Jan Pool is deze maand opgeschikt met het nieuws dat hij een heftige vorm van kanker heeft. Vanuit het hele land staan christenen biddend om hem heen, in het geloof dat Jan er weer bovenop gaat komen. Jan Pool is zelf transparant in het delen van de emoties die ziekte losmaakt. Daarnaast krijgt hij ook veel steun, waaronder van zijn vriend Jakob Wielink, die een bijzonder briefje voor hem schreef.
Het briefje gaat alsvolgt:
Een vriend als Jan
‘Gelukkig wie bij U hun toevlucht zoeken,
met in hun hart de wegen naar U.
Trekken zij door een dal van dorheid,
door hen verandert het in een oase;
rijke zegen daalt als regen neer.
Steeds krachtiger gaan zij voort
om in Sion voor God te verschijnen.’
• Uit: Psalm 84 (NBV21)
Sommige mensen laten een onuitwisbaar spoor achter. Hun aanwezigheid schept ruimte, hun woorden raken, hun blik opent vensters en nieuwe wegen. Jan Pool is zo iemand. In zijn vriendschap ontstaat een plek voor ontmoeting, voor aandacht en voor ideeën die verder reiken dan de oppervlakte.
Openhartig
Ik leerde Jan een aantal jaar terug kennen en we vingen samen een zeer openhartige, eerlijke van hart-tot-hart reis aan. Een tocht die onder meer leidde tot de ‘Jakob & Jan’-reeks die je op YouTube kunt vinden en waarvan we later dit jaar hopen een boek uit te mogen brengen.
Jan werd getroffen door kanker. En vandaag zaten we samen rond de salontafel. Zijn waanzinnig lieve en krachtige steun en toeverlaat Marijke, Jan en ik. We aten taart (want er is altijd iets te vieren!!), deelden hoop, vertwijfeling, ontroering en levenslessen en lazen Psalm 84. David’s woorden beschrijven een reis waarin dorheid verandert door het gaan van de weg. De reiziger zelf brengt de oase tot leven, de Heer van het leven aan zijn zijde. Kracht neemt toe, zegen daalt neer. En dat is wie Jan is, en ook nu wil zijn.
Geloof ademt in het leven van Jan. In zijn spreken krijgt geloof de ruimte om te bewegen en om zich steeds opnieuw te laten ontdekken. Vanuit een diep besef van de oneindigheid van de genade kunnen vragen blijven bestaan en hoeft verwondering niet ingekaderd en beperkt te worden. God is altijd groter dan onze gedachten.
Gods aanwezigheid
Theologen spreken over de ‘via negativa’, de weg van het onkenbare, waarin Gods aanwezigheid zich laat vermoeden in plaats van vastleggen. Mystici noemen het de nacht waarin de ziel leert wachten en liefhebben zonder dat zekerheid het fundament vormt. Jan leeft deze weg. Zijn stilte draagt betekenis, zijn vragen openen ruimte, zijn aanwezigheid nodigt uit tot verdieping.
Ik geloof dat vriendschap ontstaat daar waar mensen samen oplopen. In ontmoetingen die blijven voortgaan, in stiltes die hun eigen taal spreken, in een gedeeld zoeken zonder haast en zonder de behoefte om alles direct te begrijpen.
Jan brengt licht en zijn trouw geeft richting, zijn woorden maken ruimte, zijn aanwezigheid draagt. Ik ben dankbaar dat ik hem een vriend mag noemen. En ik bid met velen dat de zegen en vrucht van zijn vriendschap nog lang en daarna over velen mogen neerdalen.
‘Je hebt iemand nodig
stil en oprecht
die als het erop aan komt
voor je bidt of voor je vecht.
Pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient
dan pas kun je zeggen:
‘k heb een vriend.’
• Toon Hermans
