Reni en Elisa kennen elkaar al van jongs af aan. Ze leerden elkaar kennen in de kerk en op de zondagschool, waar ze al op jonge leeftijd een kinderverliefdheid hadden. Toen al was muziek een gemeenschappelijke passie. Elisa speelde gitaar, Reni zong in het kinderkoor. “We zijn echt met elkaar opgegroeid,” zeggen ze. Dit jaar gaan ze het hele land door met hun jubileumtour “Juist op die momenten…“
In hun tienerjaren speelden ze in een tienerband van de kerk en toen ze net getrouwd waren traden ze op in de horeca, op bruiloften en andere seculiere podia “We dachten dat God ons misschien daar wilde hebben.” zegt Reni. Een muzikale bediening binnen de christelijke muziekscene was nog niet bij ze opgekomen. De ommekeer kwam op een onverwacht moment. Het was begin jaren 2000 toen GMI – destijds actief in het uitbrengen van met name buitenlandse christelijke albums in Nederland – hen benaderde met de vraag of ze interesse hadden in een eigen album. Hun eerste reactie was afhoudend. Ze wilden hun visie om de niet-christelijke wereld te bereiken met hun muziek niet aan de kant leggen. Maar terwijl ze die weg insloegen, merkte het duo dat hun seculiere optredens steeds natuurlijker wegvielen. “Het stierf niet abrupt,” zegt Reni. “Het doofde gewoon uit. Dat bleek niet Gods plan voor ons.”
Elisa studeerde aan het conservatorium en Reni ging naar de bijbelschool Vorming en Aktie in Ede. Op die bijbelschool had je ook een muziekafdeling waar naast de bijbelvakken ook aandacht was voor muzikale ontwikkeling, hier kreeg Reni kreeg zanglessen en andere muziekvakken, Elisa gaf er gitaar- en andere muzieklessen. In hun kerk kwamen ze terecht in een celgroep die werd geleid door Peter van Essen, destijds bandleider bij Opwekking. “Achteraf zie je de lijnen,” zegt Elisa. “Via hem kwam ik dan ook bij Opwekking terecht.”
Wat volgde was een reeks ‘toevalligheden’ die ze zelf anders benoemen. Een restaurantoptreden waar Reni een keer inviel, groeide uit tot vaste optredens. Mensen reageerden opvallend positief. “Wildvreemden die na afloop je een knuffel gaven,” vertelt Reni. “Mensen die zeiden: dit raakt me.” Het waren geen expliciet christelijke liederen, maar de impact was voelbaar. “Toen keken we elkaar aan en dachten: we moeten alert zijn. Misschien is God iets bijzonders aan het doen.”
In 2001 verscheen hun eerste album Onvoorwaardelijk. Hun tweede album Samen kwam uit in 2003. Op dat album staat het lied, Als het leven soms pijn doet, wat zou uitgroeien tot hun bekendste nummer. “Het lied ontstond bijna terloops. Tekst en muziek kwamen samen via vrienden Marcel en Lydia Zimmer. Marcel zei tegen mij: ‘Ik heb hier nog een tekst liggen, misschien kan jij er een mooie melodie bij maken. Zonder verwachting van wat het zou losmaken. “Dat lied heeft mensen letterlijk door het leven heen getrokken,” zegt Elisa. “We krijgen nog steeds reacties. Van christenen, maar ook van mensen die niets met geloof hebben.” Eén reactie is hen altijd bijgebleven: een vrouw die zei dat ze nog in leven was, dankzij dat lied.
De echte bekendheid van het lied kwam niet meteen. Pas enkele jaren later, rond hun derde album, begon het lied breed te resoneren. Juist omdat het ruimte gaf aan pijn. “In die tijd lag de nadruk in christelijke muziek vaak op enkel op de hoogtepunten van het leven” zegt Reni. “Maar we wilden ook erkenning geven aan worsteling. Niet klagen, maar wel eerlijk zijn. Zoals David en Job dat waren.” Het lied benoemt het rauwe gevoel, maar eindigt met vasthouden aan God. “Dat spanningsveld herkennen mensen.”
Muzikaal ontwikkelde het duo zich geleidelijk. De eerste vier albums dragen duidelijk dezelfde signatuur. Vanaf Op visite (2015) werd het geluid akoestischer en intiemer. Later volgde Een nieuwe tijd, waarin andere muziek invloedendoorklonk. “Je boodschap verandert mee met je leven,” zegt Elisa. “Je kijkt meer met nuance. Je hebt meer gezien.”
Jubileumtour
Die levenslijn vormt nu ook de kern van hun jubileumtour. Geen samenzangavond, maar een luisteravond (of luisterconcert). Liederen worden afgewisseld met verhalen. Over trouwen, kinderen krijgen, afstand ervaren in je huwelijk, elkaar kwijtraken en weer terugvinden. “Welke fase het ook was,” zegt Reni, “God was erbij.”
Het is een avond vol warmte, zeggen ze. Met een voltallige band, mogelijk hun 3 dochters op het podium, en liederen uit vijfentwintig jaar muziek. Bekende nummers, maar ook minder gehoorde liederen die net zo veelzeggend zijn. “We nemen mensen mee in een verhaallijn,” zegt Elisa. “Een leven waarin je leert: als je door de moeilijkheid heen gaat mét God, dan kom je er niet hopelozer uit, maar hoopvoller.”
Na vijfentwintig jaar is dat de kern gebleven. De trouw van God. “God heeft laten zien dat wat Hij zegt, Hij ook waarmaakt,” zegt Reni. “Ook als het leven ingewikkeld is. God is zó enorm trouw geweest, daar kunnen we niet genoeg van zingen!”
