Feike en Katja leerden elkaar kennen in 2018. Een kantelpunt voor beiden, niet zozeer omdat het het begin bleek van hun huwelijk, maar omdat zij afzonderlijk van elkaar tot levend geloof kwamen. Ieder met een geheel eigen verhaal en verleden van verslaving, depressie en religie. Samen zijn zij het onderwijs bij Charis Bible College Nederland gaan volgen en, naast hun openhartige getuigenis, delen zij in dit artikel de grote impact die het op hun leven heeft.
Zowel de 30-jarige Feike als de 27-jarige Katja groeiden op in een fijn, christelijk gezin. De uit Rusland afkomstige Katja ging haar hele leven al naar de kerk en diende God met een oprecht verlangen om heilig te leven, maar creëerde een verkeerd beeld van God. “In mijn beleving was Hij altijd boos en wilde Hij mij straffen voor iedere fout die ik maakte. Ik had het gevoel dat ik Zijn genade moest verdienen.”
Depressie
Vanwege haar geloof dat voornamelijk gebaseerd was op werken en haar zware opleiding ernaast had Katja bijna vijf jaar geen vrij weekend gehad. Ze raakte in een depressie. “Vanaf mijn tiende jaar had ik al te maken met onder andere afwijzing en pesten. Inmiddels worstelde ik ook met een eetstoornis. Ondertussen leek het alsof iedereen om mij heen heel heilig was. Ik raakte uiteindelijk enorm gefrustreerd en depressief, en het bracht me op het punt dat het allemaal geen enkele zin leek te hebben. Hoe harder ik mijn best deed, hoe slechter het ging.”
In de zomer van 2018 trouwde Katja’s zus met een Nederlandse man. Op die bruiloft ontmoette zij niet alleen Feike, ze ontving ook de Heilige Geest nadat iemand voor haar had gebeden. Vanaf die dag werd er op twee manieren iets in gang gezet: haar proces van heling én het begin van haar uiteindelijke relatie met Feike.
Twijfels over geloof
Feike was net een maand daarvoor tot levend geloof gekomen, na een periode van drie jaar waarin hij God de rug had toegekeerd. “Ik liep er tegenaan dat ik geen antwoord kreeg op de vraag hoe je van de macht van de zonde afkomt en ik bedacht me dat als antwoord hierop uitblijft, alles misschien niet waar was aan het geloof.”
Drie jaar lang maakte Feike er een ‘sport’ van om christenen van hun geloof af te brengen. Hij raakte depressief en verslaafd aan alcohol, zodanig dat hij een aantal keer op de IC belandde. Ook was hij suïcidaal. Over die tijd vertelt hij: “Ik merkte dat hoe meer je God de rug toekeert, des te heftiger satan in je leven overheerst. Het was onhoudbaar. Ik was in aanraking gekomen met de politie en was onder behandeling voor mijn verslaving toen ik van een goede vriend van mij het boek ‘The cross and the switchblade’ van David Wilkerson kreeg. Tijdens het lezen kreeg ik het diepe verlangen om ook met de Heilige Geest te wandelen.”
Bevrijd van alcoholverslaving
Hoewel hij vanaf dat moment God besloot te zoeken en doordeweeks meteen begon met bidden en vasten, verviel hij in de weekenden weer in oude patronen. Voor een periode werden de problemen heviger naarmate hij zich meer met God bezig hield, totdat hij op een bepaald moment in de Bijbel las. “Er staat in Efeze dat het niet goed is om dronken te zijn en dat kwam binnen. Ik dacht: ‘Als het zo in de Bijbel staat, dan ga ik niet meer drinken’. Tegen mijn behandelaar zei ik dat ik me over drie weken zou laten dopen en dat ik hem dan niet meer nodig zou hebben. Ik was ervan overtuigd dat God mij er op het moment van de doop van mijn verslaving af zou helpen en zo is het ook gebeurd. Voor mij was het vanaf dat moment duidelijk dat God reëel is en dat maakte het voor mij eenvoudig om mijn hele leven om te gooien.”
