Vandaag dacht ik na over de aanstaande vakantie. Vervolgens gingen mijn gedachten terug naar een dag vorig jaar in Griekenland. We hadden een heerlijke hotelkamer met een geweldig uitzicht op het strand en de zee. Naast ons was de kamer leeg, wat een fijne stilte gaf. Want de meeste hotelkamers kunnen gehorig zijn.
Door Annelies van Walsem
Ineens was er vreselijke herrie naast ons. Gebonk, hard gepraat en zelfs geschreeuw. ‘Mmm, dat is minder,’ dacht ik. Het lawaai irriteerde me een beetje. Ik ging wat was ophangen aan het rekje buiten en daar stond de buurman te roken. Ik voelde urgentie in me naar boven komen, maar had geen zin. ‘Ik doe het morgen wel hoor’, zei ik tegen de Heer, maar ik kreeg daar zo’n ongemakkelijk gevoel bij dat ik het toch maar besloot te doen.
De man verstond weinig van mijn ‘Hollands-Engelse accent. Daarom pakte ik Google Translate erbij en begon het evangelie te typen. Dit liet het aan hem lezen. De man pakte de telefoon uit mijn handen en begon te lezen. (Dank dat U waakt over mijn spullen, grinnikte ik zachtjes)
Zijn gezicht klaarde op en nadat ik na drie keer typen, het gebed had uitgeschreven en hij het gebed in het Grieks ging bidden, was hij zo blij! Van ieder stuk dat ik had geschreven wilde hij foto’s maken. Dus ik schreef het gewoon nog een keer uit. Tijd zat.
Erna begon hij te vertellen wie hij was. Hij was de manager van een bekende Griekse zanger. Vier uur hadden ze gereden om naar deze plaats te komen, omdat de zanger die nacht één uur moest optreden in een café en ze de dag erna weer weg zouden zijn. Ik begreep nu de urgentie en was blij dat de Heer had aangedrongen, want de volgende morgen toen we wakker werden, waren ze weg.
De man had zijn weg met blijdschap vervolgd en had het evangelie nu in zijn eigen taal op zak. Ik had hem ook nog even snel verwezen naar een site waar hij een Griekse Bijbel kon vinden. ‘Dank U, Heilige Geest, dat U de grote opvolger bent, en dat er mensen die U kennen op het pad van deze man komen,’ was mijn gebed.
Predik het Woord. Volhard daarin, gelegen of ongelegen. Weerleg, bestraf, vermaan, en dat met alle geduld en onderricht. 2 Tim. 4:2
We hebben zo vaak een kans, alleen onze eigen agenda gaat vaak voor. Kom op volk! Hoe zullen ze het horen als wij het ze niet vertellen?
Wil je meer verhalen lezen? Stuur je adres even naar: [email protected], dan stuur ik je mijn boekje toe.
