Ik schrijf deze blog in Suriname. We zijn hier met een team van 7 mensen namens Royal Mission met dezelfde droom als in Nederland: ‘Herleving van de kerk!’ De afgelopen 2 weken zijn heel bijzonder geweest. Niet alleen omdat we krachtige samenkomsten hadden, God mensen zichtbaar genas en hemelse heiligheid op ons neerdaalde. Daar zijn we enorm dankbaar voor en toch ligt ons diepste verlangen ergens anders. We willen niet alleen kortstondig zegenen, maar juist langdurig bouwen.
Tekst: Martin Koornstra
Hoe het begon
34 jaar geleden vertrok Karin voor een jaar naar Suriname om te helpen in Indiaans kindertehuis Koesikwarano. De droom uit haar kindertijd maakte ze waar. Uiteindelijk bleef ze 2 jaren waarin ze investeerde in tientallen indianen kinderen, haar leven deelde met eenvoudige medewerkers en voor het leven bevriend werd met een aantal jonge Javaanse leiders.
Terug in Nederland besloot ze naar een bijbelschool in België te gaan, waar ze mij leerde kennen. Joehoe! Meteen na die 2 jaar van vorming zijn we getrouwd en wilde Karin mij Suriname en haar geschiedenis daar laten zien. Zo werd dit mooie land de bestemming van onze huwelijksreis. Dit jaar vieren we dat we samen 30 jaar onderweg zijn!
Magere jaren
De liefde voor Suriname is altijd gebleven en toch zijn we pas in 2016 voor het eerst weer hier naartoe gegaan met een team. Spreken in kerken, kinder- en jeugdwerkers trainen, gevangenen bezoeken, gehandicapten zegenen en zoveel meer. Jaar in jaar uit zijn we met kleine groepjes de oceaan over gevlogen om te zaaien in dit mooie land.
Terugkijkend zijn het 7 magere jaren geweest. Er gebeurden altijd mooie dingen en we hebben enorm veel mogen uitdelen, maar de deuren van kerken en de harten van leiders gingen amper open. Het was zwemmen tegen de stroom in, ondanks de enorme investeringen in tijd, geld, materialen en liefde.
Met tranen zaaien
Net voor deze trip zei ik tegen Karin: ‘Misschien is dit wel mijn laatste reis naar Suriname.’ Vooral omdat we bijna geen stap dichter bij onze droom voor herleving van de kerk kwamen. Het voelde voor de zoveelste keer in ons leven als zaaien onder tranen.
Maar opnieuw verraste God ons ineens met een doorbraak. ‘Want wie met tranen zaaien, zullen oogsten met gejuich’ (Psalm 126:5). Tijdens een voorgangersdiner ontvingen we vorige week 50 leiders, die allemaal met open mond zaten te luisteren naar de visie van Royal Mission en onze liefde voor de kerk. Voorgangers vroegen ons om hulp en er kwamen diepgaande gesprekken op gang. Ineens was er vertrouwen, harten werden zacht en muren vielen weg. God beloonde onze trouw en de moed om vol te houden, ondanks dat ik bijna had opgegeven…
Grootste en kleinste
We mochten een genezingsdienst leiden in de grootste kerk van Suriname én we zijn met hen in gesprek over onderwijs en discipelschap voor de toekomst. De voorganger heeft ons alle ruimte gegeven om conferenties, trainingen en onderwijs te komen geven.
Tegelijk dienden we ook in kleinste kerk die we hier kennen. Medewerkers van het kindertehuis meer dan 30 jaar geleden, leiden nu een minikerkje met indianen. We mochten daar een enorme gift overhandigen voor de bouw van een muur in hun eenvoudig golfplaten gebouwtje en de aanschaf van een busje/auto, zodat ze arme indianen kunnen ophalen uit de wijde omgeving. Tijdens de Wonderlijke Zondag in Bunschoten is hier een offer van ruim 8.000 Euro voor opgehaald. Wauw!!
De toekomst
Tijdens deze reis zijn leiders van verschillende denominaties enthousiast geworden over ons Groei-jaar en gaan hier komend jaar mee aan de slag. In Paramaribo én in Nickerie. God heeft ons in de jaren van corona geleerd wat e-learning is, zodat we het Groei-jaar konden bouwen. Een uniek discipelschapstraject waarmee we kerken helpen om mensen in groepjes te laten groeien als volgeling van Jezus. Nu gaan we het ook in Suriname beschikbaar maken. De droom voor herleving van de kerk komt tot leven. Onze trouw en betrouwbarheid wordt door God beloond.
Geef niet op
Het gebouw van het kindertehuis is al jaren in verval en er woont niemand meer. Het is steeds weer een aangrijpend moment als we gaan kijken naar de plek waar Karin 2 jaar gewoond en gezaaid heeft. Die tijd is voorbij en toch is er enorme vrucht.
De jonge Javaanse leiders van destijds zijn voorgangers van verschillende kerken in de Commewijne. Toen we er vorige week waren, ging de hemel open en werden tientallen mensen achter elkaar genezen. Het indianenkerkje wordt gezegend en de indiaanse kinderen uit het tehuis van meer dan 30 jaar geleden, hebben nu hun eigen gezinnen en leren hun (klein)kinderen de liederen van zuster Karin aan. De oogst is er en grond is vruchtbaar. Gelukkig hebben we niet opgegeven!
Met gejuich
Komend najaar zullen we een extra reis maken naar dit prachtige land. We willen het zaad dat eindelijk ontkiemt goed verzorgen en leiders daarin ondersteunen. We zijn overweldigd door de gunst en goedheid die God nu gegeven heeft en komen deze week thuis met gejuich! Want ‘Wie in tranen op weg gaat, dragend de buidel met zaad, zal thuiskomen met gejuich, dragend de volle schoven’ (Psalm 126:6).
Geef niet op ook al zie je nog geen vrucht. Wees niet ontmoedigd als deuren niet opengaan of harten gesloten blijven. Zelfs als gebouwen vergaan of organisaties verdwijnen, werkt God door. God vraagt geen succes, maar gehoorzaamheid. En gelukkig zijn we de afgelopen jaren en ook deze keer in Suriname gehoorzaam geweest. En dan komt de vrucht. Geen kortstondig succes, maar blijvende vrucht. Dank voor je support en gebed. We geloven in een goede toekomst voor de kerk in Suriname en ook voor jou. Dus geef niet op!
