Homoseksualiteit en genderdysforie zijn onderwerpen die kerken liever mijden. Janet Boynes uit de VS ziet dat christenen zich gevangen voelen tussen liefdevol willen reageren en trouw willen blijven aan Gods Woord, met als gevolg dat zij dan maar zwijgen. Op 12 en 13 juni 2026 organiseert zij daarom de Called Out Conferentie in Almere om kerken in staat te stellen een plek te zijn voor echte antwoorden en genezing in plaats van een plek van stilte. Zelf heeft zij veertien jaar lang een lesbisch leven geleid. ‘’Zwijgen over de vrijheid die ik in Jezus gevonden heb zou egoïstisch zijn’’, zegt ze. Vanuit die gedachte deelt zij in een uitgebreid interview alvast haar getuigenis en enkele van de vele inzichten die zij vanuit haar bediening heeft opgedaan.
In Janet Boynes’ thuisland, de Verenigde Staten, tonen onderzoeken aan dat 20-30% van de Gen-Z’ers zich identificeert als homoseksueel, lesbisch, biseksueel, transgender of queer. Homoseksualiteit is een van de problemen, zo niet het grootste probleem waar men in de VS mee te maken heeft. We zouden kunnen stellen dat we in Nederland een vergelijkbaar beeld zien. Deze cijfers zouden niet zo hoog moeten zijn, vindt Janet. En ze heeft een verklaring voor deze hoogte.
‘’Dit komt doordat zij er niet over onderwezen worden’’, legt zij uit. ‘’Ook vanaf de preekstoel wordt er niet over gesproken. We kunnen praten over pornografie, over seks buiten het huwelijk, over drugsgebruik en allerlei andere dingen. Maar homoseksualiteit is verboden terrein, met als gevolg dat in kerken in de VS, in Nederland en wereldwijd vele mannen en vrouwen in stilte lijden. Ik geloof dat God ons verantwoordelijk zal houden voor het feit dat wij over dit onderwerp zwijgen.’’
We kunnen praten over pornografie, over seks buiten het huwelijk, over drugsgebruik en allerlei andere dingen. Maar homoseksualiteit is verboden terrein, met als gevolg dat in kerken in de VS, in Nederland en wereldwijd vele mannen en vrouwen in stilte lijden.
Zwijgen door angst
Angst is volgens Janet de reden voor het zwijgen: ‘’Ik zie dat men in het Lichaam van Christus moeite heeft om te reageren vanuit liefde én waarheid; dus zonder Gods Woord te verloochenen. Wij christenen voelen ons verantwoordelijk voor hoe de homoseksuele gemeenschap naar ons als persoon kijkt, maar wij zouden het alleen belangrijk moeten vinden hoe God ons ziet. Wij zouden ons moeten uitspreken over recht voor God staan.’’
Aanval op Gods ontwerp
Men is zich niet altijd bewust van de geestelijke strijd die hierachter schuilgaat. ‘’Wat zich werkelijk afspeelt achter de homoseksuele gemeenschap is dat Gods ontwerp aangevallen wordt. Zijn bedoeling wordt gekaapt door de duivel zelf. De woorden ‘man’ en ‘vrouw’ hebben voor velen in de wereld hun betekenis verloren. Zelfs sommige christenen zijn homoseksualiteit en transgenderisme gaan steunen.’’
Behoefte aan duidelijkheid
Het is onze verantwoordelijkheid als christelijke ouders, grootouders en welke rol we als christenen dan ook vervullen, om onze kinderen en geliefden te beschermen tegen de verwarring die er in de wereld gezaaid wordt. En wat blijkt volgens Janet: De angst om erover te spreken is ongegrond. ‘’Ik spreek op allerlei hogescholen en ik zie daar dat christelijke jongvolwassenen juist behoefte hebben aan duidelijkheid en authenticiteit. De generatie die wij op dit moment grootbrengen is het zat dat eromheen gedraaid wordt.’’
ik zie dat christelijke jongvolwassenen juist behoefte hebben aan duidelijkheid en authenticiteit. De generatie die wij op dit moment grootbrengen is het zat dat eromheen gedraaid wordt.
