Juman Al Qawasmi groeide op in een huis waarin haat werd gezien als een deugd. Geboren en opgegroeid in Qatar, met een vader die een van de oprichters van Hamas was, leerde ze al jong dat Israël, joden, christenen en zelfs sjiitische moslims vijanden waren. Haar jeugd stond in het teken van absolute gehoorzaamheid: vragen stellen over de verhalen, de rituelen en de angsten werd niet geaccepteerd. Ze trouwde met een Hamaslid en woonde in Gaza, dat geregeerd werd door angst. Een droom zette haar leven op zijn kop.
In Juman’s herinnering bracht haar religie niet veel troost, maar vooral vrees. Ze beschrijft een kindertijd waarin elke daad, elk gebed, en elk woord werd afgewogen tegen de angst voor straf in het hiernamaals. “Ik voelde nooit dat God van me hield,” vertelt ze. “Ik leefde met de constante angst dat mijn gebeden niet genoeg waren, dat ik iets verkeerd deed en mijn plaats in het hiernamaals verloor.”
Die sfeer van angst werd versterkt door politieke indoctrinatie: Hamas belichaamde zowel religieuze overtuigingen als politieke macht — en degene die zich niet aanpaste, werd vogelvrij verklaard. Juman stemde zelf op Hamas, overtuigd door beloftes van verandering en waardigheid. Maar de realiteit bleek anders.
Desillusie in Gaza
Na haar verhuizing naar Gaza zag Juman de kloof tussen beloften en werkelijkheid. Waar leiders spraken over gelijkheid en verbetering, zag zij armoede, corruptie en geweld. In plaats van aan scholen en schuilkelders werd er volgens haar geld en middelen besteed aan tunnels en militaire projecten. Ze zag mensen die niet meer veilig konden spreken, families die elkaar wantrouwden en een systeem dat zichzelf in stand hield door angst.
De escalerende conflicten — waaronder confrontaties met Israël en het opkomen van groepen als IS in de regio — deden haar steeds meer twijfelen aan wat ze altijd had geloofd. Het was niet langer alleen religieuze twijfel; het werd een diepgewortelde morele afkeer van wat ze om zich heen zag gebeuren.
Een droom die alles veranderde
In 2014, na een nacht waarin haar buurt gebombardeerd werd, bad Juman wanhopig: “Als er een God is, laat mij Hem dan kennen.” Die nacht had ze een droom die ze als levensbepalend omschrijft. Ze zag haar overleden moeder op een balkon zitten; de maan kwam dichtbij en het gezicht van Jezus, Yeshua, verscheen in het maanlicht. Hij sprak tot haar in het Arabisch en zei: “Je bent mijn dochter. Wees niet bang.”
Die ervaring raakte haar tot in het diepst van haar wezen. Waar religie haar eerder alleen vrees had gebracht, voelde ze nu onvoorwaardelijke liefde en vrede. De naam “Yeshua” voelde nieuw en geruststellend — anders dan alles wat ze kende.
Op zoek naar antwoorden
Na die droom begon Juman te zoeken. Online vond ze een Egyptische christelijke website waarop het fundament van Jezus’ boodschap — liefde voor de vijand — prominent aanwezig was. Die ene zin, “Heb je vijanden lief,” sloeg in als een bom. Haar hele opvoeding had haar iets anders geleerd: dat vijanden gevreesd en bestreden moesten worden. Hier las ze het tegenovergestelde: een oproep tot liefde.
Ze raakte in contact met de beheerder van die site, werd aangemoedigd de Bijbel te lezen en ontdekte dat zij niet de enige was. Volgens wat ze hoorde waren er vele moslims die Jezus in dromen ontmoetten en tot geloof kwamen. Dat besef gaf haar het vertrouwen dat haar ervaring echt en betekenisvol was — en geen geïsoleerde waanvoorstelling.
Een nieuw perspectief op Gaza en Hamas
Juman zegt dat haar geloofsverandering ook haar politieke en sociale blik op Gaza veranderde. Waar ze ooit geloofde in de rechtvaardiging van geweld als middel tot bevrijding, zag ze nu vooral de slachtoffers: Palestijnen die door Hamas werden uitgebuit en gebruikt. Geld dat voor wederopbouw bestemd was, verdween in militaire projecten. Tunnels, zo hoorde ze, waren niet bedoeld om burgers te beschermen, maar om de machtspositie van de leiders veilig te stellen. Volgens Juman werden kinderen vanaf zeer jonge leeftijd geïndoctrineerd en klaargestoomd voor haat en strijd.
Haar nieuwe overtuiging maakte het voor haar mogelijk om onderscheid te maken tussen onschuldige Palestijnen en de machtsstructuren die hen misleiden en gebruiken. Het gaf haar ruimte om kritischer te kijken en te vragen: wie profiteert werkelijk van het voortdurende conflict?
Een boodschap aan twijfelaars
Aan mensen met een islamitische achtergrond die beginnen te twijfelen, heeft Juman één hartstochtelijke oproep: durf te denken. “Gebruik je verstand,” zegt ze. “Stel vragen. Neem niet zomaar alles aan wat je van jongs af aan ingelepeld is.” Ze benadrukt dat het moed kost om tegen de stroom in te varen, zeker wanneer familie en gemeenschap sterke overtuigingen hebben. Maar volgens haar is dat de weg naar vrijheid — zowel geestelijk als maatschappelijk.
Bekijk het hele getuigenis:
