Prostitutie is legaal in ons land, maar wat doen we hier als christenen mee? Wat is de rol van de kerk als het gaat om dit toch wel gevoelige onderwerp? Is evangeliseren de oplossing? Of prostituees uitnodigen in de kerk? Nee en nee, zegt Frits Rouvoet van Bright Fame, een organisatie die zich inzet voor het welzijn van (ex-)prostituees in het Red-lightdistrict van Amsterdam. “Iemand nam laatst een van de dames mee naar de kerk en daar zag zij een klant van haar in de kerkbanken zitten.” Een oplossing begint bij onszelf, aldus Frits.
“Jesaja 58 vers 6 en 7 draagt ons op om misdadige ketenen te verbreken. Wat is onze mening als christenen over prostitutie? Vinden we daar wat van of laten we het allemaal gebeuren? ‘Ontwijd je dochters niet door hoeren van hen te maken, want dan verspreidt de ontucht zich onder het volk en zal er in het hele land zedeloosheid heersen’, zegt Leviticus 19:29. Maar ook christenen kijken pornografie en we laten het allemaal gebeuren.”
Waar waren de vaders toen in 2000 toen prostitutie legaal werd gemaakt? vraagt Frits Rouvoet zich af. “Er was wel een aantal christenen dat zijn mond opentrok. Ik ben zelf, vijf jaar voor de oprichting van Bright Fame, met twee dames bij toenmalig burgemeester Cohen geweest om te vertellen dat het geen goed idee was om van sekswerk een gewone baan te maken. Waar waren de christenen op dat moment? We hebben het laten gebeuren. Ik denk dat we als christenen een standpunt hebben in te nemen, de naakten moeten kleden en zorg moeten dragen voor de mensen om ons heen. Als we Jesaja 58 serieus nemen, mogen we niet zwijgen.”
Pornopandemie
Rouvoet is ook bezorgd over de ‘pornopandemie’. “Kinderen van acht, negen worden al met porno geconfronteerd op TikTok of via games als Robocop, maar we zeggen er niks van. We laten de jeugd bungelen. We vertellen wel dat seks alleen binnen het huwelijk mag, maar de hele wereld schreeuwt iets anders. Helaas is er weinig openheid over seksualiteit. Ik spreek veel op scholen en in jeugdgroepen en merk dat er weinig wordt gesproken over seksualiteit en hoe je ermee omgaat. Kinderen worden al op jonge leeftijd bedreigd met online grooming en het gaat niet om een enkelingetje. Ze zien soms verkrachtingsfilmpjes, maar durven daar niet over te praten met hun ouders vanwege schaamte.”
Bright Fame geeft lessen aan jongeren om gezonde keuzes te maken op het gebied van seksualiteit. “De sociale en maatschappelijke druk om op jonge leeftijd seksueel actief te zijn is heel groot. Hierdoor ontstaat het risico op een verstoorde seksuele ontwikkeling en seksueel grensoverschrijdend gedrag. ‘Loverboys’ maken misbruik van de kwetsbaarheid van meisjes en jongens en buiten hen uit in de prostitutie. We moedigen ook ouders en opvoeders aan om jongeren te steunen in het maken van goede keuzes op seksueel gebied.”
Worstelen
Porno is voor jonge kinderen een probleem, maar zeker ook voor christenen. “Porno gaat dwars door kerken en gemeentes heen. Niet alleen mannen, ook vrouwen worstelen ermee, maar we praten er niet over. Mensen zijn vol schaamte, omdat hen oordeel wacht. Ik denk dat we in kerken tijdens gemeenteavonden, jongerenavonden en in thuisgroepen er open over moeten gaan spreken. Wat gebeurt er in de wereld, wat kunnen we eraan doen, hoe bemoedigen we elkaar? Ik trof zelf eens porno aan op een bedrijfscomputer en maar een persoon kon het erop gezet hebben. We hebben een beregoed gesprek gehad en afgesproken: we jij mag mij ongevraagd bellen en ik jou. Dat heeft ertoe geleid dat diegene nooit meer porno is gaan kijken. Soms heb je even dat zetje nodig. Dat staat ook in de Bijbel, we moeten zonden samen in het licht brengen. ”
Moet de voorganger erover beginnen? “Ik denk niet dat elke voorganger dit kan – het kan dan snel iets theologisch worden-, maar er zijn genoeg organisaties die presentaties geven. Het helpt soms als er iemand van buitenaf iets komt delen. In Roemenië heb ik eens gesproken over incest, over de jonge meisjes en vrouwen die in dorpen worden misbruikt en het stempeltje ‘slechte vrouw’ of ‘slet’ krijgen. Maar niemand praat over de mannen, terwijl zij de oplossing zijn. Als zij stoppen met misbruik, is het hele probleem opgelost. Na afloop kwam de voorganger in tranen naar me toe. ‘Waarom hebben we iemand van buiten nodig, terwijl we weten wat in onze dorpen gebeurt’.”