Toerusting in omgaan met gevoelige onderwerpen
Door conferenties als in Almere te organiseren wil Boynes voorzien in die behoefte aan Bijbelse duidelijkheid en kerken, pastors, maar ook gezinnen praktische hulpmiddelen aanreiken om effectief met deze gevoelige onderwerpen om te kunnen gaan. ‘’Zoals in Hosea 46 staat, lijden mensen onder een gebrek aan kennis. Die kloof willen we overbruggen door de nodige kennis te verschaffen, zodat zij met compassie leiding kunnen geven, zonder Gods Woord te verloochenen. We willen dat de kerk weet om te gaan met situaties waarin homoseksuelen de kerk binnenkomen of men als man binnenkomt en van het damestoilet gebruik wil maken.’’
Dit soort praktische situaties zullen aan bod komen tijdens de conferentie. Wat je nog meer kunt verwachten: Er zal voorlichting gegeven worden aan predikanten, een psychotherapeut zal uitleg geven over de wetgeving rondom transgenderisme en meerdere mensen zullen hun verhaal delen. Zoals een vrouw die voorheen transgender was en al haar vrouwelijke organen heeft laten verwijderen, maar inmiddels twee jaar getrouwd is met een man. Ook een man uit Nederland zal zijn persoonlijke verhaal delen.
Baken van licht
Voor levens als deze is Boynes haar bediening gestart. Naast het organiseren van dit soort conferenties begeleidt zij mannen en vrouwen, die zelf op zoek zijn naar een uitweg, om een leven met homoseksualiteit of met worsteling rond genderidentiteit achter zich te laten. Dit doet zij samen met een team door middel van het delen van de hoop van het evangelie. Na veertien jaar lang als lesbienne door het leven te zijn gegaan ziet zij zichzelf nu als een levende getuigenis van hoe de kracht van Jezus levens kan veranderen. Dit gunt zij al deze mensen. ‘’Als ik naar de hedendaagse wereld kijk, zie ik een diep verlangen naar identiteit en zie ik veel pijn die verhuld wordt door culturele trends. Mensen zoeken naar een plek waar ze zich op hun gemak voelen en erbij horen, maar ze zoeken het vaak op plekken die in mijn ogen geen blijvende vrede kunnen bieden. Juist nu heeft de kerk een enorme kans om een baken van licht te zijn en de weg terug te wijzen naar Gods oorspronkelijke plan.’’
In haar eigen getuigenis heeft de kerk ook een cruciale rol gespeeld. Haar verhaal begon met een trauma in een gezin waar stabiliteit miste.
Kopiëren van gedrag
Opgroeiend in een gezin met zeven kinderen van vier verschillende vaders, had Janet het gevoel over het hoofd te worden gezien en zocht daarom naar een manier om aandacht te krijgen van haar moeder. Dat het negatieve aandacht was, nam zij voor lief. In het gezin vond bovendien alcoholmisbruik plaats, braken er regelmatig ruzies uit en sloeg haar stiefvader haar moeder wanneer hij dronken was. Deze combinatie aan omstandigheden zorgde ervoor dat Janet andere kinderen op school in elkaar begon te slaan. ‘’Ik dacht simpelweg dat dat de manier was om met problemen om te gaan. Dit moeten ouders zich realiseren: Als jouw kinderen je horen vloeken, je constant bezig zien met social media of met tv kijken, dan gaan ze dat gedrag nabootsen.’’
Kijkend naar haar eigen jeugd, heeft Janet ook een ander advies voor ouders: ‘’Ik zie ouders, net als mijn moeder, hun kinderen naar de pastor sturen als zij op zoek zijn naar antwoorden of oplossingen voor hun gedrag. Terwijl het thuis begint, met Bijbelse principes. Wij moeten onze kinderen opvoeden en niet de kerk of de wereld.’’
Hart luchten
Het bezoek aan de pastor had dan ook geen effect. Op school werd Janet ondertussen uitgescholden vanwege het feit dat zij een jongensachtig meisje was. Haar leeftijdsgenoten riepen toen al dat zij lesbisch zou worden. Haar lerares Engels nam haar onder haar hoede, ondanks het onbegrip van haar collega’s. Bij haar kon Janet haar hart luchten. ‘’Want waarom zou ik dat doen bij een disfunctioneel thuis? Mijn lerares gaf me hoop en een doel.’’
