Het is heerlijk om een paar dagen aan het water te liggen, maar er even op uittrekken met elkaar is ook geweldig. We wilden graag een jeepsafari doen. Bij het eerste reisbureau waar we probeerden te boeken, lukte het niet, dus gingen we naar een ander. Daar bleek dat er normaal geen tochten werden gereden op die dag. Maar de medewerker zei dat het toch kon, dus werden we op de afgesproken dag opgehaald door één jeep. We dachten dat we zo bij de rest van de groep zouden aansluiten, maar tot onze verrassing hadden we een privétochtje gekregen met deze chauffeur.
Hij reed ons over hobbelige paden in de bergen en stopte af en toe om te luisteren of hij dieren hoorde. In eerste instantie hoorden we niets. “Je gaat ze ook niet zien hoor, het is te licht en te warm,” zei hij. Opeens staken twee babyzwijnen de weg over, en dan weet je dat hun moeder in de buurt is. En ja hoor, even later kwam ook zij tevoorschijn. Een cadeautje! Onze gids was enorm verbaasd. Niet veel later stak er ook een groot hert over. Nog verbaasder riep hij uit: “Jullie krijgen echt alles te zien!” Waarop wij zeiden: “Dank U, Jezus.”
Toen we boven op de top van de berg kwamen, kregen we koffie en begon mijn man een gesprek met de gids over de drie kruizen op zijn arm. Hij vroeg welke tekst erbij stond. De gids vertelde dat het over Jezus en de moordenaars ging. Hij geloofde wel, maar kende Jezus niet echt. Hij leefde zijn leven volgens de traditie, meer uit gewoonte. Wij begonnen hem het evangelie te vertellen, uitgebreid, want we hadden tijd genoeg. Uiteindelijk accepteerde hij Jezus als zijn Redder en Verlosser en was zichtbaar blij.
Samen maakten we eten voor de lunch: veel vlees van de barbecue, een salade met brood en natuurlijk veel knoflook. Heerlijk! Hij at met ons mee en bad ook met ons mee. De rest van de dag deelden we verhalen. Hij vertelde zijn verhalen over het jagen in de bossen en wij onze verhalen over de goedheid van God uit de Bijbel. Hoog in de bergen zongen we samen: “God, You’re so good.” Het geluid galmde door de bergen.
Aan het eind van de tocht hebben we hem allemaal om de beurt gezegend. Hij was zichtbaar geraakt. We begrepen waarom we een privérit hadden gekregen. Het was niet zozeer voor ons, maar voor hem.
Want de Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren is. (Lukas 19:10)
Hij gebruikt gewoon een paar Hollanders in het buitenland, om deze man te bereiken. Glorie aan God.
Lees meer blogs van Annelies op van Overleven naar LEVEN in het Licht!
