Zelf is hij nog zoekende naar het geloof, maar hij raakte wel gefascineerd door een evangelist in zijn stad Eindhoven. Sander Perquin (25) zag de man die elke dag in zijn rolstoel op straat het evangelie verkondigde al als kind. En nu heeft hij een boek over hem geschreven: Arnol Kox: Een Eindhovens icoon.
“Toen ik heel klein was en met mijn moeder in de stad liep, hoorde ik die man in de rolstoel dingen roepen als: ‘Als u de perfecte liefde wil ervaren, bekeer u dan tot Jezus!’ Of: ‘Als de natuur straks is genezen, wilt u vrijwillig nooit meer uw eigen vrijheid hebben?’ Ik dacht altijd: Wat een aparte man. Waarom zit hij daar? Is het een zwerver?”
In 2013 kreeg Arnol Kox een hartaanval op de markt. “Toen ik dat hoorde, heb ik uit interesse even zijn wikipediapagina opgezocht. Ik las toen dat hij in een rolstoel zat omdat hij op zijn zestiende een brommerongeluk had gehad. Zo ontdekte ik wie hij was en kreeg hij voor mij een naam. Hij was dus geen zwerver, maar had een ongeluk gehad en hij heeft een boodschap om te verkondigen.” Sander is op dat moment dertien jaar.
Als Sander achttien is, komt hij Arnol tegen in een Eindhovens winkelcentrum en hij gaat naar hem toe om een praatje met hem te maken. “Ik had hem nog nooit gesproken. Ook vroeg ik mijn toenmalige vriendin om een foto van ons te maken, dat vond ik leuk. Arnol zat schuin in zijn rolstoel. Hij lachte naar mij en vroeg al vrij snel: ‘Ben je gedoopt?’ Ik zei dat dit niet het geval was en toen vroeg Arnol: ‘Mag ik Jezus bedanken omdat Hij je liefheeft en van je houdt?’ Dat deed hij met een brede glimlach.”
Lieve Jezus, dank je wel
Sander weet niet meer exact wat Arnol tegen hem zei, maar op basis van videobeelden heeft hij het gesprek gereconstrueerd. Arnol zei vaak dezelfde dingen. “Lieve Jezus, dank je wel voor deze broeder. Maak hem gelukkig, laat hem vóélen, laat hem merken, laat hem wéten in Uw grote barmhartigheid, met Uw goddelijke liefde. Dat U hem liefheeft. Dank je wel, lieve Jezus Christus. En wil u deze broeder ook gelukkig maken? Hem ook de krácht en hulp geven, om voor de wijsheid en de waarheid verder te leven, en hem genezen, waar het nodig is, als het nodig is.” Toen keek hij me aan en vroeg hij mij: “Want ik heet Arnol en jij heet?”
Sander vertelt hem zijn naam. In tongentaal vertelt Arnol vervolgens een geheim van Jezus in Sanders oor en hij vraagt: ‘Voel je de liefde en de warmte?’
“Ik voelde wel iets, maar niet zoveel. Ik vond het gewoon leuk hem gezien te hebben. Hij ging mij en mijn toenmalige vriendin nog zegenen. Die relatie is nu uit en ik heb een nieuwe vriendin, dus misschien heeft dat wel geholpen”, zegt hij met een kwinkslag.
Mensen in tranen
Arnol wordt doodziek en er wordt een kaartenactie georganiseerd. Sander stuurt hem een kaart om de evangelist te bedanken dat hij zoveel voor Eindhoven betekende en dat hij gemist zal worden. Op 15 juli 2020 sterft Arnol aan de gevolgen van leukemie. In de aula van het Catharinakerkhof kunnen mensen afscheid van hem nemen en ook Sander doet dit. “Toen raakte ik al iets meer in hem geïnteresseerd, ik was veel bezig met zijn dood. Ik ging filmpjes terugkijken en zag mensen die echt in tranen waren. Een jong meisje vertelde dat ze zich echt door Arnol gesteund voelde in moeilijke tijden. Toen dacht ik: heel veel mensen kennen hem.”
Sander Perquin schrijft veel voor Wikipedia. “Ik keek op 4 mei van dit jaar op zijn pagina en bedacht dat het jammer was dat Arnols citaten niet bewaard zouden blijven. Op Wikiquote kun je pagina’s van mensen maken en ik ging citaten van hem verzamelen op basis van youtubevideo’s, kranten en borden. Die had ik allemaal overgenomen, maar toen kreeg ik bericht dat ik niet voldeed aan de regels van de site. Je moet een primaire bron hebben waarin de geciteerde iets zegt en een bron waarin die primaire bron wordt aangehaald. Bijvoorbeeld een krant die iets citeert uit een Youtubevideo. Dat had ik niet, daarom moest ik een heleboel citaten verwijderen. Ik zat toen ineens te denken: wat als ik een boek over hem schrijf en daarin citaten van youtubevideo’s plaats. Dan zijn de citaten in de video’s de primaire bron en het boek de bron. Maar dat mocht ook niet, dat had te maken met copyright. Toen is wel het idee voor een boek geboren. Het begon eigenlijk als een soort ‘grapje’, een beetje ludiek, maar ik vond het wel heel leuk, een boek.”
