De pro-Israël manifestatie op de Dam in Amsterdam afgelopen 7 oktober heeft veel losgemaakt, zowel in de media als de politiek. Mensen uit de Joodse gemeenschap in Nederland gaven aan diep geraakt te zijn. Daarna volgden nog tal van andere demonstraties. Ook werd de werkgroep ‘Op de bres voor Israël’, die met het idee voor de manifestatie kwam, persoonlijk bedankt door de Israëlische ambassadeur. Via de Israëlische ambassade werd de kernboodschap van de manifestatie naar Israël verstuurd als bemoediging voor de Joodse mensen daar en wereldwijd. Wat bewoog oprichter van de werkgroep Jacques Brunt eigenlijk om zich zo enorm in te zetten om zo’n duidelijk pro-Israël geluid te laten horen? In gesprek met Revive vertelt hij erover.
Kun je eerst wat vertellen over hoe de werkgroep is ontstaan en hoe dit leidde tot de manifestatie?
“De werkgroep ‘Op de bres voor Israël’ is onstaan na 7 oktober vorig jaar. Ik kreeg een last voor Israël op mijn hart die zo zwaar was, dat ik gewoon wist dat ik er iets mee moest. Ik deelde het met mijn vrouw en een aantal broeders en we besloten om die maandag 9 oktober meteen een gebedsavond voor Israël te houden. We maakten een flyer en riepen mensen op te komen. Er kwamen bijna 300 mensen.
Vanuit die avond ontstonden tweewekelijkse gebedsavonden en op dit moment is er nog steeds een maandelijkse bidstond die goed bezocht wordt. Tijdens deze avonden kregen we het verlangen om een regionale praise avond te organiseren. Ik geloof namelijk niet alleen in de kracht van gebed, maar geloof ook dat lofprijs een krachtig wapen is waarmee we de overwinning kunnen behalen. We hielden de praise avond in een gebouw waar 1200 mensen in konden. Het was helemaal vol, we moesten zelfs mensen wegsturen.
Ik geloof ook dat lofprijs een krachtig wapen is waarmee we de overwinning kunnen behalen.”
Na die regionale praise avond ontstond binnen de werkgroep het verlangen voor een landelijke Israël manifestatie. Tijdens mijn stille tijd las ik Esther 4:14: ‘En wie weet of jij niet juist voor een tijd als deze tot deze koninklijke waardigheid gekomen bent.’ Voor mij was dat een bevestiging om een landelijke manifestatie te organiseren op een locatie die internationaal bekend is en om de kernboodschap van die dag naar Israël en de Joodse gemeenschap wereldwijd te sturen. Zo kwam de manifestatie van 7 oktober op de Dam in Amsterdam tot stand.”
Welke reacties op de manifestatie zijn je het meest bijgebleven?
“Wat me het meeste raakte, is dat Joodse Nederlanders naar me toe kwamen en zeiden: ‘We hadden nooit gedacht dat we in deze tijd in de hoofdstad openlijk en uit volle borst het Hatikvah (Israëlische volkslied) zouden kunnen zingen.’ Ook de reactie van de Israëlische ambassadeur vond ik erg mooi. Toen we hem de donderdag na de manifestatie ontmoetten, vertelde hij hoe bijzonder hij het vond om door ons initiatief te zien dat als je als individu trouw bent en vasthoudt aan je overtuiging, je dan lokaal, regionaal en uiteindelijk landelijk zoveel invloed kunt hebben. Dit gaf hem zoveel hoop. Hij zei: ‘Als iedereen dat doet, kunnen we een geweldig verschil maken’.”
Hoe heb je persoonlijk Gods hart voor Israël leren kennen?
“Ik ben heel dankbaar dat ik ben opgegroeid in een reformatorische kerk. Nadat ik tot geloof en bekering was gekomen, begon een persoonlijke, geestelijke zoektocht. Eén van de dingen die ik ontdekte was dat God Zijn verbonden met Israël gesloten heeft en dat bijvoorbeeld de doop niet in plaats van de besnijdenis is gekomen. Ik begon in te zien dat Israël door God uitverkoren is en zag steeds meer de rode draad; God voert via de lijn van Abraham, Izak en Jacob (Israël) Zijn heilsplan uit in deze de wereld.
