In de afgelegen steppedorpen van zuidoost‑Kazachstan, op een steenworp van de Chinese grens, schrijft God een nieuw hoofdstuk. Tussen eeuwenoude islamitische tradities ontdekken steeds meer Oeigoeren wie Jezus werkelijk is – vaak door indringende dromen en ontmoetingen.
“We hebben 25 dorpen zonder evangelie” vertelt Rico, een Oeigoerse evangelist, aan CBN News. Evangelist Rico groeide zelf op in deze streek. “Zo’n 25 Oeigoerse dorpen hier hebben het Goede Nieuws nog nooit gehoord,” zegt hij. Samen met zijn familie trok hij jarenlang heen en weer tussen Kazachstan en China om zijn eigen volk te bereiken. Dat is niet zonder risico. In China krijgen Oeigoeren al jaren te maken met strenge onderdrukking en massale detenties.
Toch ziet Rico het tij keren: “Van de circa 300.000 Oeigoeren in Kazachstan behoren er nu zo’n 300 tot een evangelische gemeenschap – dat waren er amper tien toen ik kind was.”
Een droom vol licht
Eén van die nieuwe gelovigen is Gulnisa. Vijf jaar lang was ze aan huis gekluisterd door een chronische ziekte. “Ik bad islamitische gebeden, bezocht mullahs en zelfs waarzeggers, maar niets hielp,” vertelt ze. Totdat Jezus haar in een nachtvisioen ontmoette:
“Ik stond op een witte weg met een bol en een koord in mijn hand. Jezus glimlachte en zei: ‘Dit is van Ons.’”
Huiskerk in de paardenstal
De volgende ochtend zocht ze online naar afbeeldingen van Jezus – en herkende onmiddellijk de Man uit haar droom. Niet lang daarna sloot ze zich aan bij een kleine huiskerk.
Die huiskerk wordt geleid door Marat en Nurlikiz Urazov, een echtpaar dat alles achterliet in West‑Kazachstan om hier te pionieren. “We kwamen aan zonder geld en sliepen in een paardenstal,” herinnert Nurlikiz zich. “We huilden en baden, totdat we Jezus hoorden zeggen: ‘Huil niet, Ik geef jullie kracht.’”
Twee jaar later zit hun woonkamer elke week vol met een dozijn dorpsgenoten. “Onze droom is dat elke Oeigoer het evangelie hoort en zelf weer anderen bereikt,” zegt Marat.
Ook Gulbakhram trekt dagelijks langs lemen huisjes met één simpel doel: vertellen wie Jezus is. “Sommigen slaan de deur dicht, anderen vragen me om meer,” zegt ze. “Maar elke keer merk ik dat de Heilige Geest harten opent. Dat maakt me zó dankbaar.”
Honderd jaar gebed komt tot bloei
De Australisch‑Amerikaanse voorganger Wally Kulakoff kent de regio als geen ander. Zijn grootouders woonden dertig jaar tussen de Oeigoeren en baden onvermoeibaar voor opwekking, zonder ooit vrucht te zien. Nu, een eeuw later, ziet hij met eigen ogen hoe hun gebeden uitkomen.
Met tranen in zijn ogen zegt hij: “Waarom mag ík dit meemaken? Jezus verschijnt aan deze mensen – langzaam maar gestaag.” Onlangs verzamelde hij met lokale gelovigen bij de Kazachs‑Chinese grens om te bidden dat deze beweging verder het Aziatische binnenland in stroomt.
Nog maar het begin
De Kazachse steppe lijkt onbegrensd – en dat geldt ook voor wat God hier doet. Dromen, genezingen en kleine huiskerken zetten een eeuwenoud wereldbeeld op zijn kop. Wie door de slaperige dorpen van Shonzhy rijdt, zou bijna niet vermoeden dat er een stille revolutie gaande is. Maar vraag het aan Gulnisa, Rico of Wally en je hoort één en dezelfde overtuiging:
“Dit is pas het begin. Jezus zelf is aan het werk.”
Bekijk hieronder de hele CBN News reportage
