Het staan in een genezingsbediening doe je niet voor jezelf. Dat is iets wat veel mensen van buitenaf niet begrijpen of niet wíllen erkennen.
Tekst: Jelthe Kloens
Bediening vraagt een prijs. Een prijs waarvoor je alles over hebt.
Het kost je je reputatie.
Het kost je tijd, aandacht en energie.
Het kost je sociale status.
En dat alles ter wille van het Evangelie.
Toch hoor je vaak reacties als: “Daar heb je weer zo’n kwakzalver” of “Die doet het vast voor het geld.”
Los van het simpele feit dat genezingsdiensten gratis zijn en het horen en ontvangen van het Evangelie al helemaal beseffen veel mensen niet dat bediening geen hobby is, maar een roeping van God. Een roeping die je niet aan- en uitzet, maar die je 24/7 uitleeft.
Mensen zien de mooie foto’s.
De getuigenissen.
De momenten waarop God zichtbaar doorbreekt.
Maar wat ze vaak niet zien, is alles wat zich op de achtergrond afspeelt.
Ze zien niet de bedreigingen.
Niet de doodsbedreigingen.
Niet de laster en smaad.
Niet de druk van volle zalen waarin honderden ogen op je gericht zijn terwijl je bidt voor één kwetsbaar persoon.
Niet de druk vanuit media die alles willen weten, alles willen duiden, alles willen framen.
Geloof me: als je in bediening staat, zit je daar niet voor het geld.
Je zit daar omdat je innerlijk bewogen bent met mensen die ziek zijn, gebroken, of in nood.
Omdat je niet weg kunt kijken.
Wat mij misschien nog wel het meest raakt, is dat zelfs christenen hier soms niet als eerste aan denken. Terwijl juist wij weten dat Jezus Zelf werd verguisd, verkeerd begrepen en veroordeeld. Juist daarom geloof ik dat het goed is om dit te delen.
Het grootste gedeelte van een genezingsbediening is namelijk onzichtbaar voor het grote publiek.
Nazorg bij mensen, soms dagen, weken of langer.
Geestelijke zorg en ondersteuning tot diep in de nacht.
Onderwijs schrijven.
Tijd spenderen in het Woord en in gebed.
Locaties regelen.
Vrijwilligers coördineren.
Relaties bouwen.
En dat alles vaak naast familie, een sociaal leven en je eigen menselijke kwetsbaarheid en verwerking van gebeurtenissen.
Mensen die dichtbij je staan, weten meestal wat er allemaal speelt. Dat is een zegen.
Maar het doet soms wel iets met je als mens want dat ben je nog steeds wanneer je verwijten krijgt die volkomen onterecht zijn.
Toch blijf ik staan.
Niet omdat het makkelijk is.
Niet omdat het iets oplevert.
Maar omdat Hij het waard is.
En omdat mensen het waard zijn en tijd en aandacht verdienen.
