In Friesland is de helft van de bevolking gelovig, maar veel van hen zijn los komen te staan van de kerk. Veel gevestigde kerken hebben het daarbij moeilijk om jongere generaties te bereiken. Gerlof Wiersma, en vooral de opbouwwerkers van KerkOverstag helpen kerken hierbij en krijgen in veel gemeentes ruimte om ‘een vernieuwingstraject’ te starten. Hij legt uit: “Mijn diepe overtuiging is: elke gelovige die Jezus als de Weg, de Waarheid en het Leven belijdt, is mijn geestelijke broer en zus”.
Ongeveer vijftien jaar geleden legde God iets heel specifieks op Gerlof’s hart: Noord-Friesland. Het kwam onverwacht. “Ik werkte destijds bij de Bethelkerk in Drachten in het jeugdwerk en vroeg me in stilte af: “Zit ik op de juiste plek, Heer?” Het was stil, en ik dacht: het is goed zo. Maar ineens, als een bliksem uit heldere hemel, hoorde ik een stem: Noord-Friesland.
Hoewel ik zelf uit Sneek kom, moest ik wel even slikken. Mijn vrouw komt uit het uiterste noorden van Friesland, dus het voelde ergens bekend, maar ook als een verrassing. Was dit echt van God? Had ik hier wel zin in? Toch begon er in de periode die volgde een verlangen in mijn hart te groeien, een verlangen dat in de daarop volgende jaren steeds krachtiger werd.”
Via Royal Mission ging Gerlof Wiersma aan de slag. Hij kreeg de ruimte om te ontdekken wat God voor hem had. “Al snel werd duidelijk: onze focus mocht liggen op de traditionele, gevestigde kerken. Daar begon het: jeugdwerk, kerkwerk, gezinswerk. Langzaam groeide dit uit tot een bredere organisatie. Er kwamen mensen bij, omdat het werk simpelweg te veel werd. Gaandeweg werd duidelijk dat we een unieke, aparte opdracht hadden. Een eigen stichting bleek daar beter bij aan te sluiten. Met een duidelijk spreken van God en een blijvende vriendschap met Martin en Karin Koornstra gingen we zelfstandig verder als KerkOverstag Noord-Friesland.
Even wennen
Ze richtten zich op Noord-Friesland, met name op de kleine dorpen. Voor Gerlof Wiersma was dat even wennen. “Ik kende het dorpsleven niet echt, totdat we in Ureterp gingen wonen. We kregen vooral te maken met dorpskerken, en dat bleek precies de plek waar we mochten zijn. Inmiddels bouwen we mee met zo’n elf kerken. Onze aanpak is door de jaren gegroeid en afgestemd op het bereiken van nieuwe hoopvolle beweging in de plaatselijke kerk. We sluiten daarbij aan op het mooie wat er in de plaatselijke kerk is en helpen de kerk te omarmen wat nodig is om jongere generaties te (opnieuw) te bereiken.. We gaan het gesprek aan met kerken en leggen uit dat we een evangelische stichting zijn. Soms zijn er vragen, maar meestal is er vertrouwen. We bestaan inmiddels al een tijd, en mensen kennen ons werk. We willen kerken helpen toekomstbestendig te worden. Dat betekent: ruimte maken voor jongeren en gezinnen.
Als we starten in een kerk, doen we dat altijd in overleg, met een helder informatiepakket over onze werkwijze. Meestal werken we samen met PKN-gemeentes. Een van onze vaste uitgangspunten is dat we eens per maand een gezinsdienst helpen invullen. Die dienst sluit aan bij de stijl van de gemeente, maar heeft specifieke aandacht voor kinderen, tieners en ouders. Daarnaast begeleiden we bij nieuwe kerken een langetermijn visietraject, samen met de opbouwwerker in de betreffende kerk. “
Soms komen ze in gesprek met kerken die heel vrijzinnig zijn. Hoe verloopt zo’n samenwerking eigenlijk? “Voor ons is het essentieel dat onze visie op Jezus als opgestane Heer wordt erkend. Daar zijn we eerlijk over. We houden rekening met ieders achtergrond, maar doen geen water bij de wijn.”
De organisatie groeit vooral via mond-tot-mondreclame en doordat kerken zelf aankloppen. Vaak spelen praktische dingen mee, zoals vrijwilligers die stoppen of minder tijd hebben. Naast ons kerkenwerk komt de focus de laatste jaren in toenemende mate ook op regionale activiteiten te liggen. Mensen uit de diverse kerken kunnen ook daarbij aansluiten om verder geïnspireerd te raken.
Prachtige dingen
Uit het werk van Gerlof Wiersma en zijn team komen prachtige dingen voort. Zo organiseren ze het jaarlijkse Grow Tienerweekend in Damwoude. Met 250 deelnemers en 150 vrijwilligers, een plek vol tenten, stormbanen, fun én evangelie – een geweldige kans om tieners in aanraking te brengen met Jezus. “Velen geloven van huis uit niets, maar maken tijdens zo’n weekend een eerste ontmoeting met Hem mee. Dat is echt geweldig!”
Afgelopen najaar zijn ze elke maandagavond gaan bidden, waaruit een nieuw verlangen ontstond. “Kunnen we in (bijna) leegstaande kerken ook maandelijks aanbiddingsavonden gaan organiseren. Binnen een paar weken bleek dit mogelijk en zijn we van start gegaan – en inmiddels doen we dat elke maand. Prachtig hoe lege kerken weer vol raken met aanbidding en gebed voor de Koning der Koningen.”
Hiernaast doet KerkOverstag nog veel meer. Ze organiseren diverse cursussen, “Wachten op God” avonden met stilte een aanbidding, thema/inspiratieavonden, evangelisatiecampagnes in samenwerking met de lokale kerk, het jaarlijkse gezinsfestival en meer.
“Wat mij persoonlijk enthousiast maakt? Aanbidding. Evangelisatie. Vernieuwing van de gemeente. In Noord-Friesland zijn ontzettend veel ‘slapende christenen’. Mensen die zeggen: ‘Ik geloof wel in God hoor’, maar de verbinding met de kerk zijn kwijtgeraakt. Wij bidden voor wakker worden, voor bekering, voor nieuwe toewijding. Dat gebeurt niet vanuit druk, maar vanuit samenwerking. “
We merken dat er ruimte ontstaat, ook binnen traditionele kerken zoals de PKN. Vroeger waren we het ‘rare clubje’, nu voelen dingen veel natuurlijker. Gemeentes openen zich voor nieuwe vormen, zoals gezinsdiensten met duidelijke, Jezus-gerichte sprekers. Zulke diensten brengen leven, reuring en betrokkenheid. Jonge generaties voelen zich weer welkom.”
Tip
Wat is de grootste tip van Gerlof Wiersma voor samenwerking? “Mijn diepe overtuiging is: elke gelovige die Jezus als de Weg, de Waarheid en het Leven belijdt, is mijn broer of zus– van links tot rechts. Het begint bij wat ons verbindt, niet bij wat ons scheidt. We hoeven elkaar niets op te leggen. Als verschillende generaties en denominaties mogen we elkaar leren zegen en elkaars geloofsbeleving leren omarmen.
Zelfs mijn vrouw bezoekt regelmatig een katholiek klooster. Dat soort verbindingen maken het lichaam van Christus krachtig. De kerkmuren zijn lang niet altijd wat ze ooit waren – en dat is maar goed ook.”
