Stel je eens even voor dat er intelligent leven op Mars ontdekt is. En dat wij en zij graag kennis uit willen wisselen. Voor de goede orde: er zijn geen planten en dieren op Mars zoals bij ons en de marsmannetjes mogen dan superslim zijn, ze hebben geen weet van hoe het hier op aarde is.
Dus besluiten we om hen eens een glas melk toe te zenden, zodat ze kunnen zien hoe sommige dingen er bij ons uitzien. Dit tot groot enthousiasme van de marsmannetjes, omdat melk toch wel even iets anders is dan water. Al gauw onderwerpen ze de melk aan een volledig wetenschappelijk onderzoek. Zo komen ze tot de conclusie dat er veel kalk in zit en de melk daarom wit is. De hele samenstelling lichten ze door en zo ontdekken ze ook resten van microben. Ze zijn heel slim en weten zelfs een soort reconstructie te maken van de eencelligen en hun DNA.
Natuurlijk rijst ook al snel de vraag hoe melk ontstaat. Vanwege het vele onderzoek dat ze doen naar het bestaan van de melk, komen ze al snel tot de conclusie dat die microben ooit geleefd moeten hebben en nu een soort fossielen zijn in de melk. Maar ooit zullen zij er verantwoordelijk voor moeten zijn geweest om water om te zetten naar melk.
Wij begrijpen dat zij op het verkeerde spoor zitten, dus sturen we hen het volgende bericht: melk is gemaakt van gras. En we sturen hen ook een beetje gras op natuurlijk.
Twijfels
Het gras wordt aan net zulk degelijk wetenschappelijk onderzoek onderworpen als de melk en de geleerden concluderen dat er geen overeenkomst is tussen de microben en de cellen van het gras en dat het daarom wetenschappelijk onmogelijk is dat melk uit gras ontstaan kan zijn.
Er zijn echter marsmannetjes die wat minder hoog opgeleid zijn, die toch zo hun twijfels hebben. De aardmannetjes hebben toch gezegd dat melk van gras gemaakt wordt, zeggen ze tegen de wetenschappers, waarom zouden zij liegen?
Maar daar kunnen ze niks mee. Wij doen niet aan geloof, zeggen ze, wij kijken alleen naar de wetenschappelijke feiten. En wetenschappelijk gezien heeft gras niets gemeenschappelijk met melk of de microben in de melk, behalve dat er in beiden water zit.
En er ontstaat een groep van gelovigen en een groep van ongelovigen onder de marsmannetjes.
Wij willen hen graag helderheid verschaffen en dus sturen we een prachtige afbeelding van een koe toe. Met daarbij de boodschap dat melk van gras gemaakt wordt in een koe.
Nu is het hek van de dam en er breekt een complete oorlog uit tussen de twee groepen.
Zie je wel, zeggen de gelovigen, er bestaan koeien en die maken melk van gras.
Wat een ongelooflijke onzin, zeggen de wetenschappers, niemand weet wat een koe is, niemand heeft nog ooit een koe gezien, we hebben een plaatje, maar iedereen kan wel zoiets verzinnen.
We moeten erop vertrouwen dat de aardmannetjes de waarheid spreken.
Wij hebben nog nooit zo’n gekke machine gezien als een koe.
Wie zegt dat het een machine is, wij kunnen de aard van een koe helemaal niet kennen.
Het is fantasie, het zou net zo goed een spaghetti-monster in de lucht kunnen zijn.
En het wordt de gelovigen verboden om voortaan nog hun ideeën op scholen te vertellen. In de lesboekjes komt te staan dat de enige geldige wetenschappelijk theorie is dat de fossielen in de melk het ontstaan van de melk verklaren.
Tja…
Dus als God de koe is en de melk is het heelal, probeer dan maar eens te verklaren waar de melk vandaan komt, als je de koe niet kent.
Zo, dat moest ik even kwijt.
– – – –
Deze (on)gezouten mening is van Peter Scheele. Hij studeerde Elektrotechniek aan de TUE en theologie aan de Bijbelschool te Heverlee. Hij maakte tv-programma’s voor de EO in de jaren negentig, publiceerde boeken over evangelisatie, evolutie en recentelijk over Openbaring, Hosea en Zacharia. Hij was 23 jaar getrouwd, is nu 16 jaar gescheiden, heeft drie getrouwde kinderen en is inmiddels de trotse opa van negen kleinkinderen.
