Ze werd geboren in gebrokenheid, bij een autistische en verstandelijk beperkte moeder en een Turkse vader die imam was en schitterde door afwezigheid. Ze noemde hem altijd “mijn vader zonder gezicht.” De fundering was gelegd: niet goed genoeg voor papa. Thuis was het chaos en wanorde, maar haar oma was haar anker. Zij was een gelovige vrouw, en dankzij haar kreeg ze een Godsbesef. Toen oma stierf, was ze pas twaalf en het voelde alsof de bodem onder haar wegzakte. Toen begon ze stiekem te bidden, fluisterend in het donker. Dit is het getuigenis van Mona Liza Biek-Verseijden.
“Op mijn twaalfde schreef ik brieven voor uitstel van betalingen, deed ik de boodschappen en dacht ik dat ik de wereld wel aankon. De hiërarchie thuis was zoek, ik groeide op voor galg en rad. Ik vroeg vrijstelling van de leerplicht aan en kreeg die ook. Daarna herhaalde de geschiedenis zich: verkeerde vriendjes, verkeerde keuzes. Ik raakte verslaafd aan roken en blowen, en na een pijnlijke echtscheiding werd ik polygebruiker. Cocaïne, XTC, GHB – het was mijn dagelijkse werkelijkheid.
In 2004 kreeg ik binnen twee maanden drie keer een klaplong en er volgde een operatie. De kapitein van het Leger des Heils kwam voor mij bidden. Toen zei ik tegen mezelf: als ik vijftig ben en nog geen normale vent heb, word ik heilsoldaat. Ik bleef intussen wel stiekem bidden, maar achteraf gezien ging ik naar God alsof Hij een McDrive was: je bestelt iets en hoopt dat je het snel krijgt. Halsstarrig bleef ik in de duistere wereld hangen.
Parenclubeigenaar
Op mijn vijfendertigste zat ik met de longziekte COPD, had ik geen werk, geen geld en op mijn dieptepunt belandde ik in de prostitutie. Op 08-08-08 stopte ik radicaal met de drugs, maar de puinhoop die ik achterliet, was niet zomaar weg. Ik kreeg een relatie met een parenclubeigenaar – zo’n club is een soort Sodom en Gomorra in miniatuur. Dagelijks werd ik geconfronteerd met gebrokenheid, en dat begon me steeds meer tegen te staan. Uiteindelijk liep ook die relatie stuk.
Af en toe gebruikte ik mijn verleden om anderen te waarschuwen. Ik sprak als ervaringsdeskundige in instellingen en scholen, vooral over chemsex (seks onder invloed van drugs). Ondertussen kreeg ik een relatie met mijn huidige man, Peter. Hij zat diep in het occultisme, was Reiki-master. Ook ik werkte jarenlang mee in die wereld. Van 2017 tot en met 2021 werkte ik zelfs op een occulte chatlijn met astrologie, tarot, fotoreading en voorspellingen – allemaal onder de vlag van “mensen helpen.” Maar je haalt het water uit de verkeerde bron. De duivel is een meester in misleiding. Lees Genesis 3 er maar op na.
Koppigheid
Mijn zoon heb ik altijd gegund om christen te worden. Ik heb hem er vaak subtiel naartoe geprobeerd te trekken. Maar hij had mijn koppigheid, en het duurde tot 2022 voor hij zijn hart aan Jezus gaf. Zijn enthousiasme over de gemeente Het Keerpunt in Bolsward maakte mij eerlijk gezegd argwanend: hij zit toch niet in een sekte?
Op 1 januari 2023 kreeg ik ineens een sterke drang om er naar die kerk toe te gaan. We woonden toen nog in Groningen, en met het OV naar Bolsward was al een hele onderneming – zeker op zon- en feestdagen. Toch ging ik. En vanaf het moment dat ik binnenstapte bij Het Keerpunt, voelde ik een warme deken van rust en liefde. Het klopte gewoon. Toen de aanbiddingsleidster haar heftige verhaal deelde en daarna tóch de sterren van de hemel zong, dacht ik: wow, wat een God! Ik wist: hier moet ik vaker zijn. Maar ik wist ook dat dat lastig zou worden met Peter, die anti-christelijk was opgevoed. Maar de Heere had ook hem op het oog. In februari ging hij mee naar Het Keerpunt; hij keek, zoals mijn zoon dat zo treffend zei: “Als een ree die in koplampen kijkt.” Vanaf die dag heeft hij vier maanden lang gehuild – tranen van verlossing, dankbaarheid, maar vooral van liefde.
Dopen
Op 9 april 2023 – eerste paasdag, mooier kan het niet – lieten we ons samen dopen. Daarna volgde een bevrijdingstraject via Vrij Zijn van Wilkin van de Kamp, en nu kunnen we met overtuiging zeggen: wij zijn waarlijk vrij.
Ons leven is totaal veranderd. We zijn zelfs verhuisd naar Bolsward om dichter bij onze gemeente te zijn. Elke dag opnieuw zijn we dankbaar dat we geliefde kinderen van God mogen zijn, dat Jezus ook mijn zonden heeft gedragen. En eindelijk heb ik een liefdevolle Vader. Tegenwoordig probeer ik Gods zegen uit te delen door mijn medemens te helpen waar ik kan en maak door middel van mixed-media (digi-art in combinatie met ambacht) schilderijen.
Tot slot wil ik dit meegeven: als je ooit te maken hebt gehad met occultisme of andere gebondenheden, zoek in jouw gemeente naar de mogelijkheden voor bevrijdingspastoraat. Want alleen bij Jezus vind je échte vrijheid.”
