Aanhoudende droogte zorgde voor grote schade in het Keniaanse gebied waar Zawadi met haar gezin woont. Zij leeft met haar zes kinderen onder de grens van extreme armoede en moet rondkomen van minder dan € 1,60 per dag. Geld voor eten is er dan ook nauwelijks. Op een dag wordt de honger haar 13-jarige dochter Flora te veel.
Tekst en foto: Compassion Nederland
Als Flora ’s ochtends wakker wordt, maakt ze zich klaar voor school. Omdat iedereen in dezelfde ruimte slaapt – het huis heeft maar één kamer – doet ze extra zachtjes om haar moeder, broertjes en zusjes niet wakker te maken.
Concentratieproblemen
De ergste honger stilt ze met een kop sterke thee, iets anders is er niet. Ze poetst haar tanden, trekt haar schooluniform aan en loopt de lange weg naar school. Eenmaal in de klas worstelt ze met haar concentratie. Ze heeft moeite om erbij te blijven en zakt telkens weg. Nog maar twee uur nadat Flora uit huis vertrokken is, bereikt een bericht van de school Zawadi: Flora is flauwgevallen.
Nadat klasgenoten haar naar buiten hebben gedragen, komt Flora weer bij. Ze vertelt dat de honger ondraaglijk was geworden. “Ik voelde de energie uit mijn lijf stromen en viel op de grond.”
Ieder baantje aangegrepen
Dat de honger te erg werd, maakten Flora en haar broertjes en zusjes vaker mee. Er waren vaak dagen dat ze geen eten hadden, omdat ze het zich niet konden veroorloven. Wanneer er weer een maaltijd zou zijn, was altijd de grote vraag. Jarenlang heeft Zawadi er hard voor gevochten om voor haar kinderen te kunnen zorgen. Nadat haar tweede man haar had verlaten, greep ze ieder baantje aan dat maar een beetje geld opleverde. Ze verdient gemiddeld zo’n $ 25 per maand. Veel te weinig om van te kunnen leven.
Compassion
“Toen Flora flauwviel, brak dat mijn hart”, vertelt ze met tranen in haar ogen. “Ik ben niet in staat om voor mijn kinderen te zorgen, dat maakt me machteloos. Het enige wat ik nog kon doen, was aankloppen bij Compassion.”
Zawadi krijgt nu directe concrete hulp. “Ik kreeg 10 kilo rijst, bonen en maïsmeel en zaden om zelf groenten te verbouwen. Er viel een enorme last van mijn schouders”, vertelt ze opgelucht. “De komende maanden kan ik mijn kinderen te eten geven. Ik ben zo dankbaar! Dit is een zegen van God voor ons gezin.”