Ik dacht: ‘Als de Bijbel zegt dat dronken zijn niet goed is, dan ga ik niet meer drinken’. Tegen mijn behandelaar zei ik dat ik me over drie weken zou laten dopen en dat ik hem dan niet meer nodig zou hebben.”
Toekomstige vrouw
En dat deed hij radicaal. Hij ontving uitleg over evangeliseren, mensen dopen en genezen door de kracht van Jezus, en het uitdrijven van demonen. En meteen de eerste drie weken na zijn bekering bracht hij dit voortdurend in praktijk. Hij besloot bovendien twintig dagen te gaan vasten. In die periode ervoer hij dat God tot Hem sprak dat hij binnen drie weken zijn toekomstige vrouw zou ontmoeten. Dat gebeurde: Hij ontmoette Katja op de eerdergenoemde bruiloft zonder dat beiden een vermoeden hadden dat het iets zou worden tussen hen. Een half jaar later organiseerde hij een evenement, waar Katja vanuit Rusland samen met haar zus en zwager naartoe ging. Feike had hierna twee tot drie keer per week telefonisch contact met Katja om samen de Bijbel te lezen en haar te helpen het beter te begrijpen. Onverwachts groeide dit uit tot de relatie waarover God tot hem gesproken had.
Gods kijk op geld
Ze trouwden en samen gingen zij vol voor God, maar er ontstonden ook problemen. Feike vertelt: “We legden de nadruk op leven vanuit geloof, in die mate dat we jarenlang geen huis hadden en bij mensen inwoonden. We dachten dat God geld niet belangrijk vond. Tegelijkertijd zag ik ook dat het druk legde op onze woonsituatie, op ons huwelijk en dat leek me geen getuigenis naar de wereld toe.”
In de Bijbel las Feike bovendien dat God mensen die bij Hem hoorden zegende met materiële dingen. “Ik dacht: ‘Hoe zit het dan met ons? Wij zijn toch ook Zijn vrienden?’ Ik wilde weten wat Gods wil is met betrekking tot geld en besloot, ondanks gebrek aan financiën, te starten bij Charis Bible College.”
Proces van heling
In dat eerste jaar zag Katja Feike veranderen. Katja zelf wilde af van de religieuze gedachten over God en besloot ook naar de Bijbelschool te gaan. Het proces van heling was al ingezet, maar Charis Bible College heeft een belangrijke rol gespeeld: “Ik was niet zoals Feike meteen van alles af. Het begon met dat ik moest leren dat God echt van mij houdt en dat Hij mij al accepteerde zoals ik aan het begin van het proces was. Mijn eetstoornis was een grote factor, die depressieve gedachten veroorzaakte. Ik begon me niet meer te focussen op gedachten omtrent dieet en na verloop van tijd besefte ik ineens dat mijn leven niet meer om eten draaide. Terwijl God stapje voor stapje mijn ziel aan het genezen was en ik leerde accepteren dat Hij blij met mij is, vielen alle andere problemen weg. Op de Bijbelschool leerde ik verder over Gods aard en Zijn liefde. Dat Hij mijn zonden vergeeft; die van het verleden, in het heden en in de toekomst. Ik kan nu in volledige vrijheid met Hem wandelen en een relatie met Hem opbouwen. Niet meer gebaseerd op prestaties, maar op Wie Hij is en wat Hij voor mij gedaan heeft. In die vrijheid hielp Hij mij ook om angsten te doorbreken. Ik was bijvoorbeeld altijd bang voor het onbekende en om fouten te maken, waardoor ik sinds mijn komst in Nederland in 2020 niet durfde te werken. Doordat ik Zijn liefde heb leren kennen durfde ik door die angst heen en nu heb ik werk.”
