Voordat we een lekker dagje gingen varen in Den Haag met Hemelvaartsdag, liep ik een rondje door het dorp. Ik genoot van elke geur die voorbij kwam en vertelde de Heer hoe dankbaar ik was voor alles wat Hij gemaakt had.
Die ochtend had ik al wat mensen het goede nieuws kunnen vertellen, maar ik ervoer onvrede in mijn hart. Onvrede over hoe weinig ik nog kon doen in het Koninkrijk van God. Ik wil dat mijn leven telt voor de eeuwigheid. Dat mensen gered worden. We moeten allen aan God straks verantwoorden wat we gedaan hebben.
Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden, opdat ieder vergelding ontvangt voor wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft, hetzij goed, hetzij kwaad (2 Korinthe 5:10).
‘Meer zielen, Heer, meer zielen.’ bad ik.
Even later kwam ik een vrouw tegen met een pitbull. En ik begon met haar het evangelie te delen. Ze begon te lachen en zei: ‘Ik heb het hele jaar echt in zonden geleefd en ben net twee weken mijn leven aan het omgooien. Het moet echt anders, en nu kom jij met dat verhaal. Ik weet dat ik hulp nodig heb en wil echt dat Jezus in mijn leven komt.’
Halleluja.
Toen een andere man. Hij zat nog in zijn auto toen ik aankwam lopen. ‘Heer, als hij meteen uitstapt, spreek ik hem aan’, bad ik. Hij stapte meteen uit.
‘Meneer, heeft iemand u weleens verteld dat God van u houdt en een geweldig plan heeft voor uw leven?’
‘NOOIT’, joelde hij vrolijk. ‘Ondanks dat ik al mijn hele leven naar de kerk ga.’
‘En zou u zeker weten dat u naar de hemel gaat?’ ging ik verder.
‘Ik denk het wel hoor, want mijn vader wacht daar op mij.’
‘Maar wat bijzonder dat u mij dit nu vertelt, want mevrouw, gisteravond kon ik niet slapen, ik was zo onrustig. En weet u wat ik deed? Ik heb de Bijbel naast mijn hoofd gelegd en viel toen in slaap. Bijzonder hé? En dan nu deze boodschap, geweldig!’
Weet u, meneer, de Bijbel zegt: we hebben allen gezondigd en missen de nabijheid van God. Dat erkende hij. Hij had gezondigd en heeft een Redder nodig. Hierna nodigde hij de Heere Jezus uit in zijn hart. Nooit meer dezelfde. Hij was zo blij! ‘Mevrouw, ik ken u niet, maar geef u gewoon een knuffel,’ en hij hing vervolgens om mijn nek. Hij had de liefde van de Heer ervaren en uitte dat. God is zo goed.
Maar ik maak mij nergens zorgen over, en ook acht ik mijn leven niet kostbaar voor mijzelf, opdat ik mijn loop met blijdschap mag volbrengen, evenals de bediening die ik van de Heere Jezus ontvangen heb om te getuigen van het Evangelie van Gods genade (Handelingen 20:24).
We zijn met niets deze wereld in gekomen, en we zullen er met niets uit gaan.
Alleen zielen (andere mensen) kunnen we meenemen. Amen.
Wil jij een boekje ontvangen met meer verhalen? Stuur me dan een berichtje met je adres: [email protected]
