Ruim twee weken was ik in Amerika geweest. Wat een tijd had ik daar gehad, maar het was tijd om naar huis te gaan. Ik houd ervan om ruim op tijd aanwezig te zijn, zodat ik niet hoef te haasten, omdat ik daar een hekel aan heb. Ik houd van opschieten, maar bij haasten krijg ik het gevoel dat ik op de vlucht ben.
Tegen de tijd dat ik bij de gate moest zijn, bleek er vertraging te zijn. Het weer was de reden. Rustig at ik mijn eten, en wachtte geduldig af. In mijn achterhoofd speelde wel de gedachte af dat ik maar anderhalf uur de tijd had om over te stappen. Het zou dus een uitdaging zijn, maar ik hoef me nergens zorgen over te maken, dus daar ook niet over. Ik zou hooguit iets later thuis komen.
Op Atlanta aangekomen, had ik twee minuten voor de gate zou sluiten, maar wie het vliegveld van Atlanta een beetje kent, snapt dat dit echt niet gaat lukken. Ik opende een kort moment Instagram en er kwam één plaatje voorbij met alleen maar het woord ’trust’. Oké Heer, dat zal ik doen. En rende met alles wat in me is naar de betreffende gate. Twintig minuten voor vertrek kwam ik aan, dus was opgelucht dat het gelukt was. Maar dat was mis gerekend, want het vliegtuig was al gesloten en ging niet meer open.
Sabrina
Oké Heer, wie heeft U op het oog waardoor ik mijn vlucht miste? Daar zat Sabrina. Sabrina gaf haar leven aan Jezus.
Het mooie was dat ik gelijk een betere vlucht had gekregen. In het vliegtuig zat een open plek tussen Pieter uit België en mij. Ik begon een praatje met Pieter en ging hem meteen het evangelie vertellen. ‘Voordat hij gaat pitten, moet hij het weten,’ dacht ik. Een gesprek van drie kwartier volgde. Hoe hij het lang niet nodig dacht te hebben, maar er meer verlangen in hem kwam. Pieter zou nooit meer dezelfde zijn. Halleluja!
Op Schiphol aangekomen, was mijn koffer nergens te bekennen. Even ging er een baalgevoel door mij heen. ‘Mmm, er zitten spullen van anderen in.’ Maar meteen herpakte ik mezelf en ging ik het melden bij een aardige mevrouw. Ze zocht uit waar mijn koffer was en begon formulieren in te vullen.
‘Mevrouw, heeft iemand u weleens verteld dat God van u houdt en een geweldig plan heeft voor uw leven? Ze keek me geïnteresseerd aan en ik vertelde het hele evangelie. Ze zei: ‘Ik geloof het echt, want ik heb laatst al gedroomd van Jezus. Ik zag Hem in de wolken.’ Dus ze bad mee. Glorie aan God. Hij werkt al in de harten van mensen. Wij hoeven alleen te wandelen in de werken die Hij heeft voorbereid.
Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen, Efeze 2:10 HSV
‘Nu snap ik dat u zo kalm kon zijn’ zei ze. Twee dagen later bracht Mike mijn koffer terug. En ook Mike koos die dag voor Jezus.
We hebben altijd een kans om het te vertellen. Laten we die ook benutten, want de tijd is kort.
Predik het Woord. Volhard daarin, gelegen of ongelegen, 2 Timotheüs 4:2 HSV