Politie en Justitie
Meteen benadert hij Gerry, de vrouw van Arnol. Zij vond het een mooi idee. Ik heb haar urenlang geïnterviewd, in totaal hebben we vier gesprekken gehouden. Daarnaast interviewt Sander de twee oudste zussen van Arnol en vrienden, kennissen, een buurman. Daarnaast haalt hij informatie van internet en uit kranten. Sander schrijft over Arnols levensloop, zijn overtuigingen en boodschap, zijn gezondheid, hoe hij over de dood dacht, maar ook over zijn interactie met politie en justitie.
“Hij kreeg weleens problemen, bijvoorbeeld omdat hij de duiven voerde. Hij vond het zielig dat ze ziek waren of een pootje misten. Daar kreeg hij boetes voor. Winkeliers werden er soms gek van dat hij steeds op dezelfde plek stond en dan kreeg hij een verbod dat hij ergens maar een beperkte tijd mocht staan. Op het station kreeg hij ooit een boete wegens het verspreiden van propaganda over het christelijk geloof. Ze verzonnen van alles om hem een beetje dwars te zitten.”
Dat verschilde overigens van burgemeester tot burgemeester, vertelt Sander. “Een burgemeester had het beste voor met Arnol. Toen hij in het ziekenhuis lag, kreeg hij ook bloemen van hem. Maar toen er een nieuwe burgemeester kwam, werd hij steeds meer gehinderd in zijn evangelisatiewerk. “Dan hing er op een bepaalde plek waar hij vaak stond ineens een bordje ‘Verboden toegang voor onbevoegden’. Arnol was het daar niet mee eens. Hij zei: ‘Ik doe niemand kwaad.’
Wegpiraat
Sander weet niet of er door Arnols prediking ook mensen tot geloof zijn gekomen. “Maar hij heeft sowieso wel heel veel mensen aan het denken gezet.” Arnol was een fenomeen in Eindhoven. “Iedereen kende Arnol. Ik heb ook veel verhalen gehoord die ik niet heb verwerkt in het boek. Een vrouw had een lift nodig, ontmoette Arnol en hij bracht haar erheen op zijn scooter. Die vrouw zei tegen mij: ‘Dat was gelijk de laatste keer, want hij reed echt als een wegpiraat dwars over het kruispunt zonder te kijken.”
In 1996 werd de evangelist ook landelijk bekend, omdat een rolstoelpatiënte genas nadat Arnol haar de handen had opgelegd. Sander heeft deze vrouw, Karin Kroon, ook geïnterviewd. Zij leed aan bekkeninstabiliteit en kon niet meer lopen. Elke keer als ze opstond had ze heel veel pijn. Door de gebedsgenezing voelde ze dat God haar aan het genezen was, ‘Alsof er een soort operatie plaatsvond’. Thuis kon ze ineens weer opstaan, helemaal zonder pijn. De artsen zeiden letterlijk: ‘Dit is een Godswonder.’
Een grapje mag
Hoe zou Sander Perquin de evangelist typeren? “Hij was heel humoristisch, vergevingsgezind en barmhartig. Arnol kon overal de humor van inzien, had leuke uitspraken en kon mensen aan het lachen maken. Hij was ook heel vergevingsgezind. Als mensen hem heel soms belaagden, dan zei hij ‘Vader, vergeef hen, want zij weten niet wat zij doen.’ Hij was ook barmhartig, vol medeleven. Hij gaf altijd geld aan zwervers en gaf alles weg aan mensen die het moeilijk hadden.”
Wat kunnen wij als christenen leren van Arnols manier van evangeliseren? “Dat je mensen met humor mag benaderen. Dat was denk ik ook het mooiste van zijn boodschap. Je moet die wel serieus nemen, maar je mag ook een grapje maken. Als Arnol iemand hoorde vloeken, zei hij: ‘Zeg liever: God, verslim me’, anders denkt God: ‘Moet ik je nou alweer dommer maken?’
Zelf is Sander niet tot geloof gekomen, maar hij staat er wel open voor. “Ik had niet zoveel met het christelijk geloof maar ik krijg er steeds meer mee. Ik weet niet of dat door Arnol komt. Vroeger dacht ik dat de kans dat God wel bestaat kleiner is dan dat Hij niet bestaat, maar nu is het juist andersom: nu acht ik de kans dat God bestaat, groter dan dat Hij niet bestaat. Mijn hart is vol twijfels, maar ik ben echt op zoek naar God. Ik zou graag een droom krijgen, of een visioen, iets bijzonders wat je nooit tegenkomt. Ik heb dat wel aan God gevraagd, maar heb nog niet echt een antwoord gekregen.”
Het boek ‘Arnol Kox: Een Eindhovens icoon’ is verkrijgbaar bij de Eindhovense en online boekhandels.
