De film Pinksterprins biedt een rauw en ontroerend portret van het kerkelijk leven van Karsten de Vreugd. Het verhaal volgt de fictieve Thomas Fontein, ijzersterk neergezet door Jonas Smulders. De talentvolle en onstuimige aanbiddingsleider Thomas raakt verstrikt in een wervelstorm van geloofstwijfel, identiteitscrisis en huwelijksproblemen. In zijn zoektocht zoekt hij steun bij zijn ouders, partner en voorganger, maar zij schrikken van zijn geloofsvragen en reageren met verwijten die hem verder van zijn pad af brengen.
Tekst: Corstian van Westen
Pinksterprins houdt ons een spiegel voor: de kerk is onvolmaakt, christelijke ouders schieten tekort en kerkleiders maken fouten—situaties die we allemaal herkennen. De film zet zowel gelovigen als kerkverlaters aan het denken en roept uiteenlopende reacties op. Een aantal opmerkingen op een rijtje:
– Dit is zó herkenbaar en verre van overdreven—dit had mijn verhaal kunnen zijn.
-Het is de kerk van 20 jaar geleden. Gelukkig zijn de kerkleiders tegenwoordig veel begripvoller.
– Jammer dat de film alleen de schaduwzijden toont—het voelt als een karikatuur.
– Pijnlijk om te zien hoe zo’n oprechte zoeker van de ene pijnlijke ervaring in de andere valt.
De film is scherp en pijnlijk, waarbij de tekortkomingen van de kerk genadeloos blootgelegd worden. Sommige thema’s worden wellicht kort door de bocht of uitvergroot weergegeven – het blijft tenslotte een film. Maar het verhaal van Karsten is allesbehalve uniek; het staat niet op zichzelf. Er zijn meerdere jongeren die zich losmaken van de kerk van hun ouders, teleurgesteld raken in bepaalde kerkvormen en op zoek gaan naar een omgeving en/of kerk die beter aansluit bij hun vragen, wensen, behoeften en talenten. Sommige jongeren voelen zich benadeeld of onrecht aangedaan binnen een kerk, waardoor ze zich afkeren van zowel de kerk als van God. Tegelijkertijd zijn er ook velen die een andere kerk een kans geven en daar een nieuw thuis vinden, waarin ze tot bloei komen. Er zijn tienduizenden jongeren die zich wél thuis voelen in de kerk en zich gewaardeerd en serieus genomen voelen.
Als jongeren worstelen met geloofsvragen, is het essentieel om verbindende taal te gebruiken in plaats van verwijtende taal die vaak meer afstand creëert. De film roept cruciale vragen op: hoe gaan we als kerk om met jonge gelovigen die worstelen met de complexiteit van het leven? Snoeren we ze de mond, stellen we ultimatums, dreigen we ze met ontheffing uit hun positie, of gaan we naast ze staan en erkennen we hun zoektocht? Hoe verbinden we ons met jongeren die niet in het perfecte plaatje passen, die scherpe vragen stellen en ons uitdagen om ons geloof in de praktijk te leven? Hoewel de film teruggrijpt op de kerkbeleving van twintig jaar geleden, benadrukt hij ook vandaag de dag opnieuw het cruciale belang van vaderschap en discipelschap. De film toont aan dat veelbelovende jongeren niet alleen geschikt zijn als aanbiddings- of tienerleiders, maar ook een sterke behoefte hebben aan een kleine groep waar ze vrijuit hun geloofsvragen kunnen stellen en groeien in gezond discipelschap. Pinksterprins maakt duidelijk dat jongeren écht iemand nodig hebben die naast hen staat en met hen meeloopt.
***
Op 5 april om 11.00 uur wordt Pinksterprins vertoond in Pathé Ede tijdens het Reflect Filmfestival.
Na afloop volgt een panelgesprek over de film met onder anderen regisseur Karsten de Vreugd en Corstian van Westen (auteur van Adieu Kerk! Adieu God?) Kaarten zijn verkrijgbaar via reflectfilmfestival.nl.
