Dylan van Goor was jarenlang DJ in de hardere housestijlen. Vanaf 1993 draaide hij ongeveer vijfentwintig jaar lang op feesten en in clubs. Zijn leven draaide volledig om het nachtleven: feesten, muziek, drugs en alles wat daarbij hoorde. In die wereld vervaagden zijn waarden en normen steeds meer. Het leek een spannend en vrij leven, maar ondertussen raakte hij steeds verder van zichzelf en zijn gezin verwijderd.

Dylan trouwde en kreeg kinderen. Toch bleven drugs een groot onderdeel van zijn leven. Zijn vrouw stelde op een gegeven moment een duidelijke eis: als ze samen verder wilden, moest hij stoppen als DJ. Dylan voelde zelf ook dat zijn lichaam op was na zoveel jaren in het nachtleven. Toch bleef hij worstelen met zijn oude leven en leidde hij een dubbel bestaan. Hij loog tegen zijn vrouw en probeerde zijn drugsgebruik verborgen te houden. Achteraf raakt dat hem nog steeds. “Dat heb ik mezelf nog steeds niet vergeven, ook al is het nu al tien jaar geleden. Dat ik mijn kinderen in gevaar heb gebracht en continu tegen mijn vrouw heb gelogen.”

In een moeilijke periode werd hij gebeld door zijn oma, die op sterven lag. Ze wilde hem nog één keer spreken. Tijdens dat gesprek herinnerde ze hem eraan dat hij als kind altijd met het geloof bezig was. Ze vroeg hem of hij zijn geloof weer wilde oppakken en zich opnieuw wilde laten dopen. “Ik dacht alleen maar: hoe ga ik dat doen? Ik ken helemaal geen christenen meer. Toch stemde ik ermee in.”

Gevoel van thuiskomen

Een paar dagen later gebeurde er iets opvallends. Toen hij zijn kinderen naar school bracht, kwam hij een vrouw tegen, Hanneke. Zij nodigde hem uit om een keer mee te gaan naar een kerkdienst. Dylan ging mee en ervoer vanaf dat moment iets wat hij lang niet had gevoeld. “Het wast een soort van thuiskomen.”Hij begon vaker naar de kerk te gaan, waar dominee Hans op de preekstoel stond.

Zijn oude leven bleef hem echter achtervolgen. Op een avond kwam hij thuis en had hij per ongeluk drugs laten liggen. Normaal gooide hij dat weg voordat hij thuiskwam bij zijn gezin, maar dit keer was hij het vergeten. Zijn vrouw vond het en confronteerde hem ermee. Zelfs toen bleef hij liegen. Niet lang daarna stortte alles in. Toen hij thuiskwam had zijn vrouw zijn spullen buiten gezet. Ze was er klaar mee en wilde scheiden.

Compleet gebroken

Dylan was compleet gebroken. “Ik wist gewoon honderd procent zeker dat mijn vrouw van me ging scheiden en dat ik mijn kinderen niet meer zou zien.” Hij pakte zijn spullen en vertrok naar zijn moeder. In die periode werd hij gebeld door dominee Hans, die zijn kant van het verhaal wilde horen. Dylan ging naar hem toe, zonder echt te weten wat hij moest zeggen. Tijdens dat gesprek werd hem gevraagd om vergeving te vragen voor de keuzes die hij had gemaakt.

Dylan bad een eenvoudig gebed. Hij vroeg God om vergeving en zei dat het hem speet dat hij op 18 oktober 1993 bewust zijn rug naar God had gekeerd. Op dat moment gebeurde er iets wat hij zelf nauwelijks kan uitleggen. “Ik werd plotseling misselijk en verloor even het bewustzijn. Toen ik weer bijkwam, had ik het gevoel dat de kamer gevuld was met licht en ik ervoer een intense liefde en genade. Die woorden had ik al duizend keer gehoord, maar de diepere betekenis ervan begreep ik toen pas echt.”

Intens gelukkig

Wat hem het meest verbaasde was dat hij zich op dat moment intens gelukkig voelde, terwijl zijn leven eigenlijk in puin lag. Zijn vrouw wilde scheiden en hij was bang dat hij zijn kinderen niet meer zou zien. “Ondanks dat voelde ik een diepe vrede van binnen. Ik was intens gelukkig. Dat switchpunt in mij kan ik tot op de dag van vandaag niet begrijpen.” Toen Dylan vroeg wie het licht had aangedaan in de kamer, antwoordde de dominee: “Dil, wij hebben hier het licht niet aangedaan. Wij geloven dat Jezus jou nu het licht heeft gegeven.”

Vanaf dat moment veranderde er iets in Dylans leven. “Vanaf dat moment heb ik nooit meer drugs gebruikt. Ik heb ook nooit afkickverschijnselen gehad.” Hij stopte ook met het maken van muziek in het nachtleven en liet zijn oude leven achter zich. Zijn manier van denken veranderde van binnenuit.

Anderen inspireren

Uiteindelijk werd ook zijn gezin weer hersteld. Waar zijn doel vroeger was om mensen zo lang mogelijk te laten dansen in een discotheek, hoopt hij nu dat hij met zijn enthousiasme anderen kan inspireren in zijn geloof. Wat hij zelf heeft ervaren wil hij graag delen met andere mensen. “Dylan 1.0 wilde mensen laten feesten. Dylan 2.0 hoopt dat God hem wil gebruiken om mensen enthousiast te maken voor Gods Koninkrijk,” zegt hij.

Wat hij zelf heeft ervaren, wil hij nu graag delen met anderen. “Als je vanuit duisternis in een warm bad van liefde terechtkomt, met een mooie gemeente om je heen, dat is het mooiste cadeau dat je kunt krijgen.”

Bekijk Dylans verhaal

Bron: New Wine Nederland