heeft. Als je biologische machinerie ziet in cellen en geprogrammeerd in het DNA, dan moet er een Programmeur geweest zijn. Simpel. Voor nu laat ik het even hierbij.
De Bijbel
De bijbel heeft het unieke vermogen om door een bepaalde tekst – die je mogelijk al heel lang kent – op een nieuwe, persoonlijke en relevante manier tot je hart te spreken. Alsof een tekst ineens highlights met twinkelende sterretjes eromheen krijgt. Het is de Geest van God die door Zijn Woord tot je spreekt. Ook al kan een ander boek je ook wel eens raken, je zal het nooit dag en dag uit herlezen, bestuderen en je blijven verbazen, wat de Bijbel wel kan.
Niet alleen enkelvoudige teksten kunnen je raken, er zijn allerlei verbanden tussen teksten, waardoor je lagen van betekenis kan ontdekken die je ontgaan als je niet verder kijkt dan een tekst lang is. Dat kan iets heel simpels zijn zoals een quote van Jezus door Paulus bijvoorbeeld, of de aanhaling van een tekst uit het eerste Testament. Of het kan een compleet web van teksten zijn, die alleen maar samen een compleet plaatje schetsen. Zoals bijvoorbeeld de rivieren van levend water die uit Jeruzalem komen bij Joël, Zacharia, Ezechiël en Openbaring.
Het grootste voorbeeld hiervan bestaat uit de ontelbare verwijzingen en hints naar de Messias in profetieën, wetten, gebeurtenissen, personen, geschiedenis, ceremoniën en ga zo maar door. Elk van die incidenten wordt op de millimeter uitgeplozen en ontkend door zowel Judaïsten als atheïsten gelijk. Maar als je al die puntjes met elkaar verbindt, zie je toch duidelijk het liefdevolle gezicht van Jezus verschijnen, zoals we Hem leren kennen in het Tweede Testament.
Het Eerste Testament is zo’n 400 jaar voordat Jezus kwam afgerond. Moderne kritische geleerden menen dat de laatste hand daaraan gelegd is tijdens de Makkabeeën zo’n 150 vChr. Dus laten we gul zijn en vaststellen dat 100 jaar voor Jezus het Eerste Testament af was en zijn huidige vorm gekregen heeft. We hebben niet alleen de Hebreeuwse tekst daarvan, die bevestigd wordt door onder andere de Qumran vondsten, maar ook een Griekse vertaling uit Alexandrië die we de Septuagint noemen. En we hebben niet alleen een Joodse traditie van overleveren van het Eerste Testament, maar ook een Christelijke. Waar die twee niet altijd bepaald goed met elkaar overweg konden door de geschiedenis heen. Als één partij zou sjoemelen met de tekst, dan zou dat aantoonbaar opvallen door de verschillende bronnen te vergelijken. Maar er zijn geen wezenlijke inhoudelijke veranderingen aan te tonen.
En 100 jaar is lang. Wie kan nu voorspellen wat er over 100 jaar gebeurt? Toch staan er honderden profetieën in het Eerste Testament, die in de eerste eeuw hun vervulling zagen. Laat me één voorbeeld geven. Nebukadnezar droomt van het beeld van goud, zilver, brons en ijzer en voeten van leem vermengd met ijzer. Daarin zijn opeenvolgend het Babylonische, Perzische, Griekse en Romeinse Rijk te herkennen, dat uiteindelijk verdeeld raakte over Europa met al zijn koninkrijkjes die elkaar bevochten en met elkaar huwden en zich over de hele wereld verspreidden. Hoe in de wereld is het mogelijk dat Nebukadnezar het Romeinse Rijk visionair gedroomd heeft 600 jaar voordat het er was? Of zelfs maar dat een Makkabeese antidateerder die zich voordoet als Daniël, dat 100 jaar ervoor voorzag? Of de verdeelde wereld van daarna zo accuraat kon beschrijven? Dat gaat er bij mij niet in.
Israël
Stel dat Putin wint, Europa verovert, Nederland inneemt, alle inwoners afvoert naar Siberië, de dijken doorbreekt zodat het land onderloopt en het daarmee grotendeels onbewoonbaar wordt. Denk je dan dat het mogelijk is dat de Nederlanders, terwijl ze verspreid raken over de wereldbevolking voor 2000 jaar lang hun identiteit behouden en dan zullen zeggen: laten wij terugkeren naar ons land, de dijken weer herstellen, onze huizen weer opbouwen en weer een volk worden zoals we dat eens waren?
Ik dacht het toch niet. Nederlanders assimileren al na één of twee generaties in een ander land. Turken, Syriërs, Marokkanen en anderen doen er misschien iets langer over, maar na enkele eeuwen kan eigenlijk alleen DNA onderzoek ons nog een beetje helpen bepalen wat onze afkomst is. Gedeporteerde of gemigreerde bevolkingsgroepen assimileren.
Echter de Joden zijn 1878 jaar lang over de wereld verspreid geweest, zonder regering, zonder land, zonder natie en zij hebben hun identiteit behouden. Ze zijn teruggekeerd naar de woestijn van hun land en hebben het weer vruchtbaar gemaakt en ontwikkeld. Niet omdat zij allemaal zulke vrome gelovigen waren, maar omdat God een plan met hen voor de wereld heeft.
En ja, dat is dan ook weer voorspeld in die duizenden jaren oude bijbel, voor wie het gegeven is de puntjes te verbinden en het plaatje te zien.
Zo, dat moest ik even kwijt.
– – – –
Deze (on)gezouten mening is van Peter Scheele. Hij studeerde Elektrotechniek aan de TUE en theologie aan de Bijbelschool te Heverlee. Hij maakte tv-programma’s voor de EO in de jaren negentig, publiceerde boeken over evangelisatie, evolutie en recentelijk over Openbaring, Hosea en Zacharia. Hij was 23 jaar getrouwd, is nu 16 jaar gescheiden, heeft drie getrouwde kinderen en is inmiddels de trotse opa van negen kleinkinderen.
