Voor hoofdspreker Jan Pool werd de EO-Jongerendag een absoluut onvergetelijke dag, vertelt hij terugblikkend. In vier verschillende blokken stond hij op het podium: twee keer om te spreken, één moment om jongeren samen te laten bidden en een afsluiting waarin hij samen met oud-sprekers proclamaties uitsprak over wie Jezus is. “De week voorafgaand was voor mij fysiek en mentaal zwaar vanwege de ziekte, maar toen de EO-Jongeren dichtbij kwam had ik er vooral heel veel zin in.” Hij bemoedigde de jongeren met de boodschap dat angst niet het laatste woord heeft.
Voor Jan Pool was er één moment wat er duidelijk uitsprong. “Het blok dat ik de tieners mocht leiden om voor elkaar te bidden was heel bijzonder. Door de hele hal heen zag ik tieners voor elkaar bidden. Bijna alle jongeren deden mee. Dat was echt ontroerend!”
Wat hem over de hele dag raakte, was de openheid van de jongeren. “Tijdens de eerste preek waren de tieners tot ieders verbazing heel stil en luisterden aandachtig. Niet ieder moment voelde vanzelfsprekend. Juist in de kwetsbaarheid zat voor Pool ook een les van vertrouwen. Het derde blok viel direct na een energieke bandset. “Het was best zwaar,” zegt hij eerlijk. “Ze zaten nog vol adrenaline.” Het was dan ook niet makkelijk om de aandacht van de tieners te krijgen. Toch zag hij ook daarin iets van Gods trouw. Tijdens het afsluitende moment, samen met eerdere EO Jongerendag-sprekers, viel opnieuw een diepe stilte over de zaal. “Na mijn proclamatie juichten en klapten ze luid.”
Een persoonlijke reus
Dat Jan Pool sprak over angst en vertrouwen kwam niet uit theorie voort, maar uit eigen ervaring.
“1,5 jaar geleden verscheen er ook een grote, intimiderende reus in mijn leven,” vertelde hij openhartig vanaf het podium. Na maanden van rugpijn kwam onverwacht de diagnose: beenmergkanker, een volgens de medische wetenschap ongeneeslijke vorm van kanker. “Die reus gooide mijn leven behoorlijk overhoop,” zei hij. “Ik kwam terecht in een emotionele achtbaan. Verdriet. Stress. Onzekerheid. En ook angst.”
De grootste angst? “Afscheid moeten nemen van Marijke, van mijn kinderen en van mijn kleinkinderen.” Maar Pool hield de jongeren voor dat angst niet het laatste woord hoeft te hebben. “Angst is een dief,” zei hij. “Het steelt je zelfvertrouwen. Je moed. Je dromen. Je toekomst.”
Toch maakte hij tegelijk ruimte voor kwetsbaarheid. Bang zijn is niet verkeerd, benadrukte hij. Zelfs Jezus kende angst. “Fearless betekent niet dat je nooit bang bent,” zei Pool. “Fearless betekent dat angst niet de baas is over jouw leven.”
Zijn persoonlijke motto werd daarmee ook de rode draad van de dag: “Faith is not the absence of fear, but the presence of trust.”
Niet kijken naar de reus, maar naar God
Steeds opnieuw wees Pool jongeren naar hetzelfde geheim dat hij zelf had leren kennen: vertrouwen groeit door God te leren kennen. Hij verwees naar David en Goliath. Niet omdat David nergens bang voor was, maar omdat zijn vertrouwen groter werd dan zijn angst.
“David versloeg Goliat niet omdat hij niet bang was, maar omdat zijn vertrouwen in God groter was dan zijn angst.”
Volgens Pool begint dat vertrouwen niet bij menselijke kracht, maar bij relatie. “Wie Gods naam kent, kan op Hem vertrouwen,” citeerde hij uit Psalm 9. “En hoe beter je God leert kennen, hoe makkelijker het wordt om Hem te vertrouwen. Omdat je ontdekt dat Hij goed is. Dat Hij trouw is. Dat Hij liefde is.”
Die boodschap kreeg ook letterlijk vorm toen duizenden jongeren in kleine groepjes voor elkaar baden. “Gebed is geen religieus trucje,” hield Pool hen voor. “Gebed begint vaak met: ‘God, ik weet het niet meer. Maar ik kijk naar U.’”
Een droom die toch werkelijkheid werd
Bijzonder genoeg stond Jan Pool zelf op de EO Jongerendag terwijl hij ooit dacht dat die deur gesloten was. Zo’n 25 jaar geleden schreef hij vier dromen op. Eén daarvan: spreken op de EO Jongerendag. “Op een gegeven moment had ik die droom losgelaten,” vertelt hij. “Ik dacht: het zal wel niet meer gebeuren. Ik ben inmiddels te oud.”
Tot ineens het bericht kwam. “In januari kreeg ik een appje van iemand van de EO of ik wilde spreken. Ik kon het bijna niet geloven. Ik werd emotioneel.” Maar tegelijk kwam een oude bekende terug: faalangst.
Door de chemo merkt Pool soms dat woorden wegvallen. “Er klonk weer een oude stem: Doe maar niet. Het gaat je niet lukken.” Toch besloot hij opnieuw te vertrouwen.
“Ik ging met mijn angst naar God,” zegt hij. “Ik weet dat Hij goed is. Hij houdt van mij. Hij is vóór mij. Hij is bij mij. Ik kan Hem vertrouwen.”
Jezus groter dan de reuzen
Uiteindelijk draaide zijn boodschap niet om moed verzamelen, maar om perspectief veranderen.
“Je verslaat je reuzen niet doordat ze kleiner worden,” sprak Pool tijdens de afsluiting. “Je verslaat ze doordat Jezus groter wordt.”
In een krachtige proclamatie sloot hij af met woorden over wie Jezus is: Redder, Rots, Bevrijder, Opgestane Heer. “Er is geen reus die Hij niet kan verslaan. Geen angst die Hij niet kan breken. Geen leven dat Hij niet kan veranderen.” Een proclamatie die Pool zelf vaker gebruikt en nu deel werd van meer dan 15.000 jongeren.
