Terwijl wereldwijd de voetbalfans zich klaarmaken voor het wereldkampioenschap voetbal in Qatar, ziet Open Doors de kans om steun te vragen voor vervolgde broers en zussen in zeven van de deelnemende landen.
“We begrijpen dat veel mensen ervoor kiezen om niet naar het WK voetbal te kijken, om verscheidende redenen. Wij geloven als organisatie dat dit evenement wel een waardevolle kans biedt om aandacht te vragen voor de vervolgde kerk”, meent Open Doors-directeur Maarten Dees.
Zeven deelnemers van het WK staan op de Ranglijst Christenvervolging: Iran, Saoedi-Arabië, Marokko, Tunesië, Mexico, Kameroen en het gastland Qatar. “Voor het toernooi hebben we een wedstrijdkalender ontwikkeld, onder de titel ‘tackle vervolging’. We roepen mensen op mee te doen aan de campagne ‘pray when they play’ (bid als zij spelen). Of je nu gaat kijken of niet, zo staan we samen op de bres voor de vervolgde kerk.”
Uit het zicht
Nu Qatar in het middelpunt staat van alle aandacht, valt het Open Doors nog meer op dat de officieel geregistreerde kerken in Qatar verborgen zijn op één afgesloten compound. “Terwijl bezoekers de komende tijd worden aangemoedigd musea, cultureel erfgoed en de grote winkelcentra in het land te bezoeken, zullen ze één ding niet kunnen doen: een kerk bezoeken”, zegt Wimco Ester, pleitbezorger van Open Doors. “De christelijke gemeenschap, toch zo’n 370.000 mensen groot, is volledig aan het zicht onttrokken in het land.”
Alle erkende kerken in Qatar zijn ondergebracht op het Mesaymeer-complex aan de rand van hoofdstad Doha. Het is open voor de christenen die deel uitmaken van de migrantengemeenschap en voor andere niet-moslims. De kerken mogen aan de buitenkant geen religieuze symbolen laten zien, zoals een kruis. Inheemse Qatarezen kunnen het complex niet betreden. Bij de ingang moet een ID-controle dit voorkomen. Er zijn wel enkele huiskerken in Qatar, maar zij hebben officieel geen rechten om hun geloof uit te dragen.
“In 2020, tijdens de Covid 19-crisis, heeft de overheid bijeenkomsten buiten het Mesaymeer-complex verboden. Dat betekent dat er nu zo’n kleine honderd kerken zijn die geen vergunning hebben. Nu de pandemie voorbij lijkt, is er nog geen signaal dat deze kerken ook officieel weer hun deuren mogen openen.”
Inheemse Qatari
Voor Qatarezen is er helemaal geen ruimte om hun christelijk geloof (na bekering) uit te dragen. Bekering tot een niet-islamitische religie wordt beschouwd als afvalligheid en onder de islamitische wetgeving (sharia) staat er de doodstraf op. In de praktijk komt dit niet voor de laatste jaren, al ervaren bekeerlingen enorme druk van hun familie en leefgemeenschap. Een bekering wordt in het land ook niet officieel erkend, wat vergaande gevolgen kan hebben. “Aan je geloof zijn je rechten verbonden in het land. Of je kinderen bijvoorbeeld officieel erkend zijn en wat er met je erfenis gebeurd”, legt Ester uit. Daarnaast lopen christenen in het land het gevaar gediscrimineerd, geïntimideerd of gevolgd te worden.
Mesaymeer
Het Mesaymeer-complex is opgezet door de vader van de huidige emir ‘ter bevordering van het interreligieuze gesprek’ in het land. Wimco Ester beschouwt dat “als een stap in de goede richting. Maar nu zien we dat het complex overbevolkt is geraakt. Met op zondagen continue diensten van allerlei denominaties en talen, waar soms geen ruimte meer is om aan te schuiven. Het barst bijna letterlijk uit zijn voegen. Wij roepen de Qatarese overheid op om door te bouwen op het idee van godsdienstvrijheid, zowel voor de migranten als voor de inheemse bevolking. Vrij van politieke vervolging en inmenging.”
Qatar staat op plaats 18 op de Ranglijst Christenvervolging.
Noot voor de redactie: de gebedskalender is te downloaden via de volgende link: Open Doors WK-Kalender | Open Doors
