Voor de bevolking van Jemen gloort na zeven jaar oorlog een sprankje hoop op vrede. De tijdelijke wapenstilstand die deze maand werd gesloten, biedt perspectief. Voor de Jemenitische christenen blijft het leven echter zwaar.
De twee belangrijkste strijdende partijen – de Houthi-rebellen (gesteund door Iran) en de regering die steun krijgt van de Saudische coalitie – besloten op 1 april tot een twee maanden durend bestand. Dankzij deze wapenstilstand heeft Abd-Rabbu Mansour Hadi, de voormalige veldmaarschalk van de Jemenitische strijdkrachten die sinds 2012 president is, zijn taken officieel overgedragen. Een achtkoppige presidentiële raad nam tijdens een ceremonie op 19 april in Aden, dat dienst doet als tijdelijke hoofdstad, de macht over.
Open Doors-onderzoeker Henriette Kats noemt het verdrag “veelbelovend”. Ze voegt er wel aan toe dat veel Jemenieten voorzichtig hebben gereageerd. “De situatie is nog steeds erg onzeker en het is te hopen dat het staakt-het-vuren lang genoeg duurt om voldoende hoeveelheden broodnodige hulp te bieden om de noodlijdende Jemenitische bevolking te bereiken.”
Christenen kwetsbaar
Voor christenen in Jemen blijft de situatie zorgelijk. Het land staat op de vijfde plaats van de Ranglijst Christenvervolging. Te midden van dertig miljoen Jemenieten leven naar schatting enkele duizenden christenen. De bevolking in Jemen is voor meer dan 99 procent islamitisch en de meerderheid van de lokale NGO-medewerkers is moslim.
Kats: “Internationale NGO’s zijn afhankelijk van moslim medewerkers, vaak leiders van buurten of stammen, voor de distributie van noodhulpgoederen. Christenen met een moslimachtergrond die noodhulp zoeken, zijn kwetsbaar voor discriminatie en mishandeling, als hun geloof bekend is. Hun namen kunnen van distributielijsten worden verwijderd, vooral als hulp wordt gegeven via lokale moskeeën waar kan worden gecontroleerd of iemand een goede moslim is of niet (op basis van moskeebezoek).”
Geen privacy
Kats wijst erop dat de distributie van humanitaire hulp vaak beperkt blijft tot de grotere steden. “Grote aantallen mensen zijn naar die steden verhuisd, velen leven er op straat. Er is geen privacy. Lokale kerkelijke bijeenkomsten trekken snel ongewenste aandacht. Kortom, de manier waarop noodhulp wordt verdeeld, stelt Jemenitische christenen voor tal van uitdagingen.”