Belang van goede relaties tussen ouders en kinderen
Alleen één diep geheim deelde Janet niet met haar lerares: Dat zij slachtoffer was geworden van verkrachting door een van haar stiefvaders. Tot haar 21e jaar heeft Janet hier in stilte aan geleden en toen zij het thuis besloot te vertellen, werd zij niet geloofd.
Janet weet dat haar verhaal helaas niet uniek is: ‘’Wist je dat 90% van de vrouwen seksueel misbruikt is en dat ongeveer 70% van de homoseksuele mannen melding maakt van seksueel trauma of misbruik in hun kindertijd? Als een zoon niet de relatie met zijn vader heeft die hij wenst of een dochter niet met haar moeder, dan gaan ze het ergens anders zoeken. Dat kan in drugs zijn, in alcohol, pornografie, homoseksualiteit, transgenderisme of door te proberen iets te zijn waarvoor God je niet gemaakt heeft. Daarom is een goede relatie tussen ouders en kinderen zo belangrijk. Goed om te beseffen: Dit is slechts een van de vele redenen waardoor mensen een homoseksueel leven kunnen gaan leiden. Ook wanneer er wel sprake is van een goede relatie met ouders, kan iemand hiertoe overgaan om een andere reden.’’
Als een zoon niet de relatie met zijn vader heeft die hij wenst of een dochter niet met haar moeder, dan gaan ze het ergens anders zoeken. Dat kan in drugs zijn, in alcohol, pornografie, homoseksualiteit, transgenderisme of door te proberen iets te zijn waarvoor God je niet gemaakt heeft.
Seksuele relatie met een vrouw
Ondanks deze omstandigheden leek haar leven even de goede richting op te gaan. Ze bezocht een kerk, gaf haar hart aan de Heer en werd verliefd op een man. In 1985 werd zij op 27-jarige leeftijd door hem ten huwelijk gevraagd, om de bruiloft helaas drie maanden van tevoren af te blazen vanwege het feit dat zij een seksuele relatie had gekregen met een vrouw. Hierover zegt zij: ‘’Iedereen was teleurgesteld, ikzelf ook. Toch heb ik veertien jaar lang zo geleefd. Wat veel mensen niet beseffen is dat God ondertussen altijd tot je spreekt, je op je schouder tikt en je eraan herinnert dat Hij er nog steeds is. Ik kwam bijvoorbeeld constant Bijbels tegen. Ik zei dan: ‘U probeert mij in de val te lokken, maar ik kom niet bij U terug’.’’
Door God bewogen
Dat deed Janet inderdaad in eerste instantie niet. Ze raakte bovendien aan de drugs. Toen zij zich realiseerde dat zij zo niet verder wilde leven, liet zij zich behandelen. Op een dag in 1998 brak er weer zo’n moment aan waarop God duidelijk wilde laten zien dat Hij er was. Zij had inmiddels een eigen schoonmaakbedrijf. Om drie uur ‘s ochtends zei ze tegen haar personeel dat zij even naar de winkel zou gaan, hoewel zij daar geen enkele reden toe had. Iets dreef haar daartoe en ze kon het niet tegenhouden.
Aangekomen bij de winkel zag zij een vrouw naar buiten komen met allerlei boodschappen. Janet vroeg haar wat zij daar midden in de nacht deed, waarop de vrouw – Tami Brown genaamd – antwoordde dat zij zojuist haar zoon bij zijn studentenhuis had afgezet vanwege haar vakantie. Hij bleek naar de ‘North Central Bible College’ te gaan. Janet begreep meteen dat de vrouw een christen moest zijn. ‘’Ik vertelde dat ik dat vroeger ook was, maar het geloof de rug had toegekeerd en nu een lesbisch leven leidde. De vrouw schreef haar telefoonnummer op en de naam van een kerk. Die kerk bleek anderhalve kilometer van mijn huis vandaan te zijn! Twee weken later ging ik ernaartoe en wijdde daar mijn hart opnieuw aan de Heer.’’
