Jarenlang wist Marieke van den Berg niet zeker of ze wel een kind van God was. Hoewel ze christelijk was opgegroeid, overheerste één gedachte haar leven: ze was niet goed genoeg. Het gevoel van tekortschieten — als moeder, als echtgenote, als mens — trok haar in een neerwaartse spiraal van schuld, veroordeling en uiteindelijk depressie.
Pas jaren later, na de geboorte van haar eerste kind en een onverwachte reeks confrontaties met het Woord van God, begon alles te kantelen.
Een geloof dat losliet en weer terugkwam
Toen Marieke trouwde, was God voor haar gevoel op afstand. “We zeiden wel dat we met God trouwden, maar we meenden het eigenlijk niet,” zegt ze. Het echtpaar liet het geloof los. Pas bij de geboorte van hun eerste kind kwam de vraag terug: wat als er toch meer is? “Het was zo bijzonder dat ik wist: dit kan niet zonder God.”
Toch bleef er een diepe onzekerheid: hoorde zij zelf wel écht bij Hem?
Schuld, veroordeling en een depressie die dieper werd
Dagelijks sprak Marieke zichzelf tekort. “Ik dacht dat ik niets goed deed. Niet voor mijn kinderen, niet voor mijn man, voor niemand.” Dat patroon duwde haar richting depressie en een leven volledig gevormd door de verwachtingen van anderen. “Ik wist niet wie ik was. Ik paste me alleen maar aan.”
Een preek die haar denken openbrak
De ommekeer begon met een preek van Doorbrekers: “Ik ben geen zondaar.”
“Het was mindblowing. Ik dacht: hoe kun je dat zeggen?” Maar juist de uitleg bracht helderheid: je bent óf in het licht, óf in de duisternis — en Jezus heeft de volledige overgang betaald.
Voor Marieke was het een eerste doorbraak. Ze liet zich dopen, midden in coronatijd, “in het verborgene, maar heel mooi”.
Zoektocht naar solide Bijbels onderwijs
Ze wilde verder groeien, maar raakte verward door de veelheid aan theologische stromingen. Tot ze terechtkwam bij de bijbelschool van Andrew Wommack. De eenvoud van het uitgangspunt — het Woord als enige basis — bracht rust. “Daar wist ik: hier zit ik goed.”
De bediening van het Woord begon haar denken te vernieuwen. “Ik ontdekte dat God een hoopvolle toekomst voor mij heeft en dat Hij mij wil gebruiken. Niet om als grijs muisje mijn tijd uit te zitten.”
Wanneer therapie niet heelt
Toch bleven gevoelens van leegte en ongelukkig zijn terugkomen. Ze zocht hulp in therapie, maar merkte dat het haar dieper het negatieve in trok. “Het bracht dingen aan het licht, maar het maakte me niet positiever. Ik keek alleen maar naar binnen, niet naar God.”
Tijdens een reis naar Brazilië begon dat patroon te verschuiven. Een tekening van de Hof van Eden, gevolgd door een gesprek in het vliegtuig over hoe de mens in Adam wees werd, raakte een kern. “God liet me zien: het ligt niet aan je jeugd, niet aan je huwelijk, niet aan omstandigheden. Het gat in je hart komt doordat je niet volledig vertrouwt op Hem.”
‘Niet door kracht, niet door macht’
In Brazilië, half slapend, hoorde ze een zin die haar koers veranderde: “Niet door kracht, niet door macht, maar door Mijn Geest zal Ik alle bergen vlak maken.” Ze zocht de tekst op in Zacharia 4 en stuitte op het beeld van de menora.
“God liet me zien dat wij de menora zijn, en dat Zijn olie — de Heilige Geest — ons laat branden. De volheid van God is in ons, maar die stroomt pas als we volledig verbonden zijn met Hem.”
De openbaring was helder: zij kon het niet doen. God zou het doen.
Een strijd die won door discipline in het Woord
Toch voelde ze geen vreugde. “Ik wist dat vreugde een vrucht van de Geest is, maar ik voelde het niet.” God wees haar op een keuze: meegaan in negativiteit, of danken ongeacht gevoel.
Vanaf dat moment begon ze elke ochtend te danken. Niet uit emotie, maar uit gehoorzaamheid. Tegelijkertijd verdiepte ze zich dagelijks urenlang in teksten over Gods liefde — vooral in Jesaja. “Ik zette hartjes bij teksten die voor mij waren. Altijd wanneer ik mediteerde, kwam er vrede.”
Sommige dagen kostte het vier uur voordat die vrede doorbrak. Maar het werkte. “De negativiteit in de ochtend is weg. Dat is voor mij een wonder.”
Van vermoeidheid naar vrijheid
Sinds haar 22ste was ze voortdurend vermoeid. Nu zegt ze dat die last van haar is afgevallen. De sleutel ligt in een fundamentele verschuiving: ze laat haar hart niet meer regeren door omstandigheden, maar door Gods waarheid.
“God zegt: laat je hart niet in beroering raken. Ik deed dat altijd wel. Maar nu kies ik: volg ik mijn gevoelens, of kies ik wat God zegt? Hij zegt: dank Mij in alles. Als je je laat leiden door Hem, verandert je hart.”
Voor Marieke is het geen theorie meer. Het is praktijk. “God heeft stap voor stap de ijzeren deuren losgebroken. Niet door mijn kracht, maar door Zijn Geest.”
Klik hier voor meer informatie over Charis Bible College.
