Byron Kwaning is pastor in de Pentecost Revival Church in hartje Bijlmer. Het loopt er storm, de jeugdgroep groeide in korte tijd uit tot meer dan tweehonderd jongeren. Maar Byron ziet ook een andere kant: het is hard werken om de schapen bij de kudde te houden. Veel mensen vallen ook weer weg. “Beelden TikTok-revivals en drukke diensten, zijn vaak niet een terechte weergave van de werkelijkheid.” Toch groeide de kerk van Byron, die overzien wordt door zijn schoonvader Emmanuel Koney ook door naar Almere, Den Haag en Utrecht. Voorgangers worden uitgezonden. Tegelijkertijd is Byron ook ondernemer in de schoonmaaksector. Twee werelden die elkaar vaker raken dan veel mensen denken.
“Met jongeren heb je nooit een half programma,” zegt hij nuchter. “Ze vragen aandacht, gesprekken, counseling. Als je niet investeert, raak je ze kwijt.” Hij is er druk mee. Veel belmomenten. Veel afspraken. Veel levens die tegelijk aandacht vragen. “Maar God is genadig. Hij zet mensen in de kerk neer met een echt herdershart. De voorgangers die zijn uitgezonden, dragen verantwoordelijkheid en doen het uitstekend. Daardoor kun je de last verdelen.”
Een generatie die zoekt
De snelle groei onder jongeren verrast Byron niet. “Je ziet het in Amsterdam-Zuidoost, maar eigenlijk door heel Nederland: deze generatie is op zoek. Dat komt nu zichtbaarder naar buiten dan een paar jaar geleden.” Volgens hem is dat geen toeval. “God heeft in ieder mens een verlangen naar de Schepper gelegd. Mensen zoeken altijd iets om te aanbidden. Alleen weten ze vaak de weg niet naar Hem toe. Daarom moeten we Christus verkondigen.”
Dat maakt het verschil. “Als je de waarheid presenteert aan mensen die openstaan, is dat eenvoudiger dan we soms denken. Bij veel jongeren was al een zaad geplant: ‘er moet iets zijn’. Wij stonden klaar om het te benoemen.” Tegelijk zijn de uitdagingen fors: lust, geweld, materialisme, sociale media en een voortdurende blootstelling aan andere ideologieën. “Veel jongeren noemen zich ‘spiritueel’. Maar de Bijbel is duidelijk: je bént een geest, je hébt een ziel en je woont in een lichaam. Niet andersom. Verandering moet van binnen naar buiten.”
Bijbelhonger
Opvallend is de groei van bijbelstudiegroepen. Jongeren willen begrijpen wat ze geloven. “Als je het Woord niet kent, kun je het ook niet verdedigen”, je wordt zo weggeblazen. “Je bent gemaakt voor de eeuwigheid. De echte vraag is: met wie breng je die door?”
De instroom komt van overal. Rotterdam. Friesland. Venlo. Vaak via sociale media. “We onderschatten de kracht daarvan nog steeds. TikTok en Instagram brengen jongeren letterlijk van alle kanten.” En opvallend vaak zonder kerkelijke achtergrond. “Veel van hen hebben ouders die niets met geloof doen. Vaak zijn jongeren geloviger dan de vorige generatie.” Dat leidt thuis tot spanning. “Uitgaan mag, maar naar de kerk niet in veel gezinnen. Nachtdiensten zijn een probleem. Ze willen God dienen, maar leven onder het gezag van ouders die het niet begrijpen. Dan probeer je ze te bemoedigen en te leren God te zoeken, juist daar.”
De zwakke plek: nazorg
Volgens Byron zit daar de grootste kwetsbaarheid van veel kerken. “Nazorg en discipelschap. Dat is belangrijk. Discipelschap vraagt echt om tijd.”
Hij is eerlijk over de pijnpunten. “We hebben onderschat hoe snel mensen weer verdwijnen. Volle diensten, maar even snel weer terug de wereld in. Dat is vaker de realiteit dan we zouden willen. Sommige jongeren hebben weinig aandacht nodig, anderen heel veel. Met honderden jongeren kun je niet alles dragen, maar zonder echte relaties red je het niet.”
TikTok en het revival-woord
Is wat we online zien een opwekking? Byron is voorzichtig. “Alles ziet er mooi, levendig en vurig uit. Maar dat betekent niet automatisch dat het intern ook zo is. We zetten soms een ‘fake revival’ neer. Een paar zijn oprecht, de rest gaat mee met de stroom. Op beeld ziet het er heel vurig uit en dat leidt ertoe dat mensen op TikTok denken: ‘Daar wil ik naartoe’. Maar het is meer een hype. Volle zalen met alleen gelovigen zijn geen maatstaf. De lat mag hoger. Wat God in ons heeft gelegd, moet naar buiten.”
Ondernemer uit roeping
Parallel aan zijn pastorale werk bouwde Byron een onderneming. Tijdens corona schreef hij zich in bij de KVK. “Eerst vroeg in de ochtend schoonmaken, daarna naar mijn kantoorbaan in American Express, en ’s avonds weer terug.” Al snel kreeg hij steeds meer opdrachten, zelfs in een mooi restaurant. Dat deed hem besluiten om personeel aan te nemen.”
Begin 2023 kwam de beslissing om zijn kantoorbaan op te zeggen. “Midden in een promotietraject zei ik: ik ga voor mezelf werken.” In de schoonmaakwereld bleek het een van zijn beste keuzes. “Je doet wat in je hart zit, je creëert banen, je helpt mensen.” Maar ook daar moest hij bijsturen. “Het werd bijna een afgod. Te veel tijd, te weinig tijd voor gezin en bediening. Dus leerde ik delegeren.”
Kerk en bedrijf als gemeenschap
De twee werelden van zijn kerk en bedrijf versterken elkaar. “Ik heb nooit personeelstekort. Mensen uit de gemeenschap bellen me: heb je werk voor me?” Zijn bedrijf is een soort verlengstuk van de kerk, waarbij hij ook in zijn leidinggevende vaak kiest voor een pastorale benadering. “Het is echt een voordeel dat je mensen kan inzetten die in de kerk al bewezen hebben dat ze een goed karakter hebben. Ook werken ze vaak met veel respect voor mij, omdat ik hun voorganger ben.
Veel medewerkers hebben een migratieachtergrond, ik zorg dat ze hulp krijgen bij inburgering als dat nodig is, of andere ondersteuning. Je kan mensen echt op weg helpen. Inmiddels heeft Byron ook een zorgbedrijf, waar veel mensen werken. Veel bedrijven hebben personeelstekort, maar Byron nooit. “Het wordt een community binnen een community. Als je dat op een gezonde manier opzet, is het super krachtig.”