Intrek bij christelijk gezin
Zes maanden later gebeurde er nog iets bijzonders: ‘’Een van de gezinnen in de kerk kwam naar mij toe en zij vertelden mij dat zij voor mij hadden gebeden en het geweldig zouden vinden als ik bij hen zou komen wonen. Dus de vrouw met wie ik tot dan toe een relatie had verhuisde, ik verkocht mijn huis en ik ging bij dit gezin wonen. Mijn ex-vriendin belde mij nog altijd op mijn nieuwe adres, waarna de vrouw des huizes zei dat zij moest stoppen met bellen of anders zou ik moeten verhuizen. Daarop verbrak ik het contact.’’
Dit werd het kantelpunt voor Janet. ‘’Vanaf dat moment begon God echt in mijn hart te werken en mij te veranderen. Hij hielp mij te begrijpen hoe de dynamiek in een gezin eruit zou moeten zien en hoe een man zijn vrouw zou moeten behandelen. De echtparen van de kerk namen me mee uit eten en de man schoof dan bijvoorbeeld mijn stoel aan. Ik was toen nog zo mannelijk, maar dat maakte hen niets uit. Zij wisten dat ik een nieuwe schepping was en behandelden me daarnaar.’’
De echtparen van de kerk namen me mee uit eten en de man schoof dan bijvoorbeeld mijn stoel aan. Ik was toen nog zo mannelijk, maar dat maakte hen niets uit. Zij wisten dat ik een nieuwe schepping was en behandelden me daarnaar.
Geleidelijke transformatie
Hoe de kerkgemeenschap Janet toentertijd onder haar hoede nam, maakte voor haar alle verschil. Op die manier vond er een geleidelijke transformatie plaats. ‘’Ik wil God niet beperken, maar in principe gebeurt zoiets niet van het een op het andere moment. Het is een proces. Mijn homoseksuele gevoelens namen ook geleidelijk af. Ik heb nog zo’n vier jaar lang geworsteld met masturbatie, maar ik heb nooit een stap terug gezet. Ik ben altijd vooruit gegaan.’’
Gedragsverandering vs. transformatie van de ziel
Janet wil wat dit betreft iets benadrukken: ‘’Vaak zijn we geneigd regels op te stellen voor hoe mensen zich zouden moeten kleden of gedragen. We zijn zo gefixeerd op gedragsverandering, maar wat we allemaal nodig hebben is een transformatie van onze ziel. Ik weet dat er velen zijn die hetzelfde hebben doorgemaakt als ik; zij hebben de moeilijkheid van het leven ervaren, zijn opgestaan en vervolgens weer neergeslagen, en zij voelen hier schaamte over. Ik wil me tot hen richten: Zonde brengt je verder dan je wil gaan en houdt je langer vast dan je zou willen. Als je lange tijd zondigt, dan wordt de hunkering ernaar ook groter. Ik was nooit van plan om al die jaren een lesbisch leven te leiden en drugs te gebruiken. De jaren die ik verloren heb, kan ik nooit meer terugkrijgen. Ik besef dat, maar ik besef ook dat we een God dienen die de tijd kan uitkopen. En dat wil Hij ook voor jou doen.’’
Ik was nooit van plan om al die jaren een lesbisch leven te leiden en drugs te gebruiken. De jaren die ik verloren heb, kan ik nooit meer terugkrijgen. Ik besef dat, maar ik besef ook dat we een God dienen die de tijd kan uitkopen.
Levenslessen
Al haar ervaringen zijn waardevolle lessen geworden die Janet meeneemt in haar bediening. Ze deelt er enkele:
- Het belangrijkste is, zoals hiervoor beschreven, dat verandering een proces is. ‘’Onthoud dat verandering van binnenuit gebeurt en daarna van de buitenkant zichtbaar wordt. Als een man gekleed als vrouw de kerk binnenkomt, dan moeten we hem met respect behandelen. Er zijn zoveel mannen in onze kerken die niet in de buurt willen zijn van zo’n persoon, maar ik heb juist geleerd hoe ik een vrouw moet zijn door al die vrouwen die zich om me heen verzamelden en tijd met mij doorbrachten. Uiteindelijk wilde ik net als zij zijn; ik wilde mijn nagels laten doen en me vrouwelijker kleden. Al die dingen kwamen stap voor stap.’’
