John Hosz uit Amsterdam-West had een leven vol trauma en ellende en was helemaal klaar met het leven. Hij stapte in een euthanasietrajact en hoort 30 juni of zijn leven definitief beëindigd mag worden. Echter is zijn situatie nu behoorlijk veranderd, nadat hulpverleenster Erika Molenaar hem meenam naar het Olympisch Stadion. “Ik heb daar Jezus aangenomen. Het was heel bijzonder. Het zet mijn traject in een heel ander licht, want ik voel me zo anders. Ik heb nu het gevoel dat de goede jaren gaan komen.”
Erika Molenaar werkt als vrijwilligster in het inloophuis ‘de Tweede Mijl‘ in de Amsterdamse Jordaan. Daar zag ze een man binnenlopen die ze nog niet eerder had gezien. “Al snel vertelde hij over het euthanasietraject waar hij in zat en dat 30 juni een belangrijke dag zou worden. Ik voelde zo’n liefde in mijn hart voor hem.”
Erika had John al gevraagd: ‘Weet je het zeker dat je echt rust hebt als je uit het leven stapt? Ik weet dat niet zo zeker!’ Het zette hem aan het denken.
Ze nodigde hem uit voor het Empowered21-event in het Olympisch Stadion van afgelopen zaterdag en hij zegde toe, ‘onder de voorwaarde dat ze hem niet zou bekeren.’ Dat was de deal die ze sloten. Toch had John onverklaarbaar veel zin in het event. Hij stond al twee uur te vroeg voor het stadion. In die week in het inloophuis had hij al het lied ‘de kracht van Uw liefde’ gehoord en dat luisterde hij toen elke dag thuis.
Erika: “Hij kwam zo open aan. Hij had het ook erg naar zijn zin. Op een gegeven moment kwam evangelist Nathan Morris op het podium met een hele radicale evangelieboodschap. Vervolgens kwam er een oproep om voor Jezus te kiezen en toen zei hij luid: ‘YES!’ Toen is hij naar voren gegaan om voor zich te laten bidden. Robin van Ommen van Youth With a Mission bad voor hem. Hij zei: ‘Ik voelde zijn hand branden in mijn schouder. Ik werd helemaal vervuld.'”
Ellendig leven
John Hosz beaamt het verhaal. Hij vertelt: “Ik stond er heel neutraal in. Ik heb zo’n ellendig leven achter de rug en ik wilde niet in God geloven. Maar ik voelde me in dat stadion ter plekke heel anders. Ik heb toen besloten om de volgende dag ook mee te gaan naar een kerkelijke bijeenkomst. Daar is ook voor mij gebeden, ik kijk nu heel anders uit mijn ogen.”
Hoe zit het nu met het euthanasietraject van John Hosz? Hij vertelt: “Het traject loopt nog en ik hoor vrijdag meer. De vraag is alleen: wil ik het nog wel? Ik voel me zoveel beter dan het was. Ik ga gewoon eerst mijn mond houden en horen wat zij zeggen, wellicht hebben ze nog een therapie voor mij in gedachten.
Maar na zaterdag en zondag is mijn leven in een heel ander daglicht. Ik voel me veel prettiger. Na een leven vol ellende – een vader me verliet en een moeder die alleen maar zei dat ik niets waard was – en psychiatrie van meer dan 20 jaar, heb ik het gevoel dat er een ommekeer is gekomen en dat ik nu de goede jaren te pakken krijg!”
Erika: “Er waren ook zoveel mensen die hem hebben geknuffeld en die nu met hem in contact staan, dat staat haaks op het eenzame bestaan dat hij altijd had.”
