Onrust en wantrouwen jegens de islamitische regering leiden vele Iraniërs weg van de islam. Tegelijkertijd leiden evangelische radio- en tv-uitzendingen en andere evangelische bedieningen velen tot Christus. Dat meldt All Arab News.
Mohammad Abolghassem Doulabi, een hoge ambtenaar werkzaam voor de Iraanse president Ebrahim Raisi, hield een toespraak voor een groep religieuze studenten waarin hij verklaarde dat 50.000 van de 75.000 moskeeën in Iran hun deuren hebben gesloten.
In zijn toespraak, die in juni plaatsvond, legde Doulabi de oorzaak voor de sluiting van de moskeeën vooral bij een gebrek aan overheidsfinanciering. Hij gaf echter ook aan dat moslims om andere redenen de moskeeën verlaten.
In tegenstelling tot de situatie in sommige Europese landen, waar kerkgebouwen en -programma’s door de staat worden ondersteund door middel van belastingen, worden moskeeën in Iran meer op dezelfde manier beheerd als kerken in de Verenigde Staten. Het zijn belastingvrije instellingen zonder winstoogmerk die voornamelijk worden ondersteund door donaties of trusts.
Hoewel veel moskeeën naast particuliere financiering ook overheidsfinanciering ontvangen, is de regering niet de belangrijkste financierder en heeft zij ook niet de bevoegdheid om moskeeën te sluiten. Doulabi gaf de schuld aan de devaluatie van de Iraanse munteenheid en een gebrek aan directe overheidssteun voor de sluitingen.
Politieke invloed
Een aantal geleerden was het daar echter niet helemaal mee eens. Mohammad Taghi Fazel Meybodi, een geestelijke en lid van de Vergadering van Geleerden en Leraren van het Seminarie van Qom, gelooft dat de overheidssteun een van de oorzaken van het probleem is.
“Als de regering moskeeën niet zou steunen en zich niet zou mengen in de zaken van moskeeën, zouden onze moskeeën vandaag de dag waarschijnlijk niet leeglopen”, zei Meybodi. Hij noemde ook de politisering van moskeeën en preken als een deel van het probleem.
“Een van de redenen voor het sluiten van moskeeën is dat moskeeën tegenwoordig de basis zijn geworden van bepaalde facties en politiek. Als een geestelijke na het gezamenlijke gebed in de moskee het een of ander tegenspreekt, of iemand complimenteert, en vervolgens een ander degradeert, is het geen wonder dat een moskee leegloopt”, beweerde Meybodi.
Hijab-wetten
Meybodi legde verder uit dat mensen boos zijn over de pogingen van de regering om de hijab-wetten te handhaven. “Een ander voorbeeld is de kwestie van de hijab, waar de overheid wetgeving, regelgeving, boetes en bedreigingen invoerde en mensen de kwestie verwierpen.”
Volgens Meybodi is de invloed van overheidsfinanciering – niet het gebrek aan overheidsfinanciering – het echte probleem. “Vroeger werd de moskee gerund met geld van mensen. Als overheidsgeld naar een moskee gaat, is die moskee niet langer een plaats van ‘aanbidding’.”
Een artikel in Fars News Agency stelde dat er genoeg religieuze leiders in het land zijn, maar dat studenten het seminarie verlaten om banen bij de overheid na te streven. Het rapport stelde dat er zes imams zijn voor elke nationale moskee, maar dat studenten geen posities als moskeeleiders willen bekleden omdat het loon niet gegarandeerd is, in tegenstelling tot bij een overheidssalaris.
Wantrouwen
Doulabi zelf lijkt het met een aantal van deze zorgen eens te zijn. In een preek tijdens de ramadan identificeerde hij drie mogelijke redenen voor de achteruitgang van de islamitische praktijk in Iran: de vernedering van mensen in naam van religie; religieuze leringen verdraaien en religieuze concepten gebruiken om burgers te straffen die kritiek hebben op de regering; en misbruik van fondsen, wat leidt tot meer armoede.
Volgens Doulabi hebben deze drie zaken ertoe geleid dat moslims een pessimistische kijk hebben op de sjiitische religie. Hij voegde eraan toe dat wantrouwen jegens de regering gelijk staat aan wantrouwen jegens de religie, omdat die twee onafscheidelijk zijn in Iran.
Terwijl de anti-hijab-protesten die de aandacht van de wereld trokken, de afgelopen maanden zijn weggeëbd, geven de opmerkingen van Doulabi aan dat de corruptie en het onrecht van het ayatollah-regime jegens het volk hebben geleid tot een verlies van het geloof in de islam als de religie van de waarheid.
Waarheid in Jezus
De vraag is, zoeken Iraniërs naar de waarheid en, zo ja, waar? Onofficiële berichtgevingen laten zien dat een groeiend aantal Iraniërs de waarheid in Jezus zoekt. Marziyeh (Marzi) Amirizadeh en haar vriendin Maryam Rostampour trokken in 2009 de aandacht van de wereld na hun arrestaties wegens ‘het promoten van het christendom in Iran’.
Marzi sprak vorig jaar met CBN-columnist Arlene Bridges Samuels en zei dat de protesten in Iran “niet slechts om een lap stof” gaan (hijab – red.). “De demonstranten staan niet alleen daarvoor op straat met geweren en kogels”, zei Marzi. Ze stelde dat corruptie en vervolging in Iran een dorst naar het evangelie hebben veroorzaakt.
“Vervolging helpt mensen de waarheid te zien. Toen we in Iran aan het evangeliseren waren, hadden we niet één slechte ervaring. Iedereen had zo’n dorst om de waarheid te vinden. Ik kon zien dat God hun hart had voorbereid nog voordat we met hen spraken’, aldus Marzi. (Lees hier een eerder artikel van Revive over opwekking in Iran.)
Lees hier het volledige artikel.