Terwijl God stapje voor stapje mijn ziel aan het genezen was en ik leerde accepteren dat Hij blij met mij is, vielen alle andere problemen weg.
Wonder in financiën
In de tussentijd is de financiële situatie van het stel compleet veranderd. Feike deelt welke inzichten hij heeft opgedaan en over een van de wonderen die God deed: “Ik leerde dat, net zoals je tegen ziekte mag spreken en dat dat geregeld is in het offer, je zo ook tegen je schulden mag spreken. We konden de huur en het eten niet betalen, maar ik begon te spreken tegen de rekeningen en ik heb God echt wonderen zien doen. Ik heb ook geleerd dat het Gods wil is dat wij niet in schulden leven, maar ik had een studieschuld opgebouwd. Ik wist vanuit de Bijbel dat het niet Zijn wil is dat wij een slaaf zijn van een ander wat geld betreft. Dus ik besloot Gods wil te volgen en mijn verantwoordelijkheid te pakken door extra te gaan werken. Wel had ik mijn ouders gevraagd of zij het wilden voorfinancieren, zodat ik in ieder geval van de rente af zou zijn. Op een gegeven moment hadden we driehonderd euro nodig en dat hadden we niet. Ik vroeg God om ervoor te zorgen en drie uur later stond het uit het niets op onze rekening! Ik besefte dat als ik God kan geloven voor driehonderd euro, ik Hem ook kan geloven voor tienduizend euro, namelijk mijn studieschuld van 8600 euro en extra geld om ook weer anderen mee te kunnen zegenen. Ik heb geleerd om het concreet te maken en het is voor God maar een getal. Ik vroeg het aan God, sprak tegen de studieschuld dat het deze maand afbetaald zou zijn en deelde dit ook met Katja. Vervolgens gingen wij op bezoek bij mijn ouders en die deelden ons mee dat zij ons het volledige bedrag wilden schenken! We wisten meteen: Dit is beantwoord gebed. We zijn nu volledig schuldenvrij en hebben ook besloten nooit meer een schuld aan te gaan.”
Ik leerde dat, net zoals je tegen ziekte mag spreken en dat dat geregeld is in het offer, je zo ook tegen je schulden mag spreken. We konden de huur en het eten niet betalen, maar ik begon te spreken tegen de rekeningen en ik heb God echt wonderen zien doen”
Geen armoedementaliteit
Katja vult aan: ‘’We hebben geleerd dat God niet tevreden is als wij telkens tekort hebben, net genoeg of net op het laatste moment. Hij wil niet dat wij met een armoedementaliteit Hem achterna gaan. Hij wil Zijn kinderen zegenen met genoeg, maar ook met extra om anderen tot zegen te zijn. Met armoedementaliteit gaat het alleen om jou: ‘Ik heb het nodig, ik heb tekort.’ Wat we hebben geleerd bij Charis Bible College over voorziening heeft onze focus veranderd en we hebben nu meer dan genoeg en kunnen anderen tot zegen zijn. We willen op die manier een stromende bron zijn, want het is Gods natuur om door te geven.”
Wat we hebben geleerd bij Charis Bible College over voorziening heeft onze focus veranderd en we hebben nu meer dan genoeg en kunnen anderen tot zegen zijn.
Feike: “Voorheen benadeelden we onszelf in ons verlangen om anderen tot zegen te zijn, maar we hebben geleerd dat God wil dat het ons ook goed vergaat. Omdat Hij onze Vader is, is Hij niet gezegend als wij altijd tekort hebben. De praktische inzichten die ik heb opgedaan op de Bijbelschool hebben ons veel rust gegeven. We zijn gaan sparen en zijn met een budget gaan werken. Tegelijkertijd is God ook niet gezegend als wij meer dan genoeg hebben en er een ander niet mee tot zegen zijn. We kunnen nu veel geven en op die manier doen we waarvoor we gemaakt zijn.”
