Debora Troost van Faith Movement vertelt hoe ze drie jaar geleden bevrijd werd van demonen. Ze werd constant aangeklaagd, had last van slaapverlamming en voedselallergieën. Op den duur dacht ze zelfs dat het beter was dat ze er niet meer zou zijn. Het erkennen van het probleem, was niet eenvoudig. Samen met haar man Arnoud bevrijden ze veel mensen in hun bediening en nu zou ze hier zelf doorheen moeten gaan. In een video vertelt ze haar verhaal.
“Op een avond zei Arnoud tegen mij: ‘Dit ben jij niet, dit is niet mijn vrouw. Je wordt lastiggevallen door een geest’.” Debora ging woest naar boven. Daar begon ik oncontroleerbaar te huilen, vertelt ze. En ze dacht: ‘Als dit een geest is en we bevrijden zelf zoveel mensen, terwijl ik word lastiggevallen, dan wil ik ervan af.’
Ze raapte al haar moed bij elkaar. “Ik moest erkennen dat ik er ook doorheen moest gaan, waar andere mensen doorheen gaan die wij hebben mogen bevrijden in onze bediening.” Debora ontdekt dat ze nog steeds wordt lastig gevallen en aangeklaagd in de vorm van gedachtes in haar hoofd. Ze had ermee leren leven en verwachtte dat deze gedachten op den duur zouden verdwijnen als ik mijn denken zou vernieuwen.
Niet goed genoeg
De gedachtes werden echter heftiger, zeker na de geboorte van haar derde kindje. “Door de slapeloze nachten was ik te vermoeid om weerstand te bieden.” Ze geeft voorbeelden van die gedachten. “Als ik thuis was, dacht ik: je had toch een grote roeping op je leven, je moet toch uitstappen? En als ik uit wilde stappen en iets wilde doen voor de Heer, bijvoorbeeld voor iemand bidden, dan kreeg ik de aanklacht dat ik het thuis niet goed genoeg deed, dat ik niet goed genoeg was als moeder.”
Dit soort gedachten had Debora dag en nacht. Ze had geen seconde rust. Ook had ze last van slaapverlammingen, al van jongsaf aan. “Als klein meisje had ik al wakker in mijn hoofd, maar dat mijn lichaam niet wilde bewegen. Dat was superangstig en benauwend. Die slaapverlammingen werden heftiger. Het werd zo heftig dat ik zoveel gedachtes had dat ik er niet meer wilde zijn. Ik dacht dat Arnoud beter een andere vrouw kon zoeken, want ik kon het leven zo niet meer aan.” Ook had ze een noten- en fruitallergie. Bij het eten ervan, kreeg Debora overal bulten en jeuk in haar mond. Ze had ervoor laten bidden, maar het ging niet weg.
Joy of the Lord
“Die avond dat Arnoud mij diep in mijn ogen keek en zei: ‘dit ben jij niet, jij wordt lastiggevallen’ heeft hij mij hier thuis in de woonkamer vrijgezet. Dat ging niet zonder slag of stoot. Ik moest me er echt aan over geven en zeggen:’ Ik wil hier ook vanaf’.” Ze vertelt hoe het ging: “Ik gilde het op een gegeven moment uit en vanaf dat moment kreeg ik een diepe ademteug naar binnen toe en begon de joy of the Lord in mij te komen. Ik kan me dat moment nog zo goed herinneren. Ik keek Arnoud ineens heel helder aan en kon ook zeggen: ‘het is volgens mij weggegaan’. Ik begon te glimlachen en voelde me vrijer. De volgende dag stond ik op en dacht: ‘Is dit het leven van iemand die volledig vrij is?’ O man, wat een joy was dat, wat een vreugde. Ik ontdekte dat het leven als vrij persoon zo goed kan zijn, zoveel rust kan geven.”
Sinds de bevrijding heeft Debora geen last meer van slaapverlamming, allergieën en stemmen in haar hoofd. Bekijk haar getuigenis.