Preventie is dus belangrijk, maar hoe gaan we als christenen om met vrouwen in de prostitutie? “Het is heel belangrijk dat we prostituees maar ook transgenders niet veroordelen. Vaak hebben we een mening over hen, maar verwacht dan geen grote opwekking onder hen. Ze hebben al zoveel afwijzing ervaren. Prostituées krijgen van heel veel kerken en christenen een stempel met ‘Jullie zijn slecht’.”
Gebroken wereld
Volgens Rouvoet moeten we ons realiseren dat mensen enorm zoekende zijn. “Sekswerkers zijn vaak opgegroeid in Zuid-Amerika en Oost-Europa. Hun kinderen konden door een gebrek aan geld niet naar school of ze hadden onvoldoende voedsel en kleding. Moeders liepen het risico dat ze hun huur niet meer konden betalen en belandden daarom in de prostitutie. Moet ik daar een oordeel over hebben? Ik vind van niet. Geen vrouw, transgender of man heeft er altijd al van gedroomd om in de prostitutie te gaan werken. Als christenen moeten we ons ervan bewust zijn dat we in een gebroken wereld leven, waarin mensen soms keuzes moeten maken of geen keuze hebben in bepaalde situaties. Die keuzes kunnen leiden tot criminaliteit, dakloosheid, verslaving, prostitutie. Het is belangrijk dat we niet meteen een mening hebben maar kijken hoe we iemands omstandigheden kunnen veranderen, zodat diegene niet alleen een geestelijke verandering doormaakt, maar ook een ander leven krijgt.”
Spuugzat
Er wordt regelmatig geëvangeliseerd op de Wallen. Is dat niet de oplossing? “Vrouwen in het Red-lightdisctrict zijn het spuugzat dat er vanuit heel Nederland of de hele wereld mensen het Evangelie komen brengen op een middag of avond. Ze worden ermee overspoeld, zeker als het goed weer is. Je kunt naar elk raam toelopen en bidden dat ze Jezus aannemen, als de zoveelste in de rij. Maar na een paar uurtjes zijn de evangelisten ook weer weg.”
Hoe moet het dan wel? “Wij evangeliseren niet. Mensen weten dat wij christen zijn en komen naar ons toe als ze gebed nodig hebben. Van de week werd ik nog gebeld door een vrouw van vierendertg. Als je haar ziet, zou je denken dat ze een geslaagde zakenvrouw is en dat ze als prostituee alles onder controle heeft, maar sinds een paar weken stelt ze zich buiten werktijd heel kwetsbaar op. Ze was net een klein meisje toen ze appte: ‘Frits, heb je een mooi bijbelvers voor mij?’”
Naasten
“Een van de belangrijkste dingen die we als christenen moeten laten zien, is dat we trouw zijn. Ik denk dat als we zorg hebben voor de mensen om ons heen, praktisch aanwezig zijn in hun leven – en niet alleen onder werktijd – we veel goeds kunnen betekenen. In veel opleidingen leer je dat je werk en privé gescheiden moet houden, maar de Bijbel heeft het over je naasten. Dat is iets heel anders. De vrouwen mogen mij al twintig jaar altijd bellen, ’s avonds, als er crisis is of ze zich niet goed voelen. We laten zien dat we bezorgd zijn, om hen geven, er voor hen willen zijn. Waarom doe je dat wel voor je vrienden en familie maar niet voor degenen die het zo keihard nodig hebben?
Ik vind dat we als christenen veel meer in de wereld aanwezig moeten zijn, waar dan ook. Als je laat zien dat je praktisch voor iemand klaarstaat, dan ontstaat er een vertrouwensband en kun je veel meer invloed hebben in iemands leven. En het geldt ook andersom, zo hoort een relatie te zijn, het is wederkerig. De vrouwen weten echt wel dat ons team beschikbaar is en dat je altijd bij ons terecht kunt. Dat is al een getuigenis.”
Klant in kerkbank
Is het een idee om vrouwen uit te nodigen naar de kerk? “Ik heb een keer iemand uit een gemeente bij een prostituee naar buiten zien lopen. Stel dat een vrouw naar de kerk gaat en daar zit je klant in het oudstenteam. Een ander meisje heeft ook weleens gezegd dat ze uitgenodigd was voor de kerk en dat daar iemand zat die klant bij haar was. Het gaat me niet om het veroordelen, dat is niet aan mij, maar zulke voorvallen zullen weinig vertrouwen geven.”
Wat kunnen kerken wel doen? “Ze mogen zich veel meer bewust zijn van hun omgeving. En christenen mogen veel meer actief betrokken zijn bij de maatschappij, of dat nu in de politiek is of in hun buurt. Een groot voorbeeld voor mij is Jurjen ten Brinke. Hij was niet alleen voorganger, maar ook actief in de omgeving, net als zijn gemeenteleden. Daar gebeurde wat. Het werd gezien door mensen met allerlei culturele achtergronden.
Daarnaast kunnen we als verontruste burger veel vaker onze stem laten horen. Dit kan ook als kerken gezamenlijk. Als we met elkaar optrekken in de buurt, dan zal dat werkelijk onze buurt veranderen. Als we ons als christenen uitstrekken naar de mensen aan de zijkant van de maatschappij, door hen te helpen, voor elkaar te zorgen, mee te denken, dan zal dat grote veranderingen in de wijken teweegbrengen.”