Toen ik dit besefte, zag ik dat veel kerken diverse profetieën en beloften – die in de eerste plaats op Israël van toepassing zijn – uit zijn verband hebben gerukt, Israël aan de kant hebben gezet en deze profetieën en beloften op zichzelf hebben toegepast. Dat wordt ook wel vervangingsleer genoemd. Natuurlijk hebben ook wij beloften van God ontvangen, maar er zijn beloften die in eerste plaats nog steeds van toepassing zijn op Israël. Dat kunnen we als kerk niet zomaar uitwissen.
Israël is het kanaal waardoor God de kerk gezegend heeft.”
Vervangingsleer komt helaas ook in andere delen van de kerk voor, maar het uit zich op verschillende manieren. In de charismatische hoek komt de Kingdom Now-leer bijvoorbeeld veel voor, waarbij weinig of geen ruimte is voor Israël. Beloften met betrekking tot Israël waarvan de volledige vervulling in de toekomst zal plaatsvinden, worden vaak naar het hier en nu getrokken en op de kerk toegepast. Israël wordt daarmee volledig buiten spel gezet. Natuurlijk mogen we nu al iets van het Koninkrijk van God zichtbaar maken, maar ik geloof dat het Koninkrijk volle werkelijkheid wordt bij de wederkomst van de Vredevorst hier op aarde. En daarbij speelt Israël een heel belangrijke rol.
God heeft Israël uitverkoren, zoals we in o.a. Deuteronomium 7:6 kunnen lezen: ‘Want u bent een heilig volk voor de HEERE, uw God. De HEERE, uw God, heeft ú uitgekozen uit alle volken op de aardbodem om voor Hem tot een volk te zijn dat Zijn persoonlijk eigendom is.’ Israël is het kanaal waardoor God de kerk gezegend heeft. Door hen hebben we het Woord van God en de Messias ontvangen. Als je dat beseft, kan het niet anders dan dat je als christen een positieve houding hebt ten opzichte van Israël. Het is ook belangrijk te weten dat God Israël niet heeft verkozen om de rest van de wereld te verwerpen, maar juist om de hele wereld te zegenen.”
Is dat waarom je je zo inzet om op te staan voor het Joodse volk in deze tijd?
“Het is een belangrijke reden inderdaad. Maar er is nog een reden en dat is dat God een God van recht is en ons als christenen oproept om voor recht op te komen. Nu de Joodse gemeenschap en Israël groot onrecht wordt aangedaan in de wereld, is het onze taak als christenen om dat onrecht tegen te gaan.
We moeten opstaan tegen het groeiend antisemitisme. In Jesaja 62:1 staat: ‘Omwille van Sion zal ik niet zwijgen, omwille van Jeruzalem zal ik niet stil zijn…’ Dit is mijn innerlijke overtuiging en de Bijbel roept mij op voor het recht op te komen, zodat tendenzen die vergelijkbaar zijn met de jaren ’30 niet doorzetten. We kunnen het ons als christenen niet veroorloven stil te blijven. Zeker niet als we weten wat de geschiedenis vlak voor de Tweede Wereldoorlog ons heeft geleerd.
De Bijbel roept mij op voor het recht op te komen, zodat tendenzen die vergelijkbaar zijn met de jaren ’30 niet doorzetten.”
Hiermee wil ik een appél doen op de kerk in Nederland: besef door wie je gezegend bent. God heeft ons via Zijn volk Israël gezegend. En Zijn plan is nog niet klaar. De Heer zal via Israël de wereld opnieuw zegenen (Romeinen 11) wanneer Jezus in Jeruzalem, de hoofdstad van Israël, terugkomt als de Leeuw van Juda. De tegenstander heeft dit beter door dan de kerk. Dat zie je terug in de geestelijke strijd die om Israël woedt (Psalm 2). Dat vraagt van ons als christenen dat we niet bang zijn en wegkijken, maar dat we vrijmoedig opstaan om op te komen voor Gods volk. Juist vandaag.”
Klik hier voor meer info over het werk van Jacques Brunt.
Bekijk hieronder de aftermovie van de pro-Israël manifestatie op 7 oktober :
