De ontmoeting tussen de Amerikaanse president Donald Trump en de Oekraïense president Volodymyr Zelensky was zoals we allemaal hebben kunnen zien, geen diplomatiek theekransje, maar een keiharde confrontatie. En dat was precies wat de wereld nodig had. Wat we zagen, was een botsing tussen twee totaal verschillende leiders: aan de ene kant Trump, een onvoorspelbare maar meedogenloos effectieve onderhandelaar, en aan de andere kant Zelensky, een man die gewend is aan applaus en onvoorwaardelijke steun.
Tekst: Martin de Jong
Terwijl Trump hem op zakelijke toon ondervroeg over de eindeloze stroom aan Amerikaans geld en wapens, toonde Zelensky zich zichtbaar ongemakkelijk. Dit was geen warm welkom van een vriend, geen obligate handdruk voor de aanwezige pers met hun draaiende camera’s, maar een keiharde reality check. Een gesprek dat voor het eerst de vraag op tafel legde waar geen enkele Europese leider over durft te beginnen: hoe lang gaat dit nog door?
Wat volgde, was een voorspelbare mediahysterie. Op sociale media ontstonden twee kampen. De Zelensky aanhangers spraken schande van de “respectloze” manier waarop Trump hem behandelde, terwijl de Trump- supporters hun leider prezen om zijn directe stijl. Maar de meest voorspelbare reactie kwam van de Europese politici, die als makke schapen Zelensky onmiddellijk omarmden en Trump als een lompe boeman wegzetten.
Vrede lijkt in Europa geen optie
Laten we eerlijk zijn: in het hele debat over Oekraïne is er in Europa nooit serieus gesproken over vrede. Onze media en politici verkondigen maar één boodschap: Putin is de schurk, Zelensky is de held. Rusland met zijn schurk aan het roer moet worden verslagen, en Oekraïne moet blijven vechten, wij blijven wapens en geld sturen, hoe lang het ook duurt, hoeveel levens het ook kost.
Waar zijn de Europese leiders die openlijk spreken over onderhandelingen? Waar zijn de intellectuelen die durven zeggen dat eeuwigdurende oorlog geen strategie is? Ze zijn er niet. Want wie suggereert dat het Westen misschien een rol heeft gespeeld in het ontstaan van dit conflict, of dat Oekraïne misschien diplomatie moet overwegen, wordt onmiddellijk weggezet als “pro-Russisch”, of Poetin lover, zoals mij deze week overkwam toen ik iemand vertelde dat ik het ontstaan van de oorlog niet meer zo zwart wit zie.
Professor Jeffrey Sachs, een van de weinige westerse denkers die zich hier wél over uitspreekt, wordt in Europa nauwelijks gehoord. Hij wijst erop dat de NAVO uitbreiding richting Oekraïne en Georgië door Rusland werd gezien als
een existentiële bedreiging. Hij is betrokken geweest bij onderhandelingen en het sluiten van een akkoord. Hij toont met feiten onderbouwd, aan dat Europese en Amerikaanse leiders Zelensky hebben aangemoedigd om niet voor een akkoord te gaan. Dit conflict is niet zomaar uit het niets ontstaan. Maar dat verhaal krijgt aan de talkshow tafels geen enkele ruimte, het mag gewoonweg niet gezegd worden.
Trump doorziet de show van Zelensky
Zelensky heeft zich nooit echt voorbereid op een confrontatie met iemand als Trump. Sinds het begin van de oorlog heeft hij de rol van een morele held aangenomen. Overal waar hij komt, wordt hij als een heilige behandeld. Hij krijgt eindeloze steun, miljarden aan wapens, en staande ovaties overal waar hij gaat. Zijn verhaal is altijd hetzelfde: wij vechten ook namens jullie, voor onze democratie, help ons, stuur meer geld, meer wapens, meer steun.
Trump trapt daar niet in. Hij is een zakenman, geen carrièrepoliticus. Hij kijkt naar de bottom line: wat levert dit op voor Amerika? Waar gaat al dat geld precies naartoe? Waarom lijkt er geen enkel plan te zijn om deze oorlog te beëindigen?
Dat is waar Zelensky zich op verkeken heeft. Hij dacht dat hij met de gebruikelijke argumenten Trump kon overtuigen. Maar Trump is geen man van goedkope sentimenten. Hij is niet gevoelig voor de retoriek van een heroïsche strijd. Hij ziet een land dat afhankelijk is geworden van Amerikaans belastinggeld en dat weigert serieus te praten over een uitweg.
De hypocrisie van Europa en van christelijke politici
In Europa deden de media en politici alsof Trump een schande was voor de diplomatie. Maar laten we even eerlijk zijn: hebben Macron, Scholz, Von der Leyen en Schoof Zelensky ooit eens stevig ondervraagd? Hebben zij ooit durven zeggen dat Oekraïne misschien een moment van zelfreflectie nodig heeft? Natuurlijk niet.
En wat nog schrijnender is: ook christelijke politici waren er weer als de kippen bij om zich solidair te verklaren met Zelensky. Politici die zich beroepen op hun geloof en op de Bijbel gefundeerde waarden, maar die je nooit hoort over vrede. Geen woord over vergeving, geen oproep tot bemiddeling, geen poging om bruggen te bouwen. Alleen maar het herhalen van de oorlogsretoriek.
Is dat de houding die Jezus van ons vraagt? Staan christenen niet juist in de wereld om vrede te brengen? Waar is de oproep om vijanden lief te hebben? In plaats van de ene kant blind te steunen, zou de christelijke politiek de stem van de vrede moeten zijn, maar die is oorverdovend stil.
Wat zegt de Bijbel?
In Mattheüs 5:9 zegt Jezus: “Zalig zijn de vredestichters, want zij zullen kinderen Gods genoemd worden.” Maar wie in Europa durft zich een vredestichter te noemen? Niemand. Wie durft te zeggen: genoeg, nu is het tijd voor diplomatie? Niemand.
Vrede komt niet door eindeloos wapens te sturen en elke diplomatieke optie te blokkeren. Vrede komt door leiders die durven zeggen wat nodig is, ook als dat schuurt. En ja, dat betekent dat je soms onhandige gesprekken moet voeren, harde waarheden moet horen en uit je comfortabele morele bubbel moet stappen. In mijn ogen is een beetje ruzie, een schurend gesprek veel beter dan een eindeloze oorlog waar jonge mannen als kanonnenvoer naar het front worden gestuurd.
Laat je niet misleiden door de eenzijdige mediahysterie. De wereld is niet zwart-wit, en de oorlog in Oekraïne is geen simpel verhaal van goed tegen kwaad. Blijf dicht bij God, zoek waarheid, en bid dat er leiders opstaan die wél durven spreken over vrede. Want als niemand dat doet, duurt deze oorlog nog jaren en worden honderdduizenden mensen opgeofferd voor een strijd zonder einde.
Martin is naast voorganger van Motion Church Utrecht en Leidsche Rijn ook coach, trainer en therapeut. Martin begeleidt mannen naar authentiek man- zijn tijdens zijn trainingen en speciaal daarvoor in het leven geroepen mannengroepen. Als je interesse hebt in een groep of begeleiding zoekt, stuur Martin dan een mailtje. [email protected] of kijk voor meer informatie op https://mannengroep.com
