Met drie vrouwen waren we op pad in Haarlem. Zoveel mensen stonden open om het goede nieuws te horen – jongeren én ouderen. Een groep jongens van een jaar of vijftien à zestien luisterde aandachtig, en een groepje meisjes kwam langs de zijlijn meeluisteren. Ik nodigde hen uit om erbij te komen staan.
Door Annelies van Walsem
Een jongen stond aan de andere kant door het gesprek heen te schreeuwen, maar één van de meisjes riep: “Wees eens even stil joh, deze vrouw geeft goed onderwijs!”
Uiteindelijk gingen tien van de twaalf met me mee bidden – hand in hand. Zo mooi om te zien.
Toen kwam ik een ouder echtpaar tegen en ik vroeg of ze zeker wisten dat ze naar de hemel zouden gaan als ze zouden sterven.”Ik weet het niet,” zei de vrouw. “Ik ben altijd heel aardig geweest, maar ik ben nu zevenenzeventig en ik ben niet meer zo aardig.” En de man zei: “Onze schoondochter is wel heel gelovig. Ze kan niet leven zonder God.”
Dus ik vertelde hen het evangelie. Zichtbaar geraakt nodigden ze Jezus uit in hun hart en zeiden ze voor Hem te willen leven.
“Het is wel toevallig dat u ons hier tegenkomt,” zei de vrouw. “Normaal zijn we in Hoofddorp.” “Hoe bijzonder is dat inderdaad,” gaf ik als antwoord. “Ik ben normaal ook vaak in Hoofddorp, en nu kom ik u hier tegen – anderhalf uur rijden van mijn huis vandaan!”
Halleluja!
Openbaring 3:20
“Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Als iemand Mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden, en hij met Mij.”
Wil je meer getuigenissen lezen? Bestel mijn gratis boekje via: [email protected]
