De kogels die in Utah het leven van Charlie Kirk beëindigden, troffen niet alleen een man, een zoon, een echtgenoot en een geweldige liefdevolle vader. Ze raakten het hart van christenen en van de vrije samenleving. Na de aanslag op Donald Trump, en nu de moord op Kirk, zie ik de contouren van een nieuwe, gevaarlijke golf, eerst werd ons zwijgen afgedwongen door linkse media en politiek, nu wordt de volgende stap steeds meer zichtbaar, geweld. Wie de tekenen niet wil zien, sluit moedwillig de ogen.
Tekst: Martin de Jong
Charlie Kirk was geen extremist, maar een man van debat. Hij ging de dialoog aan met andersdenkenden, atheïsten, moslims, progressieven, en deed dat scherp maar altijd respectvol. Ik volgde hem vanwege zijn geloof en zijn openheid. Samen met mijn dochter keek ik naar zijn filmpjes die vaak stuk voor stuk masterclasses van hoog niveau evangelisatie waren. Hij was een stem die jongeren liet nadenken, een krachtig tegengeluid was tegenover het door de linkse media gepropageerde narratief. Een man die de Bijbel opende voor iedereen, die moslims en woke aanhangers een krachtige spiegel voor durfde te houden.
En nu is hij vermoord.
Een patroon dat zich aftekent
Wie de afgelopen jaren zijn ogen open had zag het langzaam groeien.
- Eerst werd het rechtse geluid verdacht gemaakt. Onze media, in handen van linkse denkers en idealisten, verlengstukken van D66 en groen links, hebben al lang geleden besloten dat conservatieve stemmen niet welkom zijn. Wie tegen het woke-narratief ingaat, wordt weggezet als haatzaaier, racist, bruinhemd of extreem rechts.
- Daarna kwamen de politieke besluiten. In Nederland zien we het pijnlijk duidelijk. Burgemeester Halsema van Amsterdam reist liever naar Hongarije om te demonstreren, dan dat ze het antisemitisme in haar eigen stad bestrijdt. Joden zijn in Amsterdam niet meer veilig. Ongelimiteerd demonstratierecht als je aan de “goede” kant zit. Elke avond hoorden we aan de talkshowtafels hoe het hoort, wat deugt en wat niet. Antisemitisme werd langzaam acceptabel gemaakt in Amsterdam. Toen kwam de motie Piri, en Timmermans zette zijn handtekening eronder, en staat nu op 29 zetels in de peilingen.
- Nu zien we de golf van geweld. Eerst de aanslag op Trump, nu de moord op Kirk. Dit zijn tekenen dat we onze vrijheid hebben verloren.
De offers die onze ouders en grootouders na de oorlog brachten om Europa vrij en welvarend te maken lijken langzaam in rook op te gaan. Waar zij hun leven riskeerden om ons vrijheid van meningsuiting en vrijheid van geloof te schenken, houden wij liever onze mond omdat we bang zijn om “niet fatsoenlijk” gevonden te worden.
De Bijbel is scherp en duidelijk
Paulus waarschuwt en schrijft in 2 Korintiërs 4:4 dat “de god van deze eeuw de gedachten verblind heeft, opdat zij het licht van het Evangelie niet zouden zien.” Dat zien we vandaag. Massaal laten we ons verblinden door propaganda die Israël als boosdoener afschildert, die Jodenhaat normaliseert, die conservatieve, christelijke stemmen tot vijanden verklaart. Elke dag weer en we schijnen het te slikken voor zoete koek.
Jesaja 5:20 zegt: “Wee hun die het kwade goed noemen en het goede kwaad.” Dat is precies waar we nu in zitten. Wie zich uitspreekt voor gezin, geloof en vrijheid, wordt zwartgemaakt. Wie onverdraagzaamheid verspreidt onder de vlag van tolerantie, wordt toegejuicht.
En Jezus zelf waarschuwt in Johannes 15:18: “Indien de wereld u haat, weet dat zij Mij eer dan u gehaat heeft.” De vijandschap tegen gelovigen is geen toeval. Het is geestelijk.
De wurggreep van de politieke islam
We moeten het durven benoemen: de politieke islam wurmt zich in de haarvaten van onze samenleving. Scholen, universiteiten, moskeeën met buitenlandse financiering, langzaam maar zeker wordt er een voedingsbodem gelegd voor intolerantie. En wij? Wij bestrijden intolerantie met tolerantie. Maar dat is een verloren strijd.
Nederland heeft al een pijnlijke geschiedenis. Theo van Gogh werd vermoord omdat hij zijn stem gebruikte. Pim Fortuyn omdat hij een radicale mening had die recht en vol voor onze wortels en samenleving stond. Onze media hebben rechts Nederland sindsdien het zwijgen opgelegd. En nu? Nu volgen de kogels. Hoe kijk jij naar de toekomst?
Tijd om wakker te worden
Christenen, dit is het moment om op te staan. Niet met geweld of agressie, maar met waarheid. Niet met angst, maar met geloof. “Want God heeft ons niet gegeven een geest van lafhartigheid, maar van kracht, liefde en bezonnenheid” (2 Timotheüs 1:7).
De vrijheid waarvoor onze vaders en grootvaders vochten, geven wij nu op zonder slag of stoot. Dat mag niet. Wij zijn geroepen om het Evangelie te verkondigen, meer nog, voor te leven, tegen de stroom in, koste wat kost.
Charlie Kirk is gestorven omdat hij zijn stem gebruikte. Laten wij zijn stem niet laten sterven, maar versterken.
Deze column is geschreven door Martin de Jong, coach en voorganger van Motion Church!
