Stapje voor stapje wordt de abortusgrens steeds verder verlegd en verlegd. Maar ook steeds meer genormaliseerd en waarschijnlijk gaat dit niet het laatste zijn. Onlangs kwam in het nieuws dat het Amsterdamse ziekenhuis OLVG is gestart met een proef om abortussen op ongeboren gezonde kinderen tussen de tweeëntwintig en vierentwintig weken uit te voeren. In de praktijk worden abortussen in de abortuscentra tot tweeëntwintig weken uitgevoerd. Er zijn amper abortussen om sociale redenen na de tweeëntwintig weken vanwege praktische, juridische en ethische bezwaren. Dit willen ze veranderen en daarom is deze proef. Het kindje is dan bijna dertig centimeter en de moeder voelt het kindje al bewegen in haar buik.
Door Mirjam Cappon
De wet staat het toe: abortus mag in Nederland tot vierentwintig weken. Toch komt dit nieuws als een schok. Weer wordt er een grens verlegd verder de duisternis in. In dit geval gaat het om gezonde kindjes geboren te laten worden en om ze dan te laten sterven. Nederland heeft gekozen voor D66 en de VVD. Dan hebben we hier dus mee te maken. Ik heb de heer Jetten eens horen zeggen dat hij vindt dat een vrouw negen maanden lang baas in eigen buik is. So what’s next?
Het kwaad is al geschied, want al veel langer aborteren ziekenhuizen ongeboren kinderen tot vierentwintig weken. Jaarlijks worden er honderden kinderen geaborteerd, gedood na de 20-wekenecho, om medische redenen. Een gewenst kind, een goede zwangerschap eindigt dramatisch: in een dood kind. Bizar genoeg wordt dit steeds meer genormaliseerd. Online lees ik de meest meelevende reacties dat iedereen het begrijpt dat je een kindje met Down of een andere afwijking aborteert, dood. We leven in een tijd waarin de vrijheid van de keuze hoogtij viert. Dat het doden van je eigen kind niet meer als kwaad wordt gezien, maar als keuze.
Ziekenhuizen hebben dus op dit gebied ervaring met het doden van ongeboren kinderen van deze leeftijd. Het is alleen schokkend dat ze nu ook kinderen gaan doden om een andere reden dan een medische reden. Het gebeurt vaker dat deze kindjes dan nog leven als ze worden geboren. Als een kind gewenst is, wordt het waarschijnlijk gekoesterd. Maar wat ik me afvraag bij deze kindjes: ‘Wie houdt ze vast in hun laatste minuten of uren? Wie troost hen als ze huilen?’
Het idee dat ziekenhuizen, de plek waar je zorg verwacht voor moeder en kind, nu een plek wordt waar actief gezonde kinderen worden gedood, is gewoon onvoorstelbaar verschrikkelijk. Daarbij vind ik het net zo verschrikkelijk dat kinderen om een medische reden worden gedood. Een kind is een kind voor God en voor ons zou dat ook zo moeten zijn. U zult niet doden lijkt me een helder statement.
Komen we dan in een situatie waar in het ene kamertje een baby van drieëntwintig weken geboren wordt om te sterven en in het andere kamertje een baby van drieëntwintig weken toch wordt geholpen? In 2020 werd baby Kes geboren met drieëntwintig weken en drie dagen en was zo sterk dat artsen haar toch hebben behandeld. Dit meisje leeft. Zij is een uitzondering, want in principe helpt een arts een kindje onder de vierentwintig weken niet. Dan moet je bijvoorbeeld naar Duitsland waar ze kindjes zorg bieden vanaf drieëntwintig weken.
Wat ik schokkend vond was het moment dat ik erachter kwam dat de gynaecoloog die ik had tijdens de zwangerschap van onze dochter uit het streekziekenhuis, ook het hoofd is van een abortuskliniek. Ik dacht: dat kan toch niet, wat een dubbele pet heb je dan op. Wat betekent dit dan voor de zorg in dat ziekenhuis? Hoe integer zijn deze artsen? Hoe kan je nu zorg verlenen aan zwangere vrouwen en tegelijkertijd zo pro-abortus zijn dat je hoofd bent van een kliniek?
Het loopt dus allemaal door elkaar. Er zijn al artsen die kindjes aborteren tot vierentwintig weken. De vraag die ik dan heb: ‘Maakt het voor een arts uit of hij/zij een kindje aborteert met het Downsyndroom of met een schisis of een kindje dat compleet gezond is? Om eerlijk te zijn: ik denk het niet. De handeling is hetzelfde. Het gaat er alleen om of de arts hier gewetensbezwaren tegen heeft. Er zijn dus artsen die dat niet hebben. Alles is voor het recht van de vrouw, het recht van de keuze. Bij deze nieuwe proef denk ik dan: draag je kindje nog een paar dagen of een paar weken, laat het geboren worden en sta het af voor adoptie. Er zijn genoeg mensen die dolgraag het kindje willen adopteren.
Er gaat wel iets flink mis in Nederland, dat er overheidssubsidie wordt gegeven voor deze abortussen alsof het de normaalste zaak is. Terwijl er veel te weinig kinderen worden geboren. Ons land verkeerd in een geestelijke crisis. Als land zijn we van God losgeraakt met alle gevolgen van dien. Moeder Theresa zei eens: ‘Abortus is de grootste vernietiger van de vrede en van de liefde. Het is een directe oorlog tegen het ongeboren kind.’
Als laatste: daar waar artsen bij onze dochter gewetensbezwaren hadden om haar te behandelen, want dan zouden ze volgens hen het lijden van onze dochter verlengen, is dit echt de omgekeerde wereld. Artsen stemmen in met het doden van kinderen, het beëindigen van het leven van gezonde baby’s. Dat is toch ook onmenselijk lijden? Waar is de eed van Hippocrates of wel de Nederlandse artseneed, waar ze plechtig beloven om alle patiënten, zowel volwassenen als kinderen zo goed mogelijk te helpen, te beschermen en geen schade toe te brengen?
Lord have mercy. Kerk sta op. Laten we ons uitspreken voor wat recht en gerechtigheid is. Laten we bidden voor deze artsen, beleidsmakers, politici dat God hun ogen opent en harten zacht maakt voor dit grote onrecht. Teken jij ook de petitie van de NPV?
Deuteronomium 30:19 ‘Hemel en aarde zijn mijn getuigen dat ik u vandaag de keus heb gegeven tussen leven en dood, zegen en vloek. Kies dan toch het leven, zodat u en uw kinderen mogen leven!’
Spreuken 24:11 ‘Red de mensen die onschuldig gedood zullen worden. Als jij hen niet redt, zullen ze naar de dood wankelen.’
Teken jij de petitie van de NPV?
Stop omstreden proef met ‘ziekenhuisabortus’ 22-24 weken
Teken de petitie ‘Red gezonde baby’s van een kille dood’ npvzorg.nl/petitie-abortus
Mirjam Cappon richtte stichting Powerful woman op en komt op voor het ongeboren leven. Ze inspireert om krachtige keuzes te maken voor het leven met de Bijbel als fundament.