- In het verlengde daarvan: Deze mensen moeten hun gemeenschap opnieuw opbouwen. ‘’Zij laten een gemeenschap achter zich die hen steunde en waar zij bij hoorden. Als zo’n persoon een kerk bezoekt, dan zouden wij hen een nieuwe gemeenschap moeten bieden door ons als christenen om hen heen te verzamelen. Ongeacht hoe zij lopen, praten of eruitzien.’’
- Uit eigen ervaring weet Janet hoe belangrijk het is om professionele hulp te zoeken. ‘’Ik kan niemand veranderen en wil dat ook niet. Ik kan mensen wel alle hulpmiddelen geven die kunnen helpen bij het lezen van de Bijbel, het geven van hun hart aan de Heer, het zoeken naar een gemeenschap en het actief deelnemen aan de kerk en vrijwilligerswerk. Toch is het het belangrijkste om aan te kloppen bij een christelijke therapeut. Dat zal iemand zijn die slecht gedrag niet accepteert, die wel medeleven toont, maar zonder een compromis te sluiten. Dit is belangrijk, omdat er vaak een trauma aan ten grondslag ligt en die hulp is nodig als je afstand neemt van een leven vol homoseksualiteit, drugs, alcohol of wat het ook mag zijn.’’
Gods waarheid verkondigen
Janet geeft toe dat het niet altijd makkelijk is om een boodschap als deze te verspreiden. Ze wordt regelmatig aangevallen via social media, per mail of via de telefoon. Er komen zelfs doodsbedreigingen binnen.
Hoewel Nederland en de VS met elkaar gemeen hebben dat er vrijheid van meningsuiting is, vindt Janet het erop lijken dat je een arrestatie kunt riskeren zodra je over homoseksualiteit praat. ‘’Het is niet zo dat ik met mijn conferenties een arrestatie wil uitlokken, maar moge één ding duidelijk zijn: Ik zal niet afwijken van Gods Woord. Jezus stierf aan het kruis en kwam daarmee voor ons op. Daarom zal ik voor Hem opkomen tot de dag dat ik sterf. Ik ben deze bediening niet begonnen om iemand te veroordelen en met die intentie zal ik ook niet komen, maar ik wil degenen die dat zelf willen een uitweg bieden. Het zou niet liefdevol zijn te zwijgen over de vrijheid die ik in Jezus heb gevonden. Liegen is niet liefdevol en sterker nog; zwijgen zou erg egoïstisch zijn. We willen Gods waarheid verkondigen en met de wereld delen wat God voor mij en duizenden anderen heeft gedaan, want Hij maakt geen onderscheid tussen personen.’’
Het is niet zo dat ik met mijn conferenties een arrestatie wil uitlokken, maar moge één ding duidelijk zijn: Ik zal niet afwijken van Gods Woord. Jezus stierf aan het kruis en kwam daarmee voor ons op. Daarom zal ik voor Hem opkomen tot de dag dat ik sterf.
Voor degenen die kritisch tegenover haar bediening staan heeft ze maar één reactie: ‘’We beantwoorden haat niet met haat. Mijn reactie zal altijd, naar beste vermogen, geworteld zijn in liefde. Vanuit die liefde beantwoorden we de kritiek met de waarheid van het evangelie en laten we de vruchten van de bediening voor zich spreken.’’
Ben je na het lezen van dit artikel benieuwd geworden naar die vruchten? Tot eind mei profiteer je van vroegboekkorting, dus meld je via deze link gauw aan voor de Called out conferentie! Bovendien ontvang je als bezoeker GRATIS haar boek met haar getuigenis en een boek met dertig getuigenissen van anderen, beide in het Nederlands!
Op maandag 15 juni spreekt Janet Boynes ook bij Charis Bible College. Klik hier voor meer info!
